Κύριοι λόγοι που αναφέρθηκαν:

1. Προσωπική ικανοποίηση και ολοκλήρωση
- Οι Κ.Δ. και Κ.Ψ. ανέφεραν ότι η συνέχιση των σπουδών ήταν ένα απωθημένο που είχαν από τη νεαρή ηλικία και επιθυμούσαν να ολοκληρώσουν το σχολείο για προσωπική ικανοποίηση.
- Οι Μ.Β. και Κ.Β. ανέφεραν ότι επιστρέφουν για να κλείσουν αυτήν την εκκρεμότητα και να εκπληρώσουν τα όνειρά τους.

2. Επαγγελματικοί στόχοι
- Οι Α.Β. , Ε.Σ. και Α.Π. δήλωσαν ότι επιθυμούν να πάρουν το απολυτήριο για να βρουν καλύτερη δουλειά ή να ξεκινήσουν μια δική τους επιχείρηση.
- Ο Ν.Κ. ανέφερε ότι το απολυτήριο θα τον βοηθήσει να βρει καλύτερη δουλειά και να βελτιώσει το μέλλον του.

3. Κοινωνικοποίηση και νέες γνώσεις
- Οι Κ.Β. και Ι.Β. δήλωσαν ότι απολαμβάνουν την εμπειρία του σχολείου, την κοινωνικοποίηση και την απόκτηση νέων γνώσεων.
- Η Ε.Φ. ανέφερε ότι μέσα από το σχολείο επισκέφθηκε νέους τόπους και έμαθε πράγματα που δεν φανταζόταν.

4. Μάθηση και γλωσσικές δεξιότητες
- Οι Α.Τ. , Μ.Μ. και Λ.Κ. ανέφεραν ότι έρχονται στο σχολείο για να μάθουν καλύτερα την ελληνική γλώσσα.
- Οι Ζ.Ζ. και Α.Μ. ανέφεραν ότι έμαθαν πολλά για την ελληνική ιστορία και κουλτούρα.

5. Δεύτερη ευκαιρία και αυτοβελτίωση
- Ο Α.Κ. δήλωσε ότι το Εσπερινό Λύκειο είναι μια καλή λύση για όσους εργάζονται το πρωί και επιθυμούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
- Οι Κ.Ζ. και Γ.Ζ. ανέφεραν ότι βρήκαν έναν δημιουργικό τρόπο να γεμίσουν τα απογεύματα τους με γνώσεις και να αποκτήσουν το απολυτήριο.

Συμπεράσματα

Οι απαντήσεις των μαθητών δείχνουν ότι το Εσπερινό Λύκειο προσφέρει περισσότερα από μια απλή εκπαιδευτική εμπειρία. Είναι ένας χώρος που βοηθά στην προσωπική εξέλιξη, κοινωνικοποίηση, μάθηση νέων δεξιοτήτων και την εκπλήρωση επαγγελματικών στόχων. Οι μαθητές εκφράζουν ευγνωμοσύνη προς τους καθηγητές τους και αναγνωρίζουν την αξία του απολυτηρίου ως εργαλείο για μια καλύτερη ζωή και αυτοβελτίωση.

Το παραπάνω κείμενο δημιουργήθηκε με την χρήση συστήματος ΤΝ (chatGTP 4o) στο οποίο δόθηκαν οι αποκρίσεις των μαθητών και ζητήθηκε η σύνοψή τους.

Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας μιας περασμένης εποχής, που δεν ξεχάστηκε ποτέ, ξαναφουντώνει με αφορμή τις Απόκριες.

Ένας χορός που έμεινε μισός, ένας μπάλος ανάμεσα στο Στέφανο και την Κυριακή.

Θα τελειώσει τελικά ή θα μείνει μισός για πάντα;
Και η σκηνή διαδραματίζεται Τυρινό Σάββατο στην αυλή του σπιτιού του Στεφάνου. Η Κυριακή, γερόντισσα πια κι αυτή, στο πέρασμα της για το δικός της σπίτι, ακούει τα λόγια του Στεφάνου μετά από 50 χρόνια σιωπής…

ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Τα χρόνια εκείνα τα παλιά,
τότε που είμαστε παιδιά,
θυμούμαι και δακρύζω.
Και κάθε μέρα που περνά,
παρ ότι το μυαλό γερνά,
πάντα σ αυτά γυρίζω.
Θα προσπαθήσω να σου πω,
για όλα εκείνα που αγαπώ,
και χάνομαι στο χρόνο,
κι όταν το συλλογίζομαι,
αλήθεια σου τ’ ορκίζομαι
μέσα μου νιώθω πόνο.
Θυμούμαι ’κείνες τσ’ εποχές,
που γύριζα απ’ τα’ εξοχές,
κι εκεί στο «Ψηλοτάρι»,
εβουϊζένε το χωριό,
από τραγούδια και χορό ,
τσαμπούνα και δοξάρι.
Κι εγώ ετότες πιο μικρό,
παιδί, από 8 χρονών,
ήτρέχα να προκάμω.
Να δω κοπέλια που φτερά,
βάζουν στις βράκες με χαρά
και δεν πατούσα χάμω.

Αχ!!! Και ναμουν πάλι νεαρός, τη βράκα μου να βάλω.
Την κοπελιά π’ αγάπουμου να τη χορέψω μπάλο.
Ακόμα κι αν εγέρασα, πάντοτε τη θυμούμαι.
Στα όνειρά μου έρχεται, τσι νύχτες που κοιμούμαι.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ:

Πολύ αργά δεν σκέφτηκες,
εκείνη που ερωτεύτηκες
πριν από τόσοι χρόνοι;
την άνοιξη είχα στην καρδία,
μα άξαφνα σε μια βραδία,
την πάγωσες σαν χιόνι.
Το μπάλο μας θυμήθηκες
και βλέπω συγκινήθηκες,
τρέχουν τα δάκρυά σου.
Γιατί, σ’ εκείνο το χορό,
μετά από έρωτα χρονών,
μ’ έδιωξες μακριά σου.

ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Μονάχα εσένα αγάπησα
ω Κυριακή!! Και αν σε άφησα,
το ‘χω μετανιωμένο/
Είμαι 82 χρονών
μα να περάσεις το στενό
σε κρυφοπεριμένω
ποτέ μου δεν σε ξέχασα
και τη ζωή μου έχασα
που θα ‘χε τόση γλύκα.

ΚΥΡΙΑΚΗ

Ε, τι να ‘κανα η έρημη,
εγώ δεν είχα προίκα
Στέφανε πια, γεράσαμε
και οι καιροί περάσανε.
Χειμώνες καλοκαίρια.
Εκύλησενε η ζωή
ή και εμείς οι δύο μονάχοι,
ζήσαμε δίχως ταίρια

ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Ένα ‘χω μόνο μες στο νου
και στην καρδιά μεράκι
εκείνο του μπάλου το χορό
τώρα ακόμα που μπορώ, να χόρευα λιγάκι
μα η χορεύτρα να ‘σαι εσύ
όπως και τότες Κυριακή.

ΚΥΡΙΑΚΗ

είσαι εσύ 82
και εγώ 76
Μην ξεγιελιέσαι Στέφανε!!!
Κανείς μας δεν θα αντέξει,
για να τελειώσει τον χορό.
Πάλι μισός θα μείνει!!!

ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Μισός και αν μείνει Κυριακή,
χαρά, θε να μου δώσει.
Γιατί με τ’ άλλο ντου μισό,
ο μπάλος θα τελειώσει!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ (με σκληρότητα και ειρωνεία)

Ναι! Όπως ετότες!
‘Κει στο δώμα του Σκληβά
Τρινο Σαββάτο ήτανε, θυμάσαι,
που μου πες πως χωρίζουμε γιατί,
τη μάνα σου, κακόμοιρε, φοβάσαι
Γι’ αυτό σου δίνω μια συμβουλή:
Άμα στο σπίτι ξαναμπείς
ένα καθρέφτη πιασε
Κι ότι θεωρείς, φασκέλωνε.
Καθόλου μην λυπάσαι!!!
Φασκέλωνε και μην σκεφτείς,
ποιος είναι απέναντί σου.
Είν’ αυτός π’ άφησε μισό, το μπάλο της ζωής σου!!!

Αρθρογράφος: Κυριακή Ψαρρά
Ηλεκτρονική επεξεργασία κειμένου: ΑΛΚΕΤΑ    ΤΣΑΚΟ,  ΒΕΡΥΚΟΚΚΟΥ    ΚΥΡΙΑΚΗ

Ο κύριος Νανούρης μας ξενάγησε στον πύργο του Γρατσία (ή πυργος Μπαρότσι), και αναφέρθηκε στην ιστορία του πύργου. Ο πύργος βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία της Παναγίας της Πρωτόθρονης.

Κτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα από την οικογένεια Μπαρότσι. Ο πύργος είναι τριώροφος με ισχυρά τείχη. Το 1690 ανήκε στον οίκο Μπαρότσι. Στη συνέχεια περιήλθε στη Δόμνα κυρία Μαριόρα Μαυρογένη, η οποία με τη σειρά της τον πούλησε στον Γεωργάκη Φραγκόπουλο. Από τον Γ. Φραγκόπουλο τον αγόρασε τελικά ο Γ. Γρατσία.

Επίσης μας μίλησε για την Παναγία την Πρωτόθρονη της οποίας η εκκλησία χρονολογείται από πολύ παλιά. Και αναφέρθηκε στην ιστορία της. Ο ναός της Πρωτόθρονου στο Xαλκί ειναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Ανακαινίστηκε από τον επίσκοπο Λέοντα κατά την βυζαντινή περίοδο ,το 1052

Μετά το τέλος της ξενάγησης περπατήσαμε στα δρομάκια του χωριού τα οποία ήταν πολύ όμορφα. Μετά αποφασίσαμε να καθίσομε σε ένα κατάστημα για να γευματήσομε.

Ο καιρός πολύ καλός, έτσι μας επέτρεψε να καθήσομε έξω, στην πλατεία.

Όλοι μείναμε πολύ ευχαριστημένοι.

Και κάπου δώ, τελειώνει η εκδρομή μας στο Χαλκί. Μπήκαμε στα λεωφορεία και αναχωρήσαμε για την Χώρα της Νάξου. Όλοι ενθουσιασμένοι. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους καθηγητές μας και ιδιαιτέρως την Διεύθυνση του Σχολείου μας.

Δεγαΐτας Κωσταντίνος

Αριστείδης Βερύκοκκος