Η Ρόζαλιντ Έλσι Φράνκλιν, (25 Ιουλίου 1920 – 16 Απριλίου 1958) ήταν Αγγλίδα βιοφυσικός και χημικός-κρυσταλλογράφος (ακτίνες Χ).

Το 1938, ξεκινάει τις σπουδές της στη Χημεία, κερδίζοντας μια υποτροφία στο πανεπιστήμιο του Cambridge. Το 1946 διορίζεται στο Laboratoire Central des Services Chimiques de l’Etat στο Παρίσι και το 1951, η Rosalind Franklin διορίστηκε ως ερευνητική συνεργάτης της βιοφυσικής μονάδας του King’s College.

Είχε πάρα πολύ σημαντική συμβολή στην κατανόηση των μοριακών δομών του DNA, του RNA, των ιών, του άνθρακα και του γραφίτη. Το έργο της στο DNA είναι το πιο γνωστό, επειδή το DNA (δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον μεταβολισμό των κυττάρων και στη γενετική, και η ανακάλυψη της δομής του βοήθησε άλλους επιστήμονες να καταλάβουν πώς η γενετική πληροφορία περνά από τους γονείς στα παιδιά.

Η Φράνκλιν είναι περισσότερο γνωστή για το έργο της σχετικά με εικόνες περίθλασης ακτίνων Χ του DNA που οδήγησε στην ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA. Τα δεδομένα της, σύμφωνα με τον Φράνσις Κρικ, ήταν «τα δεδομένα που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν» για να διατυπωθεί η υπόθεση Γουάτσον και Κρικ το 1953 σχετικά με τη δομή του DNA. Οι εικόνες περίθλασης ακτίνων Χ της Φράνκλιν (η περιβόητη Photo 51), που επιβεβαίωσαν την ελικοειδή δομή του DNA, παρουσιάστηκαν στον Γουάτσον χωρίς την έγκριση ή τη γνώση της. Αν και αυτή η εικόνα και η ακριβής ερμηνεία των δεδομένων παρείχε πολύτιμες πληροφορίες για τη δομή του DNA, η επιστημονική συνεισφορά της Φράνκλιν στην ανακάλυψη της διπλής έλικας του DNA πολύ συχνά παραβλέπεται. Ανέκδοτα σχέδια των εγγράφων της (γραμμένα ακριβώς όταν σκόπευε να φύγει από το Βασιλικό Κολλέγιο του Λονδίνου) δείχνουν ότι είχε προσδιορίσει ανεξάρτητα τη συνολική Β-μορφή της έλικας του DNA και τη θέση των φωσφορικών ομάδων στο εξωτερικό της δομής. Επιπλέον, η Φράνκλιν είπε προσωπικά στους Γουάτσον και Κρικ ότι οι σκελετοί έπρεπε να είναι στο εξωτερικό, μια πληροφορία η οποία ήταν αποφασιστικής σημασίας, αφού πριν τόσο οι ίδιοι όσο και ο Λάινους Πόλινγκ είχαν δημιουργήσει ανεξάρτητα μοντέλα με τις αλυσίδες μέσα και τις βάσεις προς τα έξω.  Ωστόσο, η δουλειά της δημοσιεύθηκε τρίτη στη σειρά τριών δημοσιεύσεων για DNA στο Nature, με την κύρια δημοσίευση των Γουάτσον και Κρικ μόνο να υπονοεί τη συμβολή της στην υπόθεσή τους. Ωστόσο, το σημαντικό ερευνητικό έργο της έχει αναγνωρισθεί, έστω και μετά τον θάνατό της. Το 2013, το Google τίμησε με ειδικό αφιέρωμα τη σημαντική χημικό Ρόζαλιντ Φράνκλιν.

Μετά το πέρας των εργασιών της για το DNA, η Φράνκλιν πραγματοποίησε πρωτοποριακή έρευνα σχετική με τον ιό της μωσαϊκής του καπνού και τον ιό της πολιομυελίτιδας. Πέθανε στις 16 Απριλίου του 1958, σε ηλικία 37 ετών, από καρκίνο των ωοθηκών.

Το εξερευνητικό σκάφος της μη επανδρωμένης αποστολής στον Άρη που σχεδιάζεται για το 2020 θα ονομάζεται προς τιμήν της «Ρόζαλιντ Φράνκλιν»

Η “Φωτογραφία 51” είναι μια εικόνα περίθλασης ακτίνων Χ του DNA που λήφθηκε από τη Rosalind Franklin, μαζί με τον διδακτορικό της φοιτητή
Raymond Gosling, στο King’s College του Λονδίνου τον Μάιο του 1952. Ονομάστηκε έτσι επειδή ήταν το νούμερο 51 σε μια σειρά φωτογραφιών
που τραβήχτηκαν κάτω από διαφορετικές συνθήκες υγρασίας και περιεκτικότητας σε νερό. Η συγκεκριμένη ήταν η καλύτερη από τις φωτογραφίες
υψηλής υγρασίας. Η “Φωτογραφία 51” δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature στις 25 Απριλίου 1953, στην εργασία των Franklin και Gosling. Στο ίδιο τεύχος του περιοδικού αυτού έγινε και η δημοσίευση των Watson και Crick, στην οποία παρουσιάστηκε το μοντέλο της διπλής έλικας του DNA .
Τη “Φωτογραφία 51” έδειξε στον James Watson ο Maurice Wilkins τον Ιανουάριο του 1953, χωρίς αυτό να το γνωρίζει η Franklin. Ο Wilkins,
συνάδελφος της Franklin, είχε στη διάθεσή του την παραπάνω φωτογραφία,καθώς επρόκειτο να συνεχίσει τη συγκεκριμένη εργασία, αφού η Franklin θα έφευγε σύντομα από το King’s College για το Birkbeck College. Ο Wilkins υπέθεσε ότι ο Watson θα είχε ήδη δει το συγκεκριμένο πρότυπο, από τις προηγούμενες φωτογραφίες της Franklin.
Η “Φωτογραφία 51” όμως ήταν πολύ πιο καθαρή από οποιαδήποτε από τις προηγούμενες φωτογραφίες.

Χωρίς να γνωρίζει ότι ο Watson και ο Crick έφτιαχναν το μοντέλο τους, η Franklin επέστρεψε στη Φωτογραφία 51 στις αρχές του 1953 και τον Μάρτιο
συνέταξε ένα χειρόγραφο που πρότεινε ότι μια «ελικοειδής δομή  ήταν πολύ πιθανή», πιθανότατα μια διπλή έλικα με δέκα βάσεις ανά στροφή με τις βάσεις στο εσωτερικό και φωσφορικές ομάδες στο εξωτερικό. Φαίνεται ότι η Franklin βρίσκονταν πολύ κοντά στην ανακάλυψη της δομής του DNA, αλλά λίγες μόνο μέρες αργότερα, ο Watson και ο Crick ανακοίνωσαν το μοντέλο της διπλής έλικας.
Η “Φωτογραφία 51” και άλλα δεδομένα από τη δουλειά της Franklin κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο King’s College, ήταν το κλειδί για την
οικοδόμηση της δομής του DNA, αυτό όμως αναγνωρίστηκε πολύ αργότερα, μετά τον θάνατό της. Και έτσι, όταν πριν από εβδομήντα χρόνια εμφανίστηκε η εργασία της Franklin και του Gosling, μαζί με αυτή των Watson και Crick, στοπεριοδικό Nature, φάνηκε ότι το έργο της, και ειδικότερα η “Φωτογραφία 51”, απλώς επιβεβαιώνει το μοντέλο της διπλής έλικας, ενώ στην πραγματικότητα  είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατασκευή του.