Ξεκίνησε επαγγελματικά σε πολύ μικρή ηλικία με τη Santos FC, όπου έκανε το ντεμπούτο του μόλις στα 15 του χρόνια. Πολύ γρήγορα έγινε βασικός και άρχισε να σκοράρει ασταμάτητα, οδηγώντας την ομάδα του σε πολλούς τίτλους, όπως το Copa Libertadores και το Διηπειρωτικό Κύπελλο.

Στο διεθνές επίπεδο με την εθνική Brazil national football team, ο Pelé έγραψε ιστορία. Κατέκτησε τρία Παγκόσμια Κύπελλα:

* FIFA World Cup 1958 (ήταν μόλις 17 χρονών!)
* FIFA World Cup 1962
* FIFA World Cup 1970

Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει πετύχει αυτό το κατόρθωμα.

Μετά από μια τεράστια καριέρα στη Βραζιλία, μετακόμισε στις ΗΠΑ και έπαιξε για τη New York Cosmos, συμβάλλοντας σημαντικά στη διάδοση του ποδοσφαίρου εκεί.

Συνολικά, λέγεται ότι πέτυχε πάνω από 1.000 γκολ (αν και αυτό περιλαμβάνει και φιλικά παιχνίδια). Εκτός από τα στατιστικά, ξεχώρισε για την τεχνική του, την ταχύτητα, και την ικανότητά του να «βλέπει» το παιχνίδι.

Ο Pelé αποσύρθηκε το 1977 και αργότερα έγινε παγκόσμιος πρεσβευτής του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα.

Αν θέλεις, μπορώ να σου πω και για τα πιο εντυπωσιακά γκολ ή στιγμές της καριέρας του.

Συγκρίσεις μπορούν να γίνουν επί παντός επιστητού. Ο Μέσι μπορεί να συγκριθεί με τον Ρονάλντο. Ο Νεϊμάρ με τον Εμπαπέ. Ο Πούσκας με τον Ντι Στέφανο. Ο Γιασίν με τον Μπανκς. Ο Πλατινί με τον Ζιντάν. Το Μαρακανά με το Γουέμπλεϊ.

Ο Πελέ, όμως, δεν μπαίνει σε καμία «ζυγαριά». Κι αυτό διότι ανήκει στους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει στη σφαίρα του μύθου. Μυθοποιήθηκε ο ίδιος, μυθοποίησε την εθνική Βραζιλίας και άνοιξε τα «σύνορα» σε μια χώρα εσωστρεφή, που σπαρασσόταν από στρατιωτικά πραξικοπήματα και βία.

Ο γιος του πάμφτωχου ποδοσφαιριστή, Ντοντίνιο, έμελλε να βιώσει τη σκληρή όψη της ζωής και του μεροκάματου στους δρόμους, γυαλίζοντας τα παπούτσια των περαστικών με το ξύλινο κασελάκι του και σε ηλικία 10 ετών θα νιώσει για πρώτη φορά τη… μεταφυσική δύναμη που κρύβει το ποδόσφαιρο, όταν θα δει τους Βραζιλιάνους να πενθούν για την ήττα από την Ουρουγουάη το 1950.