• Έχεις δει ποτέ κάποιον να πληγώνεται μέσα από μια οθόνη;
• Ένα σχόλιο, ένα μήνυμα ή μια κοροϊδία σε μια ομάδα;

Στο διαδίκτυο τα λόγια έχουν δύναμη.
Μπορούν να κάνουν κάποιον να χαμογελάσει… αλλά και να τον πληγώσουν πολύ.

Το σημαντικό είναι ένα:
Δεν μένουμε απλοί θεατές. Μαθαίνουμε να βοηθάμε.

 Δες και σκέψου…

Παρακολούθησε το βίντεο από SaferInternet4Kids :

Και τώρα σκέψου:

• Πώς ένιωσε το παιδί στο βίντεο;
• Τι ρόλο έπαιξαν τα λόγια;
• Εσύ τι θα έκανες αν ήσουν εκεί;

 Μικρή αλήθεια…

•  Πίσω από κάθε οθόνη υπάρχει ένας άνθρωπος.
•  Και κάθε “αστείο” μπορεί να μην είναι αστείο για όλους.

 Τι μπορώ να κάνω; 

1. Δεν συμμετέχω

Δεν γελάω, δεν κάνω like, δεν προωθώ κάτι που πληγώνει

2.  Μιλάω με σεβασμό

«Δεν είναι σωστό αυτό»
«Σταματήστε, πληγώνετε κάποιον»

3. Στηρίζω το παιδί
«Είμαι εδώ για σένα»
«Δεν είσαι μόνος/μόνη»

4. Ζητάω βοήθεια
Μιλάω σε έναν ενήλικα που εμπιστεύομαι.

5. Σκέφτομαι πριν δημοσιεύσω
Είναι ευγενικό;
Είναι αληθινό;
Είναι απαραίτητο;

 Χρήσιμη βοήθεια

Αν κάτι σε ανησυχεί στο διαδίκτυο, μπορείς να ζητήσεις βοήθεια:

SaferInternet4Kids
 Help-Line

 Δεν είσαι μόνος

Δες το βίντεο:

 Μικρή πρόκληση για σένα!

Την επόμενη φορά που θα δεις κάτι άσχημο:

ΣΤΑΜΑΤΑ – ΣΚΕΨΟΥ – ΒΟΗΘΑ

 Εσύ τι θα έκανες;

Γράψε τη σκέψη σου ή συζήτησέ το με την τάξη σου!

 Το μήνυμά μας

Στο διαδίκτυο φερόμαστε όπως και στην τάξη:
με σεβασμό, κατανόηση και υπευθυνότητα.

Στο 7ο εργαστήριό μας ασχοληθήκαμε με ένα πολύ σημαντικό θέμα της καθημερινότητας των παιδιών: τον διαδικτυακό εκφοβισμό. Μέσα από συζήτηση και δραστηριότητες, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν τι σημαίνει να πληγώνουμε κάποιον μέσω του διαδικτύου, ακόμη και με ένα απλό μήνυμα ή σχόλιο .

Αρχικά, ξεκινήσαμε με μια ερώτηση προβληματισμού: αν έχουν δει ποτέ στο διαδίκτυο κάποιο σχόλιο που να πληγώνει έναν άνθρωπο. Οι απαντήσεις των παιδιών έδειξαν ότι το φαινόμενο είναι πιο κοντά τους απ’ όσο νομίζουμε. Στη συνέχεια, αναλύσαμε τι είναι ο διαδικτυακός εκφοβισμός και σε ποιες μορφές μπορεί να εμφανιστεί, όπως προσβλητικά σχόλια, διάδοση ψευδών πληροφοριών, δημοσίευση φωτογραφιών χωρίς άδεια ή αποκλεισμός από ομάδες .

Οι δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν με τη συμμετοχή όλης της τάξης, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους τους μαθητές να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί που δέχεται τέτοιες συμπεριφορές, ενισχύοντας έτσι την ενσυναίσθηση και την κατανόηση.

Στη συνέχεια, οι μαθητές γνώρισαν έναν βασικό κανόνα για τη σωστή χρήση του διαδικτύου:
«Σκέψου πριν δημοσιεύσεις».
Μέσα από τρεις απλές ερωτήσεις – αν αυτό που γράφουμε είναι αληθινό, ευγενικό και απαραίτητο – τα παιδιά συνειδητοποίησαν τη δύναμη των λέξεων και τη σημασία της υπευθυνότητας στον ψηφιακό κόσμο .

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο ψηφιακό αποτύπωμα, καθώς ό,τι δημοσιεύουμε στο διαδίκτυο μπορεί να παραμείνει για πολύ καιρό. Οι μαθητές κατανόησαν ότι είναι υπεύθυνοι για κάθε τους πράξη, τόσο στον φυσικό όσο και στον ψηφιακό κόσμο.

Πού μπορούμε να βρούμε βοήθεια;
Ένα πολύ σημαντικό σημείο του εργαστηρίου ήταν η ενημέρωση των μαθητών για το πού μπορούν να απευθυνθούν αν αντιμετωπίσουν κάτι που τους ανησυχεί στο διαδίκτυο. Συζητήσαμε τη σημασία του να μιλήσουν σε έναν ενήλικα που εμπιστεύονται, όπως γονείς ή εκπαιδευτικούς, αλλά και τη χρήση αξιόπιστων ιστοσελίδων υποστήριξης .

Οι μαθητές γνώρισαν:

• τη γραμμή βοήθειας Help-Line 
  
• την πλατφόρμα SaferInternet4Kids 

μέσα από τις οποίες μπορούν να ενημερωθούν και να ζητήσουν υποστήριξη με ασφάλεια.

Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με ένα μικρό κουίζ, μέσα από το οποίο οι μαθητές επανέλαβαν βασικές έννοιες και τρόπους αντιμετώπισης του εκφοβισμού, όπως η αναζήτηση βοήθειας και η αποφυγή αρνητικών αντιδράσεων.

Το πιο σημαντικό μήνυμα που κράτησαν τα παιδιά ήταν ότι κανείς δεν πρέπει να μένει μόνος απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις. Η ενημέρωση, η ενσυναίσθηση και η σωστή στάση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες στο σχολείο μας πραγματοποιείται μια ιδιαίτερη δράση ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για τον σχολικό εκφοβισμό. Οι μαθητές της Ε΄ τάξης, μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους, επισκέπτονται άλλα τμήματα του σχολείου και υλοποιούν μικρά εργαστήρια με στόχο την ενημέρωση και την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των μαθητών.

Οι εκπαιδευτικοί των τάξεων που συμμετέχουν στη δράση παραχωρούν μία διδακτική ώρα από το πρόγραμμά τους, ώστε να πραγματοποιηθούν τα εργαστήρια. Κάθε φορά μια ομάδα μαθητών της Ε΄ τάξης, μαζί με την εκπαιδευτικό που συντονίζει το πρόγραμμα, επισκέπτεται μια διαφορετική τάξη.

Οι μαθητές της Ε΄ τάξης έχουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Κάθε μαθητής αναλαμβάνει να καθοδηγήσει και να υποστηρίξει μια μικρή ομάδα μαθητών της τάξης που επισκεπτόμαστε. Με τη βοήθεια και την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών εξηγούν τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός, πώς μπορούμε να τον αναγνωρίσουμε και τι μπορούμε να κάνουμε όταν βλέπουμε μια δύσκολη κατάσταση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο του παρατηρητή. Οι μαθητές συζητούν ότι όταν βλέπουμε μια κατάσταση εκφοβισμού δεν χρειάζεται να μένουμε αμέτοχοι. Μπορούμε να στηρίξουμε τον συμμαθητή μας, να ζητήσουμε βοήθεια από έναν ενήλικα και να συμβάλουμε ώστε κανένα παιδί να μη νιώθει μόνο του.

Τα εργαστήρια ολοκληρώνονται με μια δημιουργική δραστηριότητα. Οι μαθητές της Ε΄ τάξης και οι μαθητές των τμημάτων συνεργάζονται για να δημιουργήσουν αφίσες και άλλες κατασκευές με μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού.

Οι δημιουργίες των μαθητών

Μέσα από τη συνεργασία τους, οι μαθητές έστειλαν όλοι μαζί ένα κοινό μήνυμα:

✨ Στο σχολείο μας δεν αφήνουμε κανέναν μόνο.

Η δράση αυτή δείχνει ότι όταν οι μαθητές συνεργάζονται, συζητούν και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, μπορούν να συμβάλουν ενεργά στη δημιουργία ενός σχολείου όπου όλοι αισθάνονται ασφάλεια και αποδοχή.

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε ως ενήλικες μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί να νιώσει ασφάλεια και να ηρεμήσει. Με την υπομονή, τη συζήτηση και την ενσυναίσθηση, τα παιδιά μαθαίνουν σιγά σιγά να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και να τα διαχειρίζονται.

Λέξεις που χτίζουν ασφάλεια στο σπίτι

Η ψυχραιμία δεν χτίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνο, επανάληψη και εμπιστοσύνη. Όμως αξίζει τον κόπο, γιατί βοηθά τα παιδιά να αισθάνονται ασφαλή και να αναπτύσσουν σταδιακά τη δική τους ικανότητα να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους.

Το σημαντικό είναι να μάθουμε πώς να διατηρούμε την ψυχραιμία μας πριν αντιδράσουμε.

Στο εργαστήριό μας γνωρίσαμε μερικές απλές τεχνικές που μπορούν να μας βοηθήσουν να ηρεμήσουμε όταν τα συναισθήματά μας γίνονται πολύ έντονα.

Τρεις τεχνικές που μας βοηθούν να ηρεμούμε

Η ψυχραιμία μαθαίνεται

Όπως κάθε δεξιότητα, έτσι και η ψυχραιμία χρειάζεται εξάσκηση.

Την πρώτη φορά μπορεί να μην είναι εύκολο να θυμηθούμε να πάρουμε μια βαθιά ανάσα ή να μετρήσουμε μέχρι το 10. Όσο όμως εξασκούμαστε, τόσο πιο εύκολα θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις τεχνικές όταν τις χρειαζόμαστε.

Η προσπάθεια αξίζει τον κόπο, γιατί μας βοηθά:

• να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις
• να αποφεύγουμε συγκρούσεις
• να φροντίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
  

  Θυμάμαι πάντα…

  Τα συναισθήματά μου είναι φυσιολογικά.
  Έχω εργαλεία που με βοηθούν να ηρεμώ.
  Με την εξάσκηση γίνομαι όλο και καλύτερος.
  Και όταν χρειάζομαι βοήθεια, μπορώ να μιλήσω σε έναν ενήλικα που εμπιστεύομαι.

Αρχικά συζητήσαμε με τα παιδιά καταστάσεις που μπορεί να μας κάνουν να χάσουμε την ψυχραιμία μας. Οι μαθητές ανέφεραν ότι τέτοιες στιγμές συμβαίνουν αρκετά συχνά στη σχολική ζωή. Μερικά από τα παραδείγματα που συζητήσαμε ήταν όταν κάποιος θέλει πάντα να είναι αρχηγός, όταν κάποιος διακόπτει συστηματικά έναν συμμαθητή ενώ μιλά, όταν κάποιος σπρώχνει άλλους στο διάλειμμα, όταν σκίζονται οι εργασίες κάποιου ή όταν κάποιος ειρωνεύεται έναν συμμαθητή για την εμφάνισή του ή για την επίδοσή του σε ένα άθλημα.

Οι μαθητές αναγνώρισαν ότι σε τέτοιες στιγμές μπορεί να νιώσουμε έντονα συναισθήματα, όπως θυμό, αδικία, άγχος ή στενοχώρια. Συζητήσαμε ότι όταν υπάρχει ένταση, το σώμα και το μυαλό μας αντιδρούν πολύ γρήγορα: η καρδιά χτυπά πιο δυνατά, η φωνή μας αλλάζει και πολλές φορές λέμε πράγματα που δεν θέλουμε πραγματικά να πούμε .

Στη συνέχεια μιλήσαμε για τη δύναμη της ψυχραιμίας. Οι μαθητές κατάλαβαν ότι ο τρόπος που αντιδρούμε σε μια δύσκολη στιγμή μπορεί να αλλάξει την εξέλιξη μιας σύγκρουσης. Όταν αντιδρούμε με θυμό, η κατάσταση συχνά χειροτερεύει. Αντίθετα, όταν προσπαθούμε να μείνουμε ψύχραιμοι, μπορούμε να σκεφτούμε πιο καθαρά, να εξηγήσουμε πώς νιώθουμε και να βρούμε λύση στο πρόβλημα.

Για να το πετύχουμε αυτό, γνωρίσαμε μερικές απλές τεχνικές ηρεμίας που μπορούν να μας βοηθήσουν όταν νιώθουμε ένταση.

Η πρώτη τεχνική ήταν η αναπνοή «τετράγωνο». Οι μαθητές έμαθαν να παίρνουν αργά εισπνοή για τέσσερα δευτερόλεπτα, να κρατούν την αναπνοή τους, να εκπνέουν αργά και να κάνουν μια μικρή παύση. Με αυτόν τον τρόπο το σώμα χαλαρώνει και το μυαλό ηρεμεί.

Η δεύτερη τεχνική ήταν το μέτρημα μέχρι το δέκα. Όταν κάποιος νιώθει ότι θα θυμώσει πολύ, μπορεί να κάνει μια μικρή παύση και να μετρήσει αργά μέχρι το δέκα. Αυτή η μικρή στιγμή βοηθά τον εγκέφαλο να ηρεμήσει και να σκεφτεί πριν αντιδράσει.

Η τρίτη τεχνική ήταν η χαλάρωση του σώματος. Τα παιδιά δοκίμασαν να σφίξουν για λίγα δευτερόλεπτα τα χέρια ή τους ώμους τους και μετά να τα χαλαρώσουν. Με αυτόν τον τρόπο το σώμα αποφορτίζει την ένταση που κρατά μέσα του.

Το μήνυμα που κρατήσαμε όλοι από το εργαστήριο ήταν πολύ σημαντικό:

Η ψυχραιμία είναι δύναμη.
Δεν σημαίνει ότι κρύβουμε τα συναισθήματά μας. Σημαίνει ότι μαθαίνουμε να τα διαχειριζόμαστε με τρόπο που μας βοηθά να λύνουμε τα προβλήματα και να χτίζουμε καλύτερες σχέσεις με τους άλλους.

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (6 Μαρτίου), οι μαθητές της Ε΄ τάξης του σχολείου μας δημιούργησαν ένα βίντεο με τίτλο:

«Στο σχολείο καμιά φορά υπάρχει βία»

Η δράση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος
«Συμμαχία για Ασφαλή Σχολεία – Ανάπτυξη Καινοτόμων Λύσεων για την Καταπολέμηση του Εκφοβισμού στην Ελλάδα», μέσα από το οποίο οι μαθητές συμμετέχουν σε βιωματικά εργαστήρια και δραστηριότητες που καλλιεργούν την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την υπεύθυνη στάση απέναντι σε περιστατικά εκφοβισμού.

Το βίντεο αναδεικνύει τον σημαντικό ρόλο του παρατηρητή σε περιστατικά σχολικού εκφοβισμού και μας υπενθυμίζει ότι η στάση μας μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την εξέλιξη μιας δύσκολης κατάστασης.

Στο τέλος του βίντεο ακούγεται ένα τραγούδι, στη σύνθεση του οποίου συνέβαλαν δημιουργικά και οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης, προσθέτοντας τη δική τους φωνή στο μήνυμα κατά του σχολικού εκφοβισμού.

Στο βίντεο συμμετέχουν οι μαθητές και των δύο τμημάτων της Ε΄ τάξης, μεταφέροντας ένα κοινό μήνυμα για τη σημασία της αλληλοϋποστήριξης μέσα στη σχολική κοινότητα.

Την επιμέλεια του βίντεο είχε η θεατρολόγος του σχολείου μας
Δήμητρα Μπακοθανάση,
ενώ τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε η μουσικός
Κωνσταντίνα Θεοδωροπούλου.

Η δράση αυτή αποτελεί μέρος των πρωτοβουλιών του σχολείου μας για την πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού και για την καλλιέργεια ενός σχολικού περιβάλλοντος όπου κυριαρχούν ο σεβασμός, η κατανόηση και η συνεργασία.

Δείτε το βίντεο που δημιούργησαν οι μαθητές της Ε΄ τάξης και σκεφτείτε: τι θα κάναμε εμείς αν βρισκόμασταν στη θέση του παρατηρητή;

">

Διαβάστε τις σκέψεις των μαθητών στη στήλη “Οι σκέψεις μας”

Μας είπαν…

Εύχομαι στα παιδιά του σχολείου να είναι ευτυχισμένα μακριά από κάθε βία και εκφοβισμό. Εύχομαι το 32ο να είναι ένα ευτυχισμένο σχολείο γιατί η γνώση δεν γίνεται ευτυχία η ευτυχία όμως γίνεται γνώση. Μπράβο σε όλους!

Ηλίας Λαμπρόπουλος , πρώην Διευθυντής του 32ου Δ.Σ. Πατρών

Απίστευτο!! Εξαιρετικό! Το τραγούδι καταπληκτικό!! Συγχαρητήρια. Dream team.

Ερμιόνη  Τσιλιγκριαν , Διευθύντρια του 45ου Δ.Σ. Πατρών