Στις 9 Μαΐου του 1936, στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, στη διάρκεια διαδήλωσης καπνεργατών, έπεφτε νεκρός από πυρά αστυνομικών ο Τάσος Τούσης, αυτοκινητιστής από το Ασβεστοχώρι.

 Πρωθυπουργός ήταν τότε στην Ελλάδα, ο διορισμένος από το βασιλιά Ιωάννης Μεταξάς, ο μετέπειτα δικτάτορας, που στις εκλογές είχε καταλάβει μόλις επτά έδρες. Η εντολή του Μεταξά είναι σαφής: Να διαλυθούν οι απεργοί με κάθε μέσο και τρόπο. Έτσι αρχίζουν να σημειώνονται επιθέσεις και σοβαροί τραυματισμοί απεργών.

Οι διαδηλωτές ξήλωσαν μια πόρτα από ένα διπλανό γιαπί και περιέφεραν πάνω σε αυτή το νεκρό Τάσο Τούση. Η μάνα του ήταν ήσυχη καθώς το πρωί της είχε πει πως θα πήγαινε στην εξοχή με κάτι φίλους εκείνη τη μέρα. Βγήκε όμως από το σπίτι καθώς ανησυχούσε για τις κόρες τις που δούλευαν σε ένα εργοστάσιο εκεί κοντά. Κατά τραγική σύμπτωση βρίσκεται ξαφνικά μπροστά στο θέαμα του νεκρού γιου της.

Η δημοσιευμένη στις εφημερίδες φωτογραφία της μάνας που θρηνεί, πάνω από το άψυχο σώμα του γιου της, θα συγκλονίσει τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο και θα του εμπνεύσει την ποιητική συλλογή «Επιτάφιος». Η πρώτη έκδοση της ποιητικής συλλογής θα εξαντληθεί μόλις μέσα σε δύο μήνες.

Πολλά χρόνια αργότερα, το 1958 ο Γιάννης Ρίτσος έστειλε τον «Επιτάφιο» στον συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, που βρίσκονταν τότε στο Παρίσι, με την αφιέρωση: «Το βιβλίο τούτο κάηκε από τον Μεταξά στα 1938 κάτω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός». Ο μεγάλος συνθέτης μας μελοποίησε τους στίχους του Ρίτσου, μέσα στο αυτοκίνητο του, καθώς περίμενε τη γυναίκα του να γυρίσει από το σούπερ μάρκετ, και ο «Επιτάφιος» με τη φωνή του Γρηγόρη Μπιθικώτση και το μπουζούκι του Μανώλη Χιώτη χιλιοτραγουδήθηκε από τα στόματα των Ελλήνων:

«Μέρα Μαγιού μου μίσεψες

μέρα μαγιού σε χάνω

άνοιξη γιε που αγάπαγες

κι ανέβαινες απάνω

στο λιακωτό και κοίταζες

και δίχως να χορταίνεις

άρμεγες με τα μάτια σου

το φως της οικουμένης»

">

">