«Το παιδί του ποιήματος γράφει ένα γράμμα στη μητέρα του ένα βράδυ που έχει επιστρέψει στο εργοστάσιο να κοιμηθεί δίπλα στις μηχανές.»
Εργασία μαθητών και μαθητριών της 2ης ομάδας.
Αγαπημένη μου μητέρα,
Σου γράφω αυτό το γράμμα για να σου πω τα νέα μου και να σου μιλήσω για τη ζωή μου μακριά σας. Χωρίς εσάς, τα πράγματα είναι δύσκολα. Δεν πηγαίνω σχολείο όπως όλα τα άλλα παιδιά· κάθε πρωί ξυπνάω νωρίς και πηγαίνω στα φανάρια, προσπαθώντας να βγάλω λίγα χρήματα για να καλύψω τις ανάγκες μου.Τα βράδια βρίσκω καταφύγιο σε ένα εργοστάσιο όπου κοιμάμαι, όμως κι εκεί δεν είναι εύκολα. Ο νυχτοφύλακας με αναγκάζει να του δίνω λίγα από τα χρήματά μου για να με αφήνει να μένω μέσα. Μερικές φορές νιώθω ότι όλοι βρίσκουν έναν τρόπο να με εκμεταλλεύονται.
Με πληγώνει καθημερινά η αδιαφορία και η αγένεια των ανθρώπων. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που μου χαμογελούν ή μου μιλούν ευγενικά. Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ να μην το βάζω κάτω.Μου λείπετε κάθε στιγμή. Θυμάμαι τα βράδια του χειμώνα που καθόμουν στην αγκαλιά σου, τις καλοκαιρινές μας διακοπές και τα ανοιξιάτικα απογεύματα που μου έλεγες να μείνω μέσα να διαβάσω, κι εγώ ήθελα να τρέξω έξω να παίξω με τους φίλους μου. Όλες αυτές οι στιγμές είναι βαθιά χαραγμένες μέσα μου και μου δίνουν δύναμη.
Έχω όμως ελπίδες και όνειρα για το μέλλον, μητέρα. Θέλω να έρθετε στην Ελλάδα και να μείνουμε όλοι μαζί σ’ ένα όμορφο νησί. Εκεί να ανοίξουμε ένα μικρό παραδοσιακό μαγαζί με αναμνηστικά, για να γνωρίζουν οι τουρίστες την ομορφιά και τη ζεστασιά της νέας μας πατρίδας.Μου λείπει πολύ και το σχολείο. Θέλω να ξαναρχίσω το διάβασμα, να μάθω καινούρια πράγματα, να αποκτήσω νέους φίλους, να ζήσω όπως τα παιδιά της ηλικίας μου. Θέλω να γνωρίσω την Ελλάδα όπως μας την περιέγραφε ο παλιός μου δάσκαλος, μέσα από τις ιστορίες του.
Ξέρω πως τα πράγματα είναι δύσκολα, όμως κρατιέμαι από την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα είμαστε πάλι όλοι μαζί.
Περιμένω με αγωνία να μου γράψεις και να μου πεις πότε σκοπεύετε να έρθετε.Να δώσεις πολλά φιλιά στον πατέρα και στον αδελφό μου. Πες του πως το παλτό του δεν μου κάνει πια. Έχω ψηλώσει πολύ!
Σας αγαπώ όλους μ’όλη μου την καρδιά!
ο γιος σου
Αρμάντο
