Νέα νομοθεσία και Τμήματα Ένταξης
Η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για τα Τμήματα Ένταξης (Τ.Ε.) στην Ελλάδα φέρνει αλλαγές στο πλαίσιο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ), με στόχο όπως λέγεται την προσαρμογή στις πραγματικές ανάγκες των σχολικών μονάδων και των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Πιο συγκεκριμένα, σε Δημοτικά Σχολεία με περισσότερους από 200 μαθητές και τουλάχιστον 12 μαθητές με αξιολογική έκθεση από ΚΕΔΑΣΥ δικαιολογεί την ύπαρξη δύο (2) εκπαιδευτικών ΕΑΕ.
Η νέα νομοθεσία για τα Τμήματα Ένταξης (Τ.Ε.) εστιάζει ιδιαίτερα στην ενίσχυση της Συνεκπαίδευσης – Συνδιδασκαλίας (Co-teaching) και της συμπερίληψης των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, διαφοροποιώντας σημαντικά τον τρόπο λειτουργίας του Τ.Ε. και τον ρόλο του εκπαιδευτικού ΕΑΕ.. Πιο συγκεκριμένα, ο ρόλος του εκπαιδευτικού ΕΑΕ μεταβάλλεται, καθώς γίνεται συνεργάτης, συν-διδάσκων και σύμβουλος του εκπαιδευτικού της γενικής τάξης.
Αναλυτικότερα, παρέχει υποστήριξη για τη διαφοροποίηση της διδασκαλίας σε όλη την τάξη, ώστε όλοι οι μαθητές, συμπεριλαμβανομένων των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρακολουθεί την πρόοδο των μαθητών με Εξατομικευμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης (ΕΠΕ) εντός της τάξης, παρέχοντας άμεση βοήθεια και χρήση υποστηρικτικού υλικού. Τέλος, συμμετέχει ενεργά στον προγραμματισμό και την αξιολόγηση των διδακτικών πρακτικών του σχολείου, προάγοντας την ενταξιακή κουλτούρα.
Η υποστήριξη εκτός της γενικής τάξης, δηλαδή στο χώρο του Τ.Ε., επιτρέπεται πλέον μόνο εφόσον κριθεί απολύτως αναγκαία για την εφαρμογή συγκεκριμένου μέρους του ΕΠΕ, που δεν μπορεί να καλυφθεί μέσα στο θορυβώδες ή πολυπληθές περιβάλλον της γενικής τάξης.
Το Εξατομικευμένο Πρόγραμμα Εκπαίδευσης (ΕΠΕ) παραμένει ο πυρήνας της υποστήριξης. Ωστόσο, η νομοθεσία τονίζει ότι το ΕΠΕ δεν είναι ένα στατικό έγγραφο, αλλά ένας δυναμικός και εξελίξιμος οδικός χάρτης. Αυτό σημαίνει πως αναπροσαρμόζεται διαρκώς, με βάση την πρόοδο και τις μεταβαλλόμενες ανάγκες του μαθητή, εξασφαλίζοντας ότι η εκπαίδευση είναι πάντα στοχευμένη και αποτελεσματική.
Συνοψίζοντας, η νέα νομοθεσία έχει ως στόχο να προωθήσει τη υποστήριξη των μαθητών μέσα στη γενική τάξη, με την συνεργασία του εκπαιδευτικού της τάξης, για την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης.
Ωστόσο, προκύπτουν τόσο αντιδράσεις από τους εκπαιδευτικούς όσο και εύλογα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν:
- Μήπως χάριν της συνεκπαίδευσης αλλοιώνεται ο ρόλος του Τ.Ε.;
- Σε μικρότερα σχολεία (κάτω των 200 μαθητών) με περισσότερες από 12 αξιολογικές εκθέσεις από τα ΚΕΔΑΣΥ, πώς ένας εκπαιδευτικός μπορεί να υποστηρίξει αποτελεσματικά όλους τους, μαθητές;
- Μήπως μειώνεται ο πραγματικός χρόνος υποστήριξης των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες;
- Μήπως αυξάνεται η γραφειοκρατία, μέσα από πολυσέλιδες εκθέσεις και πρακτικά για την αιτιολόγηση της υποστήριξης των μαθητών εκτός γενικής τάξης;
- Είναι ορθά καταρτισμένοι και επιμορφωμένοι όλοι οι εκπαιδευτικοί των σχολείων για την πραγματοποίηση συνδιδασκαλιών;
