Η λεβάντα (επ. ονομ. Lavandula, λαβαντούλα) είναι γένος το οποίο περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη φυτών. Είναι ιθαγενές των παραμεσόγειvων περιοχών.
Πρόκειται για φυτό φρυγανώδες και πολύκλαδο, με όρθιους βλαστούς που φύονται από τη βάση. Είναι, συνεπώς, θάμνος, με ύψος 30 έως 80 εκατοστά. Έχει γκριζοπράσινα φύλλα, στενά ως λογχοειδή. Οι ανθοφόροι βλαστοί καταλήγουν σε ταξιανθία τύπου στάχεος.
Το αιθέριο έλαιο της λεβάντας χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, τη σαπωνοποιία και στη φαρμακευτική ως τονωτικό
και αντικαταρροϊκό.
Η λεβάντα καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε ασβέστιο, καθώς αυτό βελτιώνει την ποιότητα του αιθερίου ελαίου της και βοηθά την ανάπτυξη του φυτού. Δεν αγαπά ιδιαίτερα την υγρασία, αλλά ούτε και την ολοσχερή ξηρασία. Η συγκομιδή των ανθέων γίνεται κατά το στάδιο της πλήρους ανθοφορίας, οπότε και μπορεί να ληφθεί η μέγιστη ποσότητα και ποιότητα αιθερίου ελαίου.
Στην Ελλάδα καλλιεργείται πιο πολύ το είδος Λεβάντα στοιχάς (Lavandula stoechas). Καλλιεργείται κυρίως στην Αρκαδία, το Κιλκίς, την Κοζάνη, την Κεφαλονιά, τις Σέρρες, την Κομοτηνή και τη Σαμοθράκη.
Lavandula stoechas)
