Δεν είναι πολλές οι περιπτώσεις που ένα ιστορικό γεγονός συνυφαίνεται με τόσα πολλά αντικρουόμενα συναισθήματα στο θυμικό ενός λαού. Η 28η Οκτωβρίου και ό,τι ακολούθησε εκείνον τον χειμώνα και την άνοιξη με το υπερήφανο Όχι του Ελληνικού λαού, την εποποιία της Πίνδου και την αναπόδραστη τελική παράδοση στους Γερμανούς εισβολείς δεν είναι ένα μονοσήμαντο γεγονός. Δεν μπορεί παρά να φέρνει υπερηφάνεια, για την αποφασιστικότητα και την πολεμική ρώμη, αλλά και θλίψη για τους σκοτωμένους νέους, συγκίνηση για την εθνική ενότητα μιας κοινής στάσης απέναντι στην ιταμή επίθεση, αλλά και πικρία για την τελική κατάληξη που οδήγησε στην έπαρση της σημαίας με τον αγκυλωτό σταυρό στην Ακρόπολη τον Απρίλιο του 1941. Όποιο συναίσθημα όμως κι αν επικρατεί, ελάχιστο χρέος κάθε Έλληνα είναι να τιμά όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία μας, είτε αντιμετωπίζοντας τον εχθρό στις πρώτες γραμμές, είτε προσπαθώντας να ανυψώσουν το ηθικό του άμαχου πληθυσμού.
Εκπληρώνοντας μικρό μέρος αυτού του χρέους, τη Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου, μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας, υπό την καθοδήγηση της κυρίας Βλάχου, ετοίμασαν και παρουσίασαν ένα σύντομο χρονικό, στο οποίο απαγγέλθηκαν ποιήματα ποιητών που έδωσαν λαλιά στα ανείπωτα, όπως του Νικηφόρου Βρεττάκου, του Γιάννη Ρίτσου και του Οδυσσέα Ελύτη, και ακούστηκαν τραγούδια που αποτυπώνουν το πνεύμα και τη δύναμη του ελληνικού λαού. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έλαβε χώρα και η καθιερωμένη «Γιορτή της σημαίας», με την παράδοση της σημαίας στη σημαιοφόρο και τους παραστάτες και την ανακοίνωση των ονομάτων των μαθητών που έλαβαν αριστεία και επαίνους.
Το πρωί της επόμενης ημέρας, ανήμερα της επετείου, μαθητές και μαθήτριες του σχολείου, παρέλασαν με περηφάνια στη Λεωφόρο Κομνηνών στο κέντρο του Πανοράματος, αφού πρώτα παρακολούθησαν τη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου. Μετά τη λήξη της παρέλασης, ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση στο Ηρώο, στην οποία παρευρέθηκε η σημαία.
Παράδοση της σημαίας
Από τη γιορτή
