Στο πλαίσιο του προγράμματος πρόληψης του σχολικού εκφοβισμού που υλοποιούμε στην Ε΄ τάξη, πραγματοποιήσαμε το 5ο βιωματικό εργαστήριο με θέμα την ενεργητική και υποστηρικτική επικοινωνία.
Στόχος της συνάντησής μας ήταν να ανακαλύψουμε ότι η επικοινωνία δεν είναι μόνο τα λόγια που λέμε. Ο τρόπος που ακούμε, η στάση του σώματος και η διάθεσή μας να στηρίξουμε έναν συμμαθητή μπορούν να κάνουν κάποιον να νιώσει ότι ανήκει στην ομάδα.
Οι μαθητές συμμετείχαν σε δραστηριότητες συνεργασίας, ενώ σε κάθε δραστηριότητα μια ομάδα αναλάμβανε ενεργό ρόλο και οι υπόλοιποι μαθητές παρατηρούσαν με προσοχή τι βοηθά πραγματικά την επικοινωνία και τη συνεργασία.
Μπορούμε να επικοινωνούμε και χωρίς λόγια
Σε μια από τις δραστηριότητες τα παιδιά εργάστηκαν σε ζευγάρια.
Ο ένας μαθητής έκανε αργές κινήσεις και εκφράσεις προσώπου και ο άλλος προσπαθούσε να γίνει ο «καθρέφτης» του, χωρίς να χρησιμοποιήσει λόγια.
Η δραστηριότητα αυτή βοήθησε τα παιδιά να καταλάβουν ότι πολλές φορές η κατανόηση φαίνεται μέσα από το βλέμμα, τις κινήσεις και την προσοχή που δείχνουμε στον άλλον. Οι μαθητές παρατήρησαν πότε η συνεργασία λειτουργούσε καλύτερα και συζητήσαμε πότε νιώθουμε ότι κάποιος πραγματικά μας καταλαβαίνει.
Η επικοινωνία δεν είναι μόνο λόγια – το βλέμμα και οι κινήσεις μιλούν κι αυτά. 
Όταν τα λόγια δίνουν ασφάλεια
Σε μια άλλη δραστηριότητα οι μαθητές δούλεψαν σε ζευγάρια.
Ένας μαθητής είχε κλειστά μάτια και ο συμμαθητής του τον καθοδηγούσε μόνο με λόγια.
Η εμπειρία αυτή βοήθησε τα παιδιά να σκεφτούν πόσο σημαντικός είναι ο τρόπος που μιλάμε στους άλλους. Οι μαθητές μοιράστηκαν πώς ένιωσαν όταν δεν μπορούσαν να δουν και ποια λόγια τους έκαναν να αισθανθούν ασφάλεια. Πολλοί παρατήρησαν ότι ο ήρεμος τόνος, οι σαφείς οδηγίες και η υπομονή μπορούν να κάνουν τον άλλον να νιώσει ότι κάποιος τον στηρίζει.
Με εμπιστοσύνη και συνεργασία ανακαλύπτουμε πόσο σημαντικός είναι ο τρόπος που μιλάμε στους άλλους. 
Όταν κάποιος βρίσκει το θάρρος να μιλήσει
Στη συνέχεια οι μαθητές προβληματίστηκαν πάνω σε μια σημαντική ερώτηση: τι μπορούμε να κάνουμε όταν βλέπουμε κάποιον να μένει έξω από ένα παιχνίδι ή μια παρέα; Τα παιδιά σκέφτηκαν ότι μερικές φορές μια απλή φράση μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά. Λόγια όπως «Σταμάτα», «Αυτό δεν είναι σωστό» ή «Ας παίξουμε όλοι μαζί» μπορούν να στηρίξουν έναν συμμαθητή και να δείξουν ότι κάποιος δεν είναι μόνος.
Μέσα από τη συζήτηση αναδείχθηκε και κάτι ακόμη σημαντικό: η στάση της ομάδας μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να νιώσει «έξω» ή να τον βοηθήσει να νιώσει ότι ανήκει. Μερικές φορές αρκεί μια μικρή κίνηση, ένα βλέμμα ή μια πρόσκληση για παιχνίδι για να περάσουμε από το «έξω» στο «μαζί».
Τι κρατήσαμε από το εργαστήριο
Στο τέλος του εργαστηρίου καταλήξαμε σε ένα σημαντικό συμπέρασμα:
- Μπορούμε να βοηθήσουμε με τη στάση του σώματος
- Μπορούμε να βοηθήσουμε με τα λόγια μας
- Μπορούμε να βοηθήσουμε με τον τρόπο που στεκόμαστε δίπλα στους άλλους
Το πιο σημαντικό μήνυμα της ημέρας ήταν απλό αλλά ουσιαστικό:
Δεν χρειάζεται να φωνάξουμε για να βοηθήσουμε.
Μπορούμε με μικρές πράξεις να κάνουμε κάποιον να νιώσει ότι ανήκει.
