Δεν χωράνε πια στις κόγχες.

Στο βαθύτατο σκοτάδι,

Πέφτει το ξημέρωμα. Γιατί παιδί μονάκριβο,

Πεθαίνει κάθε δευτερόλεπτο,

Στο κατώφλι,

Από πείνα εξωραϊσμένη Και αβιταμίνωση,

Με κοιλιά πρησμένη.

Στο βαθύτατο σκοτάδι,

Πέφτει το ξημέρωμα.

Ο ύπνος των αρχαίων νεκρών Ταράζεται.

Στο βαθύτατο σκοτάδι,

Πέφτει το ξημέρωμα.

Τα πέτρινα φύλλα και δέντρα

Συντρίβονται τριγύρω Και το χάλκινο πουλί Τοξεύεται στο χώμα.

Στο βαθύτατο σκοτάδι, Πέφτει το ξημέρωμα.