Αλλά ας επανέλθουμε στη «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» και στο πνεύμα των ημερών. Ποια είναι η ιστορία της νουβέλας και ποιος ο κεντρικός της ήρωας;

Στο έργο πρωταγωνιστεί ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ένας ηλικιωμένος άπληστος τσιγκούνης, που δεν νοιώθει συμπόνια για κανέναν από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι τα χρήματα και θεωρεί πως οι άνθρωποι που είναι τριγύρω του υπάρχουν μόνο για να του προσφέρουν χρήματα. Επιπλέον, δεν του αρέσουν καθόλου τα Χριστούγεννα. Τα αντιπαθεί γιατί θεωρεί ότι δεν τον «συμφέρουν». Ο λόγος; του προσθέτουν ακόμη ένα χρόνο στην πλάτη χωρίς όμως να γίνεται πλουσιότερος. Είναι παραμονή Χριστουγέννων και ο Σκρουτζ δέχεται έναν απρόσκλητο επισκέπτη. Βλέπει το φάντασμα του νεκρού συνεργάτη του Τζέικομπ Μάρλεϊ (εδώ υπεισέρχεται η ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση και ιδιοσυγκρασία του Ντίκενς ο οποίος πίστευε στα φαντάσματα και στον υπνωτισμό). Ο Μάρλεϊ, άνθρωπος τσιγκούνης και μίζερος, όπως ο Σκρουτζ, όσο ζούσε, τον προειδοποιεί να αλλάξει χαρακτήρα για να μην καταλήξει όπως εκείνος. Στη συνέχεια, τον επισκέπτονται τα τρία φαντάσματα των Χριστουγέννων υποδεικνύοντας τα λάθη του. Με αυτόν τον τρόπο τον βοηθούν να αγγίξει τη μεταμέλεια. Μετά από αυτήν την εμπειρία, ο πρώην εκμεταλλευτής Σκρουτζ αλλάζει ριζικά τη συμπεριφορά του. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό καθώς, κάτω από την επίδραση του «πνεύματος των Χριστουγέννων», μετατρέπεται στον μεγαλύτερο ευεργέτη της πόλης και θεωρεί ότι τα Χριστούγεννα αξίζουν μόνον όταν έχουν γιορταστικό χαρακτήρα για όλους τους ανθρώπους.

Ο Κάρολος Ντίκενς υπήρξε από μικρός ένας παρατηρητής και μελετητής του χαρακτήρα των ανθρώπων και προικισμένος φυσιογνωμιστής. Τα συμπεράσματα από τις εμβριθείς παρατηρήσεις του τα μετέφερε μυθοπλαστικά στα γραπτά του. Σχεδόν όλοι οι ήρωές του υπήρξαν υπαρκτά πρόσωπα, έτσι εξηγείται η εξαιρετική ζωντάνια της αφήγησής του. Το ίδιο συνέβη και με τον κεντρικό ήρωα της Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας τον Εμπενίζερ Σκρουτζ.

Ευτυχώς για τον Σκρουτζ, αλλά και τους συνανθρώπους του, ο Ντίκενς θέλοντας να προσφέρει ένα ηθικό δίδαγμα και συγχρόνως να δώσει χαρμόσυνο τόνο στην ιστορία του «οδήγησε» τον ήρωά του Εμπενίζερ Σκρούτζ στη μετάνοια, στη μεταμέλεια, στη φιλανθρωπία και στην ανακάλυψη του πνεύματος των Χριστουγέννων.

Στην ιστορία μας ο Σκρουτζ δεν «ξαναείδε τα πνεύματα». Και όπως γράφει στον επίλογο της ιστορίας του ο Κάρολος Ντίκενς «από εκείνη την ημέρα, δεν υπήρχε άνθρωπος που να γιορτάζει καλύτερα τα Χριστούγεννα από τον Εμπενίζερ Σκρουτζ».

Αν το «Πνεύμα των Χριστουγέννων» έμπαινε σε όλους μας, όπως συνέβη στον ήρωα της ιστορίας του Ντίκενς, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κόσμος μας θα ήταν σίγουρα καλύτερος…

                                                                         Ζώρζ Σαρή

H ΑΠΙΘΑΝΗ ΔΙΗΓΗΣΗ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

της Μαρίας Νεφέλης Μακρή

Το πρώτο βιβλίο της Ζωρζ Σαρή, ήταν εμπευσμένο από ένα καλοκαίρι με τα παιδιά της , οπού έπαιζαν κυνήγι θησαυρού. Για αυτό, στο βιβλίο οι βασικοί ήρωες είναι τα παιδιά της και οι φίλοι τους, ενώ όλα τα μέρη που περιγράφει είναι αληθινά.

Βασικοί Χαρακτήρες:

Άγγελος : Παρότι ο Άγγελος είναι μόλις 15 χρονών, είναι λάτρης της ιστορίας και με αρκετές γνώσεις σε θέματα που αφορούν την Αίγινα. Με τις γνώσεις που έχει αποκτήσει, δίνει πολλές φορές λύσεις στα ερωτήματα των φίλων του , βοηθώντας τους έτσι να φτάσουν στη λύση για το πού είναι κρυμμένος ο θησαυρός.

Αλέξης : Τον Αλέξη θα τον χαρακτηρίζαμε θαρραλέο, κοινωνικό και αστείο. Είναι 14 ετών και αυτός που πάντα αναζητά τον θησαυρό στα πιθανά μέρη , που τον έχει κρύψει ο Χανς. Πάντοτε διατηρεί την ψυχραιμία του και σκέφτεται με έξυπνο τρόπο στις δυσκολίες που ανακύπτουν. Είναι εξωστρεφής , αλλά μόνο που στην αρχή δεν έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια για τις αδελφές Καρυώτη.

Λίνα :  Η Λίνα είναι η αδερφή του Αλέξη , την οποία θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε πανέξυπνη, αρκετά πολυλογού με πολλές ιδέες , που τελικά κατάφερε να αποκωδικοποιήσει το σημείωμα του Χανκς.

Κλου: Είναι ο φίλος των παιδιών από την Γαλλία . Μιλάει πολύ καλά τα ελληνικά , αν και κάποιες φορές κάνει κάποια λάθη και δημιουργείται αιτία για γέλιο. Τον αγαπάνε πολύ και πολλές φορές σώζει τους φίλους του στην προσπάθεια τους να βρουν τον θησαυρό , αγαπά πολύ τα ταξίδια την Ελλάδα και είναι πολύ φιλικός.

Νικόλ: Η Νικόλ είναι 26 χρονών .  Είναι πολύ έξυπνη ,δραστήρια και αποφασιστική. Είναι ψυχολόγος από το Παρίσι, που ήρθε στην Ελλάδα να βοηθήσει τον Χανκς να ανακτήσει την μνήμη του .

ΜΙΑ παρέα παιδιών περνάει τις καλοκαιρινές της διακοπές τους με τους γονείς τους  στην Αίγινα. Στο νησί, συναντάνε την Νικόλ, την φίλη τους, η οποία είναι ψυχολόγος και έχει έρθει από το Παρίσι για να βοηθήσει τον Χανκς , έναν ηλικιωμένο Γερμανό ασθενή ο οποίος έχει πάθει αμνησία μετά την έκρηξη μιας νάρκης που πάτησε στην Αίγινα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, και να τελειώσει την αποστολή της να ανακαλύψει το νόημα των σκόρπιων λέξεων του. Όμως τα παιδιά  μπαίνουν στη μέση και προσπαθούν και αυτά  να βρουν το νόημα, ώσπου επισκέπτονται στη Βαγία την οικογένεια Χαλδαίου , στο σπίτι της οποίας έμενε ο Χανς στη διάρκεια του πολέμου και μαθαίνουν κάτι συγκλονιστικό!! Ο Χανς είχε κλέψει κατά τη διάρκεια του πολέμου χρυσές λύρες από αυτή την οικογένεια ! Ένα συγκλονιστικό γεγονός , που τα παιδιά χωρίς καμιά αμφιβολία και δισταγμό, άλλο που δεν ήθελαν γιατί δεν είχαν πάρει το νησί με καλό μάτι μετά τις προηγούμενες καλοκαιρινές διακοπές τους όπου είχαν περάσει φανταστικά και έτσι ξεκίνησαν να ψάχνουν και άρχισαν πολλές συναρπαστικές περιπέτειες για αυτούς!!!

MΠΙΤΖΙΛΕΚΗ  ΑΓΓΕΛΙΚΗ  Α’3

Η Ζωρζ Σαρή (πραγματικό όνομα Γεωργία Σαριβαξεβάνη Καρακώστα,γεννηθηκε στην Αθήνα, 22 Αυγούστου του 1925 και πεθανε  στην Αθήνα, 9 Ιουνίου του 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας, κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Ελλάδα, όπου τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Άρχισε από πολύ μικρή να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο τον Βασίλη Ρώτα. Μεγαλύτερη, στα χρόνια της Κατοχής, και αφού τελείωσε το σχολείο, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη. Τα χρόνια εκείνα απέκτησε πολλές εμπειρίες, οι οποίες αποτέλεσαν αργότερα βασικό θέμα ορισμένων βιβλίων της αλλά και συνεισέφεραν στην σταδιοδρομία της ως ηθοποιού του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διαδέχθηκαν τα Δεκεμβριανά, κατά τη διάρκεια των οποίων η Ζωρζ Σαρή πληγώθηκε στο χέρι της και στο πόδι από οβίδα και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα». Αργότερα, το 1947, αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη για το Παρίσι. Εκεί δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ενώ συγχρόνως φοιτούσε στη σχολή υποκριτικής του Σαρλ Ντιλέν. Στο Παρίσι γνώρισε σημαντικούς ανθρώπους, όπως ο Κώστας Αξελός, η Μελίνα Μερκούρη, ο Άδωνις Κύρου, ο Μαρσέλ Μαρσώ και πολλοί άλλοι. Εκείνα τα χρόνια συνάντησε και τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Καρακώστα, με τον οποίο παντρεύτηκε και έκαναν δύο παιδιά. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο δίπλα σε γνωστά ονόματα ηθοποιών. Η περίοδος αυτή διήρκεσε μέχρι την εποχή της Δικτατορίας όταν η Ζωρζ Σαρή και ορισμένοι φίλοι της ηθοποιοί αποφάσισαν να κάνουν παθητική αντίσταση και να μην ξαναπαίξουν στο θέατρο. «Δε φανταζόμασταν ότι θα κρατούσε τόσα χρόνια η Δικτατορία… Λέγαμε επτά μήνες, όχι επτά χρόνια!»^[4]. Το καλοκαίρι εκείνο, στερημένη από κάποια μορφή έκφρασης, άρχισε να γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα. Ο Θησαυρός της Βαγίας ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά που είχε γύρω της, όπως ομολογεί και η ίδια. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1969 και είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Το γεγονός αυτό στάθηκε καθοριστικό για τη Ζωρζ Σαρή, αφού από τότε αποφάσισε να στραφεί στο γράψιμο. Την προσωπική αυτή επιλογή δικαιολογεί η ίδια σε μια συνέντευξή της: «Στο γράψιμο βρήκα ό,τι δεν μπορούσα να βρω στο θέατρο, ίσως γιατί δεν ήμουν πρωταγωνίστρια και ίσως γιατί δεν ήμουν σε θέση να διαλέξω τους ρόλους που ο θιασάρχης ή ο σκηνοθέτης διάλεγαν για μένα. Τώρα φέρω ακέραιη την ευθύνη των βιβλίων μου. Κάνω αυτό που θέλω, αυτό που μπορώ».

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ

Η Ζωρζ Σαρή, από το 1969 που πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με το Θησαυρό της Βαγίας μέχρι σήμερα, έχει γράψει είκοσι μυθιστορήματα, μία νουβέλα και εννιά βιβλία για μικρά παιδιά. Επίσης, στο ενεργητικό της έχει δεκατέσσερις μεταφράσεις μυθιστορημάτων από τα γαλλικά. Όλα τα βιβλία της έχουν κάνει αρκετές επανεκδόσεις και μερικά από αυτά έχουν βραβευτεί. Το 1994 η Νινέτ βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, καθώς επίσης και από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (το βραβείο μοιράστηκε με τη Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου). Αργότερα, το 1999 ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου τής έδωσε ακόμη ένα βραβείο για το Χορό της ζωής. Το 1988 Τα Χέγια προτάθηκαν για το βραβείο Άντερσεν.Μαλιστα το  1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ αργοτερα το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και τελος  ως ηθοποιός βραβευτηκε το 1960 με το βραβείο Β” Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.Ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Συγγραφέων από το 1972 μέχρι και τον θάνατό της

Μυθιστορηματα                                                                                     Παιδικα

Tι κράτησα από τη ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ

Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους συγγραφείς παιδικών βιβλίων στη χώρα μας.

Η Ζωρζ Σαρή ή Γεωργία Σαρηβαξεβάνη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1925 στην Αθήνα από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα. Από πολύ μικρή άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Στα χρόνια της Κατοχής φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη, παράλληλα με τη δράση της στην Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Το 1947, μεσούντος του Εμφυλίου Πολέμου, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στην υποκριτική, στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν. Στη γαλλική πρωτεύουσα γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μάρκελλο Καρακώστα, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά.

   Το 1962 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίστηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Μετά την επικράτηση της Απριλιανής Χούντας το 1967 έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο. Ως συγγραφέας πρωτοεμφανίσθηκε το 1969, με το μυθιστόρημα Ο Θησαυρός της Βαγίας, που ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά της και τους φίλους τους. Το βιβλίο είχε και εξακολουθεί να έχει μεγάλη εκδοτική επιτυχία και το 1985 μεταφέρθηκε στην τηλεόραση. Συνέχισε να γράφει πολλά βιβλία, κυρίως για μικρά παιδιά και νέους, με τη θεματολογία της να περιστρέφεται πολλές φορές γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Μαζί με την Άλκη Ζέη καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους, όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα η πολιτική σκέψη να μην αποτελεί πια προνόμιο μόνο των ενηλίκων. Με τα βιβλία της οδήγησε στην απομάκρυνση της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας από τα πρότυπα του 19ου αιώνα, στα οποία κυριαρχούσε το προστατευτικό ύφος, ο ηθικοπλαστικός διδακτισμός και η προβολή ενός ιδεατού κόσμου. Η Ζωρζ Σαρή αντιμετώπισε το παιδί ως αυτόνομο άτομο με δική του προσωπικότητα και προέβαλε ήρωες ρεαλιστικούς.

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το διεθνές βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός τιμήθηκε το 1960 με το βραβείο Β” Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη Έγκλημα στα Παρασκήνια.

Η Γεωργία Σαρηβαξεβάνη (Ζωρζ Σαρή) πέθανε στις 9 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 87 χρονών.

Χριστίνα Νάκα Τμήμα: Α’3

Tι κράτησα από τη ΖΩΡΖ ΣΑΡΗ

Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους συγγραφείς παιδικών βιβλίων στη χώρα μας.

Η Ζωρζ Σαρή ή Γεωργία Σαρηβαξεβάνη, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1925 στην Αθήνα από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα. Από πολύ μικρή άρχισε να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Στα χρόνια της Κατοχής φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη, παράλληλα με τη δράση της στην Αντίσταση, μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Το 1947, μεσούντος του Εμφυλίου Πολέμου, αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στην υποκριτική, στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν. Στη γαλλική πρωτεύουσα γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μάρκελλο Καρακώστα, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά.

   Το 1962 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίστηκε στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Μετά την επικράτηση της Απριλιανής Χούντας το 1967 έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο. Ως συγγραφέας πρωτοεμφανίσθηκε το 1969, με το μυθιστόρημα Ο Θησαυρός της Βαγίας, που ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά της και τους φίλους τους. Το βιβλίο είχε και εξακολουθεί να έχει μεγάλη εκδοτική επιτυχία και το 1985 μεταφέρθηκε στην τηλεόραση. Συνέχισε να γράφει πολλά βιβλία, κυρίως για μικρά παιδιά και νέους, με τη θεματολογία της να περιστρέφεται πολλές φορές γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Μαζί με την Άλκη Ζέη καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους, όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα η πολιτική σκέψη να μην αποτελεί πια προνόμιο μόνο των ενηλίκων. Με τα βιβλία της οδήγησε στην απομάκρυνση της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας από τα πρότυπα του 19ου αιώνα, στα οποία κυριαρχούσε το προστατευτικό ύφος, ο ηθικοπλαστικός διδακτισμός και η προβολή ενός ιδεατού κόσμου. Η Ζωρζ Σαρή αντιμετώπισε το παιδί ως αυτόνομο άτομο με δική του προσωπικότητα και προέβαλε ήρωες ρεαλιστικούς.

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το διεθνές βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός τιμήθηκε το 1960 με το βραβείο Β” Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη Έγκλημα στα Παρασκήνια.

Η Γεωργία Σαρηβαξεβάνη (Ζωρζ Σαρή) πέθανε στις 9 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 87 χρονών.

Χριστίνα Νάκα Τμήμα: Α’3

Η Ζωρζ Σαρή, από το 1969 που πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με το Θησαυρό της Βαγίας μέχρι σήμερα, έχει γράψει είκοσι μυθιστορήματα, μία νουβέλα, τέσσερα θεατρικά παιδικά έργα και εννιά βιβλία για μικρά παιδιά.  Το 1994 η Νινέτ βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, καθώς επίσης και από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (το βραβείο μοιράστηκε με τη Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου). Αργότερα, το 1999 ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου τής έδωσε ακόμη ένα βραβείο για το Χορό της ζωής. Το 1988 Τα Χέγια προτάθηκαν για το βραβείο Άντερσεν.

Πολυγραφότατη και πολυδιαβασμένη, ξεχωρίζει για τα θέματα που επιλέγει, για τους ανθρώπινους ήρωες της, που ζουν καθημερινά και αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ζωής.

Αυτό που χαρακτηρίζει το σύνολο του έργου της είναι το βιωματικό γράψιμο και η ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από αυτό. Μια ανάγκη που, όπως η ίδια ομολογεί, βοηθά τον συγγραφέα να σώσει τον εαυτό του: «Οι συγγραφείς γράφουν πριν απ’ όλα για τον εαυτό τους, για να εκφραστούν οι ίδιοι πριν απ’ όλα, για να σωθούν».

Το βιωματικό γράψιμο, ωστόσο, το οποίο έχει και η ίδια πολλές φορές παραδεχτεί δεν αποκλείει τη δημιουργική φαντασία και τα μυθοπλαστικά στοιχεία, τα οποία ενυπάρχουν σε όλα τα έργα της.

Μια συγγραφέα που θα γνωρίσουμε μαζί.!Και θα γράψουμε μαζί!