Στο παρόν άρθρο θα σας παρουσιάσω την μητέρα μου, πρώην πρωταθλήτρια του επτάθλου, Αργυρώ Στρατάκη, κάτοχο των πανελλήνιων ρεκόρ σε ανοιχτό και κλειστό στίβο μέχρι και τώρα.
Ο αθλητισμός της άρεσε από μικρή ηλικία, ενώ το πρώτο άθλημα με το οποίο ασχολήθηκε ήταν η κολύμβηση. Όμως την στιγμή που ξεκίνησε προπονήσεις στον κλασικό αθλητισμό συνειδητοποίησε ότι αυτό ήταν το άθλημα που της άρεσε περισσότερο. Ο κλασικός αθλητισμός έγινε καθημερινότητα της και το κομμάτι του πρωταθλητισμού ήρθε ως φυσικό επακόλουθο.
Στο άθλημα του επάθλου που εξειδικεύτηκε της άρεσε η εναλλαγή των αγωνισμάτων, τόσο στην προπόνηση όσο και στους αγώνες. Το αγώνισμα του επτάθλου είναι ένα από τα δυο σύνθετα αγωνίσματα του κλασικού αθλητισμού (έπταθλο στις γυναίκες, δέκαθλο στους άντρες). Διεξάγεται σε δύο μέρες και περιλαμβάνει κατά σειρά τα εξής αγωνίσματα: 100μ Εμπόδια, Άλμα Εις Ύψος, Σφαιροβολία, 200μ Ταχύτητα, Άλμα Εις Μήκος, Ακοντισμός, 800μ Αντοχή.
Από την ενασχόλησή της με τον αθλητισμό αποκόμισε πολλά καλά. Για παράδειγμα, έμαθε να θέτει στόχους, να προσπαθεί για την επίτευξη τους, να αποδέχεται με αξιοπρέπεια τόσο την αποτυχία αλλά και την επιτυχία, να επαναπροσδιορίζει τους στόχους της, να αυτοπειθαρχεί, να σέβεται και να ακολουθεί κανόνες, να διαχειρίζεται καταστάσεις υπό πίεση με θετικό πρόσημο. Όλα τα παραπάνω στοιχεία της έχουν διαμορφώσει δεξιότητες αλλά και αξίες, χρήσιμες στην ζωή της.
Η καλύτερη στιγμή στην καριέρα της ήταν η συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της χωράς μας, το 2004. Πράγματι, η συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 ήταν μια μοναδική στιγμή της ζωής της, η οποία είναι βαθιά χαραγμένη στην ψυχή της. Το συναίσθημα του να αγωνίζεται στην χώρα της, με ένα ολόκληρο στάδιο να φωνάζει για την κάθε της προσπάθεια, δεν μπορεί να αποδοθεί σε δυο σειρές. Βίωσε πρωτόγνωρα συναισθήματα χαράς και ενθουσιασμού που έπρεπε να τιθασεύσει για να επικεντρωθεί στη προσπάθεια της.
Η χειρότερη ήταν στους Ευρωπαϊκούς αγώνες στην Βαρκελώνη το 2010, όπου, ενώ ήταν σε εξαιρετική αθλητική κατάσταση, προέκυψε κατά την διάρκεια του αγώνα ένας τραυματισμός που την ανάγκασε να αποχωρήσει.
Εν κατακλείδι θα ήθελε να συμβουλέψει όσους σκοπεύουν να ασχοληθούν με τον πρωταθλητισμό να μη διστάσουν να θέσουν υψηλούς στόχους, να είναι όμως έτοιμοι να παλέψουν με όλη τους την δύναμη για να τους πέτυχουν. Μέσα από την προσπάθεια και τους κόπους, θα μάθουν το ευ αγωνίζεσαι και την ευγενή άμιλλα, αξίες πολύ χρήσιμες στην μετέπειτα ζωή τους.
