Την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α και Β Λυκείου του σχολείου μας παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συγκίνηση την ταινία της καναδής σκηνοθέτριας Sophie Deraspe «Αντιγόνη». Η ταινία είναι ένα δράμα που γυρίστηκε στο Μόντρεαλ του Καναδα το 2018 και αποτελεί προσαρμογή της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας του Σοφοκλή ΑΝΤΟΓΟΝΗ.
Το καστ της ταινίας περιλαμβάνει την Nahéma Ricci στο ρόλο της Αντιγόνης και στους ρολους του Ετεοκλή, του Πολυνείκη, της Ισμήνης και της γιαγιάς Μενί οι Rawad El-Zein, Hakim Brahimi, Rachida Oussaada, and Nour Belkhiria.
Η Αντιγόνη έχασε τους γονείς της στην πατρίδα της όταν τους δολοφόνησαν μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η γιαγιά της αναλαμβάνει να πάρει τα τέσσερα μικρά παιδιά, το Ετεοκλή, τον Πολυνείκη, την Αντιγόνη και την Ισμήνη και να έρθουν πρόσφυγες στον Καναδά. Τα παιδιά μεγαλώνουν και ενώ η Αντιγόνη είναι άριστη μαθήτρια, τα αδέλφια της μπλέκουν με μια συμμορία της περιοχής, πουλάνε ναρκωτικά, κλέβουν και κάνουν διάφορες παραβατικές πράξεις. Η αστυνομία συλλαμβάνει τον Πολυνείκη και πάνω στη συμπλοκή σκοτώνουν τον Ετεοκλή. Ο Πολυνείκης συλλαμβάνεται και πρόκειται να απελαθεί. Τότε η τρυφερή και γεμάτη αγάπη για τα αδέλφια της Αντιγόνη οργανώνει ένα παράτολμο σχέδιο. Μεταμφιέζεται σε αγόρι και παίρνει τη θέση του Πολυνείκη στη φυλακή, ώστε αυτός να φυγαδευτεί στο εξωτερικό. Η Αντιγόνη συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο, αλλά ο αγαπημένος της, ο Αίμονας, οργανώνει μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ομάδες συμπαράστασης για την Αντιγόνη. Η κοινωνία του Μόντρεαλ αναστατώνεται από την πράξη αυτού του γενναίου κοριτσιού και στέκεται στο πλευρό της. Ο πατέρας του Αίμονα, ο Κριστιάν , που είναι πολιτικός και δικηγόρος ανησυχεί που ο γιος του έχει ως μοναδικό του μέλημα την απελευθέρωση της Αντιγόνης. Τελικά, συμπαραστέκεται στον γιό του και προτείνει στην Αντιγόνη να αναλάβει την κηδεμονία της, ώστε να βγει από το ιδρυμα ανηλίκων, στο οποίο κρατείται και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Η Αντιγόνη όμως είναι αμετάπιστη, ακόμα και όταν ο Πολυνείκης συλλαμβάνεται να συνεχίζει την άσωτη ζωή του στην παλιά του γειτονιά και η Αντιγόνη αντιλαμβάνεται ότι η θυσία της ήταν μάταιη. Πάνω απ’ όλα είναι η αγάπη και η θυσία για την οικογένειά της, ακόμα και όταν τα αδέλφιά της αποδεικνύεται ότι δεν αξίζουν αυτή τη θυσία.
Με συγκινητικό και πρωτότυπο τρόπο η Καναδέζα σκηνοθέτρια συνδέει τον μύθο της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας του Σοφοκλή με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Η Αντιγόνη της κινηματογραφικής εκδοχής με το τρυφερό αλλά και αποφασιστικό βλέμμα γίνεται ένα στα μάτια του θεατή με την αρχαιοελληνική δυναμική και αποφασισμένη Αντιγόνη να προστατεύσει τα αδέλφια της από τους νόμους των ισχυρών. Η ταινία κρατά το ενδιαφέρον μας αμείωτο μέχρι το τέλος, όπου η Αντιγόνη πρέπει για άλλη μια φορά να πάρει κάποιες αποφάσεις.
Κλείνοντας, αξίζει να αναφέρουμε ότι η έμπνευση της σκηνοθέτριας βασίστηκε σε ένα αληθινό περιστατικό που τάραξε την καναδική κοινωνία. Η αστυνομία σκότωσε έναν πρόσφυγα και αυτό προκάλεσε μεγάλες συγκρούσεις την κοινωνία με έξαρση των ρατσιστικών σχολίων εναντίον των μεταναστών. Η ταινία θίγει πολλά κοινωνικά ζητήματα, όπως η δύσκολη ενσωμάτωση προσφύγων και μεταναστών στην κοινωνία υποδοχής, οι συμβιβασμοί για την υπηκοότητα, η ζωή στο περιθώριο και η παραβατικότητα ως τρόπος επιβίωσης αλλά και αποδοχής μέσα σε μια εχθρική κοινωνία, η αγάπη και η θυσία για την οικογένεια, η δύναμη του έρωτα αλλά και το δίλημμα που μπορεί να προκαλέσει στη σύγκρουση αξιών και προτεραιοτήτων. Πραγματικά, με όχημα τον αρχαίο μύθο, που είναι διαχρονικός και αξεπέραστος, θίγονται πολλοί σύγχρονοι προβληματισμοί και προκαλούν τη σκέψη, την κρίση αλλά και τη συγκίνησή μας.
Συντακτική ομάδα
