Ο εκφοβισμός πληγώνει – Μίλα, μη σωπαίνεις

Του Παντελή Τσινιά

Τα παιδιά δεν γεννιούνται για να φοβούνται. Δεν γεννιούνται για να ντρέπονται, να πληγώνονται ή να νιώθουν μόνα τους. Κι όμως, αυτό συμβαίνει σε πολλά σχολεία, σε πολλές τάξεις.

Ο εκφοβισμός είναι κάτι που βλέπουμε γύρω μας πιο συχνά απ’ όσο νομίζουμε. Είναι όταν κάποιος γελάει με κάποιον άλλο, τον κοροϊδεύει, τον σπρώχνει, τον βρίζει, τον φωνάζει, τον απειλεί ή τον απομονώνει. Είναι όταν κάποιος νιώθει ότι δεν ανήκει κάπου, ότι δεν είναι αρκετός ή ότι φταίει. Κανένα όμως παιδί δεν φταίει επειδή είναι διαφορετικό ή ήσυχο ή αφηρημένο ή ευαίσθητο.

Μερικές φορές ο εκφοβισμός δεν φαίνεται. Δεν έχει φωνές, ούτε σπρωξίματα. Είναι τα ψιθυρίσματα πίσω από την πλάτη σου. Τα βλέμματα. Η αδιαφορία. Το ότι δεν σε διαλέγουν ποτέ για ομάδα. Όλα αυτά πληγώνουν. Πολύ.

Αν έχεις δεχτεί εκφοβισμό, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος. Μίλα σε κάποιον. Μίλα δυνατά. Γιατί το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι αδυναμία – είναι θάρρος.

Κι αν εσύ έχεις κοροϊδέψει ή φωνάξει κάποιον, σκέψου: πώς θα ένιωθες εσύ στη θέση του;

Ας κάνουμε όλοι μαζί το σχολείο μας ένα μέρος όπου ο καθένας θα νιώθει ασφάλεια, αποδοχή και σεβασμό. Γιατί αυτό αξίζει σε κάθε παιδί.

Το Καρναβάλι της Πάτρας: Μια Ιστορία 190 Ετών

Του μαθητή Παντελή Τσινιά

Το Καρναβάλι της Πάτρας είναι η μεγαλύτερη και παλαιότερη αποκριάτικη γιορτή στην Ελλάδα, με μια ιστορία που ξεκινάει πριν από 190 χρόνια. Κάθε χρόνο, η Πάτρα μεταμορφώνεται σε έναν χώρο γεμάτο χρώματα, μουσική, χορούς και διασκέδαση, προσφέροντας στους επισκέπτες της μοναδικές στιγμές.

Πώς Ξεκίνησαν όλα

Οι πρώτες καρναβαλικές εκδηλώσεις στην Πάτρα έγιναν στα μέσα του 19ου αιώνα. Αρχικά, ήταν μικρές συγκεντρώσεις με χορούς σε σπίτια. Το 1829, ο πρώτος αποκριάτικος χορός πραγματοποιήθηκε στο σπίτι του Πατρινού εμπόρου Μωρέτη. Μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864, πολλοί κάτοικοι των νησιών εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα και έφεραν μαζί τους τις δικές τους παραδόσεις, επηρεάζοντας την εξέλιξη του καρναβαλιού. Παράλληλα, οι επαφές των Πατρινών με την Ιταλία μέσω του λιμανιού συνέβαλαν στην ανάπτυξη αυτής της γιορτής.

Η Ανάπτυξη του Καρναβαλιού

Το 1870, εμφανίστηκαν τα πρώτα καρναβαλικά άρματα, που συνδύαζαν μεγαλοπρέπεια, καλλιτεχνική ποιότητα και σάτιρα. Το νέο δημοτικό θέατρο «Απόλλων» άνοιξε τις πόρτες του για τους πρώτους δημόσιους αποκριάτικους χορούς. Από το 1900, το καρναβάλι έγινε δημοφιλές σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, ενώ καθιερώθηκε και ο αβγοπόλεμος με κέρινα αβγά γεμάτα κομφετί, που ήταν ο πρόδρομος του σημερινού σοκολατοπόλεμου.

Δύσκολες Στιγμές

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και του Εμφυλίου, οι καρναβαλικές εκδηλώσεις σταμάτησαν. Ωστόσο, το 1951, το καρναβάλι ξανάρχισε με τη βοήθεια των μουσικών ομάδων «Ορφέας» και «Πατραϊκή Μαντολινάτα». Από το 1952, ο Δήμος Πατρών ανέλαβε τη διοργάνωση του καρναβαλιού, ενώ το 1966 εμφανίστηκε το παιχνίδι του «Κρυμμένου Θησαυρού», που έγινε μέρος της μεγάλης παρέλασης από το 1980.

Τα Μπουρμπούλια

Ένα από τα πιο ξεχωριστά στοιχεία του πατρινού καρναβαλιού είναι τα «Μπουρμπούλια». Σε αυτούς τους χορούς, οι γυναίκες φορούν μαύρο ντόμινο και μάσκα για να διατηρήσουν την ανωνυμία τους, ενώ οι άνδρες φορούν επίσημα ρούχα και επιλέγουν την ντάμα τους χωρίς να γνωρίζουν την ταυτότητά της.

Η Μεγάλη Παρέλαση

Η κορύφωση του καρναβαλιού είναι η Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής. Χιλιάδες καρναβαλιστές με πολύχρωμες και ευφάνταστες στολές, μαζί με τα περίτεχνα άρματα, γεμίζουν τους δρόμους της Πάτρας, στέλνοντας μηνύματα χαράς και αισιοδοξίας.

Το Τέλος της Γιορτής

Το καρναβάλι της Πάτρας κλείνει με το κάψιμο του Βασιλιά Καρνάβαλου, μια τελετή που συμβολίζει το τέλος της γιορτής, αλλά και την έναρξη μιας νέας.

Το Καρναβάλι της Πάτρας δεν είναι απλώς μια γιορτή· είναι μια παράδοση που ενώνει ανθρώπους από όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικές τάξεις. Είναι μια ευκαιρία να γιορτάσουμε τη ζωή, τη δημιουργία και την ελευθερία, διατηρώντας ζωντανή μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από σχεδόν δύο αιώνες.

Δικτυογραφία

https://www.carnivalpatras.gr/

https://www.athensvoice.gr/epikairotita/ellada/748426/karnavali-patras-mia-istoria-poy-metra-190-hronia/

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που φέρνει χαρά και ζεστασιά σε ανθρώπους από διαφορετικές χώρες, αλλά κάθε τόπος έχει τα δικά του μοναδικά έθιμα και παραδόσεις. Στη Δανία, οι οικογένειες φτιάχνουν χειροποίητα στολίδια και διακοσμούν τα σπίτια τους. Ξεχωριστό είναι το αλεξανδρινό στεφάνι με τα τέσσερα κεριά, που ανάβουν κάθε Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα. Στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ο πιο τυχερός είναι αυτός που βρίσκει το κρυμμένο αμύγδαλο στο γλυκό. Στη Γαλλία, τα Χριστούγεννα ξεκινούν με την αγορά θαλασσινών την παραμονή και τη γαλοπούλα στο γιορτινό τραπέζι, ενώ την Πρωτοχρονιά το πρωινό περιλαμβάνει παραδοσιακές τηγανίτες. Στην Αγγλία, οι οικογένειες στολίζουν το τζάκι με γκι και φωτάκια. Η γαλοπούλα και η χριστουγεννιάτικη πουτίγκα είναι τα αγαπημένα φαγητά, ενώ το ανακάτεμα της πουτίγκας φέρνει τύχη για τη νέα χρονιά. Στην Τσεχία, οι γιορτές έχουν άρωμα κυπρίνου! Οι οικογένειες κρατούν ζωντανό το ψάρι στην μπανιέρα για μέρες πριν το μαγειρέψουν. Το ψάρι θεωρείται σύμβολο καλοτυχίας. Στην Αυστρία, κάθε πόλη έχει το δικό της στολισμένο δέντρο. Το βράδυ της παραμονής, οι οικογένειες τραγουδούν χριστουγεννιάτικα κάλαντα και ανοίγουν τα δώρα που φέρνει το «Christkind» – ένας μικρός άγγελος με ξανθά μαλλιά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι γιορτές ξεκινούν από την Ημέρα των Ευχαριστιών. Τα Χριστούγεννα, οι οικογένειες τρώνε γαλοπούλα, πίνουν eggnog και ανταλλάσσουν δώρα κάτω από το δέντρο. Κάθε χώρα γιορτάζει τα Χριστούγεννα με τον δικό της τρόπο, αλλά παντού είναι μια ευκαιρία για αγάπη, οικογενειακή ζεστασιά και χαρά.

Παντελής- Μάριος  Τσινιάς

Πηγές

https://www.skroutz.gr/articles/1121/eortasmos-xristoygennwn-se-poleis-toy-exoterikoy