Μελαγχολία

Γιώτα, Θεοδώρα Αντίνα, Λάουρα

Ο πόθος αποστηθίζει
τον ψαλμό του πολύχρωμου ήλιου.
Πίνουν νερό τα φύλλα,
σκίζουν τα όνειρά μου,
και πληγώνουν την καρδιά μου.

Χώνω το χέρι στο νερό,
για να πιάσω το ψάρι που γλιστρά.
Μιλάω στον εαυτό μου,
για να βγάλω τον θυμό μου,
κοιτώντας τον απέραντο ουρανό
που τόσο αναζητώ.

Βουρκώνουν τα μάτια,
σκεπτόμενος το μέλλον,
αλλά εγώ δεν μπορώ να αντισταθώ
στο να σ” αγαπώ.