
Η σειρά Adolescence είναι ένα σύγχρονο κοινωνικό δράμα που με έκανε να σκεφτώ πολλά πράγματα για την εφηβεία και το πώς είναι να μεγαλώνεις σήμερα. Η ιστορία μιλάει για έναν 13χρονο μαθητή που κατηγορείται για ένα σοβαρό βίαιο περιστατικό απέναντι σε μια συμμαθήτριά του. Από εκεί και πέρα, η σειρά δείχνει όχι μόνο τι έγινε, αλλά κυρίως το γιατί.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι η σειρά δεν παρουσιάζει τον πρωταγωνιστή απλά σαν «κακό παιδί». Αντίθετα, προσπαθεί να δείξει τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Βλέπουμε την πίεση που νιώθει, την ενοχή, τον φόβο και τη σύγχυση. Μου άρεσε που δείχνει ότι πολλές φορές οι μεγάλοι δεν μπορούν να καταλάβουν πραγματικά τι περνάνε οι έφηβοι.
Επίσης, η σειρά δείχνει πόσο μεγάλη επιρροή έχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη ζωή μας. Σήμερα οι περισσότεροι έφηβοι επηρεάζονται από τα σχόλια, τα likes και τα πρότυπα που βλέπουν στο διαδίκτυο. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει άγχος, ανασφάλεια και θυμό. Πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που μας αφορά όλους, γιατί σχεδόν όλοι χρησιμοποιούμε το ίντερνετ καθημερινά.
Ένα άλλο σημαντικό θέμα είναι η οικογένεια. Στη σειρά φαίνεται πως όταν δεν υπάρχει σωστή επικοινωνία ανάμεσα σε γονείς και παιδιά, τα προβλήματα μεγαλώνουν. Νομίζω ότι αν μιλάμε πιο ανοιχτά για όσα μας απασχολούν, μπορούν να αποφευχθούν πολλές παρεξηγήσεις.
Κατά τη γνώμη μου, η σειρά Adolescence δεν είναι απλά μια ιστορία για ένα άσχημο περιστατικό. Είναι μια υπενθύμιση ότι η εφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος γεμάτη αλλαγές. Με έκανε να σκεφτώ πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει κατανόηση, στήριξη και σεβασμός. Θα την πρότεινα σε συμμαθητές μου, αλλά και σε γονείς, γιατί πιστεύω ότι βοηθάει να καταλάβουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον.
Πιστεύω ότι τα παιδιά της ηλικίας μου είναι σημαντικό να δουν τη σειρά Adolescence, γιατί μιλάει για πράγματα που μας αφορούν άμεσα και συμβαίνουν γύρω μας, ακόμα κι αν δεν τα βλέπουμε πάντα καθαρά.
Πρώτα απ’ όλα, δείχνει πόσο εύκολα μια λάθος απόφαση μπορεί να αλλάξει τη ζωή κάποιου. Αυτό μας βοηθά να σκεφτόμαστε περισσότερο πριν κάνουμε κάτι πάνω στα νεύρα μας ή επειδή μας πιέζουν άλλοι.
Επίσης, παρουσιάζει την πίεση που μπορεί να νιώθει ένας έφηβος από το σχολείο, τους φίλους ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλές φορές νομίζουμε ότι είμαστε οι μόνοι που αγχωνόμαστε ή που νιώθουμε ανασφάλεια. Μέσα από τη σειρά καταλαβαίνουμε ότι και άλλα παιδιά περνάνε παρόμοια πράγματα.
Ακόμα, μας δείχνει πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε. Αν κρατάμε όλα τα συναισθήματα μέσα μας, μπορεί να γίνουν θυμός ή στεναχώρια που ξεσπάει με άσχημο τρόπο. Η σειρά μάς θυμίζει ότι δεν είναι κακό να ζητάμε βοήθεια.
Τέλος, θεωρώ ότι βοηθάει να αναπτύξουμε ενσυναίσθηση. Δεν βλέπουμε μόνο το τι έγινε, αλλά και το πώς ένιωθαν οι χαρακτήρες. Έτσι μαθαίνουμε να μην κρίνουμε εύκολα τους άλλους, χωρίς να ξέρουμε τι περνάνε.
Για όλους αυτούς τους λόγους, νομίζω ότι είναι μια σειρά που μπορεί να μας βάλει σε σκέψεις και να μας κάνει πιο ώριμους στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε καταστάσεις στην καθημερινή μας ζωή.
Νίκος Σταματόπουλος
