
Κάθε άνθρωπος, από τη γέννησή του, έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία, την υγεία. Είναι θεμελιώδες το δικαίωμα όλων να έχουν πρόσβαση στην παιδεία, την εργασία, να μπορούν να ζουν ελεύθεροι και ασφαλείς. Όλα αυτά ακούγονται φυσιολογικά και αυτονόητα, αλλά δεν είναι. Μόλις το 1948, όταν έληξε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, αναγνωρίστηκαν όλα αυτά εγγράφως, με τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή αναπηρίας, όλοι μας πρέπει να απολαμβάνουμε ίσα δικαιώματα.
Κι όμως, ακόμα και σήμερα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ζουν ως σκλάβοι. Αμέτρητες γυναίκες αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα, λόγω της θρησκείας της χώρας τους. Παιδιά σκοτώνονται κάθε λεπτό εξαιτίας πολέμων. Παρόλο που αυτοί οι κανόνες έχουν θεσπιστεί, ο αγώνας για τα δικαιώματα και την ισότητα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα σε αρκετούς τομείς.
Μεγάλη μάχη δίνει το κίνημα ‘‘Woke’’ ή η ‘’Woke κουλτούρα’’, που η κανονικής τους μετάφραση είναι ‘’ξύπνιος’’, αλλά σημαίνει ουσιαστικά να είναι κανείς πολιτικά και κοινωνικά ‘’ευαισθητοποιημένος’’. Αφορά τον κοινωνικό ρατσισμό και τις διακρίσεις και διεκδικεί ίσα δικαιώματα για όλους. Επιπλέον, υπάρχουν και μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, που έχουν συμβάλει σε αυτή τη μάχη, όπως η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Αμνηστία κ.ά.
Όσο γίνονται πόλεμοι καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν την ζωή τους. Κάθε ψυχή έχει δικαίωμα στην ζωή, στη χάρα, έχει το δικαίωμα να ζει σε έναν κόσμο χωρίς φόβο, γιατί να το στερήσουμε αυτό από τους εαυτούς μας; Η αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου πρέπει να προστατεύεται. Αυτός δεν είναι απλά ένας κανόνας, αλλά ένας αγώνας που πρέπει να νικήσουμε όλοι μαζί!
Ρεπορτάζ: Μ. Μπ.

