Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ανοχή στο άγχος

Κάποιοι «ρολάρουν» στα δύσκολα, ενώ άλλοι αδυνατούν να υπερπηδήσουν και το παραμικρό εμπόδιο.
Κάποιοι μάλιστα εξιτάρονται από τον κίνδυνο και τις προκλήσεις και επιδιώκουν έναν αγχώδη τρόπο ζωής

Η ικανότητά σου να αντέξεις το άγχος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που περιλαμβάνουν την ποιότητα των κοινωνικών και διαπροσωπικών σου σχέσεων, την οπτική σου πάνω στη ζωή, την συναισθηματική σου νοημοσύνη και την γενετική σου προδιάθεση.

Το υποστηρικτικό σου δίκτυο: Ο κυματοθραύστης στις φουρτούνες της ζωής είναι τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι που έχουν δίπλα τους υποστηριχτικούς φίλους και οικογένεια είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν αγχογόνες καταστάσεις πιο εύκολα από ότι εκείνοι που νιώθουν απομονωμένοι. Όσο πιο μόνος και αποκομμένος είσαι ή αισθάνεσαι τόσο αυξάνει η ευαλωτότητά σου στο στρες.

Η αίσθηση ελέγχου: Όσο περισσότερο έλεγχο αισθάνεσαι ότι ασκείς στα γεγονότα και όσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη έχεις στις ικανότητές σου να ανταπεξέρχεσαι στις προκλήσεις, τόσο πιο εύκολα μπορείς να διαχειριστείς το άγχος σου. Οι άνθρωποι που είναι ευάλωτοι στο άγχος τείνουν να νιώθουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν οι ίδιοι τις δυσκολίες που εμφανίζονται στην πορεία της ζωής τους, ή νιώθουν ότι φταίνε οι άλλοι ή η ατυχία τους για τα προβλήματά τους.

Η στάση ζωής: Οι άνθρωποι που δεν καταβάλλονται από το άγχος τείνουν να έχουν πιο αισιόδοξη στάση ζωής. Βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, αντιμετωπίζουν τα εμπόδια ως προκλήσεις που πρέπει να υπερπηδηθούν, έχουν χιούμορ και διακωμωδούν τις καταστάσεις, αποδέχονται τις αλλαγές ως φυσιολογική εξέλιξη στις διαδικασίες της  ζωής και πιστεύουν σε μια εσωτερική δύναμη ή σε έναν ανώτερο σκοπό.

Η διαχείριση των συναισθημάτων: Είσαι υπερβολικά εκτεθειμένος στο άγχος εάν δεν γνωρίζεις πώς να υποδέχεσαι τα αρνητικά σου συναισθήματα και πως να ηρεμείς – να καλμάρεις τον εαυτό σου, όταν νιώθεις λυπημένος, στενοχωρημένος, θυμωμένος ή φοβισμένος. Η ικανότητά σου να επαναφέρεις το συναίσθημά σου σε ισορροπία σε βοηθά να ανακάμπτεις και να ανταπεξέρχεσαι στις αναποδιές.

Η γνώση και η προετοιμασία: Όσα περισσότερα γνωρίζεις για τις στρεσσογόνες καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων του πόσο μπορεί να διαρκέσουν, του τι πρέπει  να περιμένεις και του τι θα κάνεις μετά, τόσο καλύτερα τις αντιμετωπίζεις. Για πχ. ένα χειρουργείο είναι λιγότερο τραυματικό εάν είσαι ενημερωμένος για τις εξετάσεις που πρέπει να γίνουν πριν, την αγωγή που θα ακολουθήσεις μετά, τον χρόνο που θα χρειαστείς για να αναρρώσεις και να επιστρέψεις στην καθημερινότητά σου.

Η γενετική προδιάθεση: Δυστυχώς κανένας μας δεν μπορεί να αποποιηθεί την γενετική κληρονομιά του. Επομένως φρόντισε να ενδυναμώσεις τους υπόλοιπους παράγοντες που μπορούν να σε προστατεύσουν από το άγχος.

Συγγραφή άρθρου: Τιτίκα Μητσοπούλου Ψυχολόγος, Msc Κοινωνικής Ψυχιατρικής – Παιδοψυχιατρικής, Υποψήφια Δρ. Ιατρικής Σχολής Παν/μιο Ιωαννίνων

Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ανοχή στο άγχος.

Κάποιοι «ρολάρουν» στα δύσκολα, ενώ άλλοι αδυνατούν να υπερπηδήσουν και το παραμικρό εμπόδιο.
Κάποιοι μάλιστα εξιτάρονται από τον κίνδυνο και τις προκλήσεις και επιδιώκουν έναν αγχώδη τρόπο ζωής.

Η ικανότητά σου να αντέξεις το άγχος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που περιλαμβάνουν την ποιότητα των κοινωνικών και διαπροσωπικών σου σχέσεων, την οπτική σου πάνω στη ζωή, την συναισθηματική σου νοημοσύνη και την γενετική σου προδιάθεση.

Το υποστηρικτικό σου δίκτυο: Ο κυματοθραύστης στις φουρτούνες της ζωής είναι τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Οι άνθρωποι που έχουν δίπλα τους υποστηριχτικούς φίλους και οικογένεια είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν αγχογόνες καταστάσεις πιο εύκολα από ότι εκείνοι που νιώθουν απομονωμένοι. Όσο πιο μόνος και αποκομμένος είσαι ή αισθάνεσαι τόσο αυξάνει η ευαλωτότητά σου στο στρες.

Η αίσθηση ελέγχου: Όσο περισσότερο έλεγχο αισθάνεσαι ότι ασκείς στα γεγονότα και όσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη έχεις στις ικανότητές σου να ανταπεξέρχεσαι στις προκλήσεις, τόσο πιο εύκολα μπορείς να διαχειριστείς το άγχος σου. Οι άνθρωποι που είναι ευάλωτοι στο άγχος τείνουν να νιώθουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν οι ίδιοι τις δυσκολίες που εμφανίζονται στην πορεία της ζωής τους, ή νιώθουν ότι φταίνε οι άλλοι ή η ατυχία τους για τα προβλήματά τους.

Η στάση ζωής: Οι άνθρωποι που δεν καταβάλλονται από το άγχος τείνουν να έχουν πιο αισιόδοξη στάση ζωής. Βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, αντιμετωπίζουν τα εμπόδια ως προκλήσεις που πρέπει να υπερπηδηθούν, έχουν χιούμορ και διακωμωδούν τις καταστάσεις, αποδέχονται τις αλλαγές ως φυσιολογική εξέλιξη στις διαδικασίες της  ζωής και πιστεύουν σε μια εσωτερική δύναμη ή σε έναν ανώτερο σκοπό.

Η διαχείριση των συναισθημάτων: Είσαι υπερβολικά εκτεθειμένος στο άγχος εάν δεν γνωρίζεις πώς να υποδέχεσαι τα αρνητικά σου συναισθήματα και πως να ηρεμείς – να καλμάρεις τον εαυτό σου, όταν νιώθεις λυπημένος, στενοχωρημένος, θυμωμένος ή φοβισμένος. Η ικανότητά σου να επαναφέρεις το συναίσθημά σου σε ισορροπία σε βοηθά να ανακάμπτεις και να ανταπεξέρχεσαι στις αναποδιές.

β) πρόσωπο με το οποίο έχει κανείς δεσμό αμοιβαίας αγάπης και εκτίμησης. Κατ’ άλλους προέρχεται από το ρήμα φιλώ (έω) που σημαίνει αγαπώ.

Η φιλία αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του ανθρώπου. Είναι μια αναγκαιότητα που πηγάζει από την έμφυτη τάση για κοινωνικότητα. Ο άνθρωπος νιώθει την ψυχική ανάγκη να συναναστραφεί με άλλα άτομα με σκοπό να δώσει και να πάρει αγάπη αλλά και για να βιώσει ποικίλα συναισθήματα, με αποτέλεσμα τη βελτίωση και την καλλιέργεια του ψυχικού του κόσμου.

Ο άνθρωπος, όπως είναι φυσικό, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του με προορισμό την Ιθάκη, συναντά δυσκολίες, γι’ αυτό έχει ανάγκη από αληθινούς φίλους. Ο ειλικρινής φίλος είναι σωστό καταφύγιο σε κάθε “τρικυμία”, αφού απ’ αυτόν αντλούμε πάντοτε κουράγιο κι ελπίδα για να ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

Η φιλία, συνεπώς, συντελεί στη βελτίωση του χαρακτήρα μας. Περιορίζει τον ατομικισμό και εξευγενίζει το ήθος των ανθρώπων. Ικανοποιεί την τάση του ανθρώπου να έρθει σε στενότερη επικοινωνία με άλλα άτομα, να ανακοινώσει τα σχέδια του και να εκμυστηρευτεί τους φόβους του. Συμβάλλει στην απόκτηση αυτογνωσίας, αφού μέσω της συναναστροφής μπορούμε να γνωρίσουμε τα τρωτά μας σημεία αλλά και τα προτερήματά μας.

Δυστυχώς όμως, ο ανταγωνισμός και το υλιστικό πνεύμα της εποχής μας δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη της αληθινής φιλίας. Είναι αλήθεια ότι σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο ν’ αναδειχθούν, να κυριαρχήσουν για να αποκτήσουν φήμη, γόητρο και περισσότερα χρήματα, λησμονώντας ότι η ειλικρινής φιλία δίνει νόημα και περιεχόμενο στη ζωή μας.

Επίσης, τώρα πια οι σχέσεις των ανθρώπων είναι εμπορικές, στηρίζονται στο κέρδος. Επικρατεί το συμφέρον, ο ωφελιμισμός, η ιδιοτέλεια, η υστεροβουλία, η υποκρισία και η αυτοπροβολή. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν “μάσκες” στη συναναστροφή τους με άλλους και δεν παρουσιάζουν τον πραγματικό τους εαυτό. Τέλος, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου, το άγχος, η καχυποψία και ο φανατισμός εξαιτίας των διαφορετικών ιδεολογικών πεποιθήσεων δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη φιλικών δεσμών και το πέρασμα από το “εγώ” στο “εμείς”.

Βέβαια, για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε πραγματικές φιλίες χρειάζεται: α) ταυτότητα απόψεων, αντιλήψεων, διαθέσεων, β) αμοιβαία εκδήλωση των συναισθημάτων, γ) έλλειψη συμφέροντος και κάθε ιδιοτέλειας, και δ) σεβασμός στην προσωπικότητα του φίλου και γενικότερα στην ανθρώπινη οντότητα.

Όταν λοιπόν έχεις φίλους, νομίζεις ότι έχεις θησαυρούς, λέει χαρακτηριστικά ο Μένανδρος και φυσικά δεν έχει άδικο. Η φιλία είναι ανεκτίμητος θησαυρός, γιατί αυξάνει τη χαρά και ελαττώνει τη λύπη. Είναι μια αρετή που συμβάλλει όχι μόνο στην ατομική βελτίωση, αλλά και την εξυπηρέτηση του γενικού καλού και της προόδου του κοινωνικού συνόλου, επειδή καλλιεργεί τα ανώτερα συναισθήματα της ανιδιοτέλειας και της αυτοθυσίας.

Άννα Κ. Βελεγράκη

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]