Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας εορτάζεται ετησίως στις 9 Φεβρουαρίου, ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού
ποιητή της Ελλάδας. Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017 με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας. H πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας ημέρας αφιερωμένης στην Ελληνική Γλώσσα ξεκίνησε το 2014 από έμπνευση του καθηγητή Γιάννη Κορινθίου, τότε Προέδρου της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων της Ιταλίας. Στόχος του εορτασμού είναι να αναδείξει τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες.
Η γλώσσα είναι το μέσο που τελειοποιεί την επικοινωνία ανάμεσα στους ανθρώπους και παράλληλα είναι το στοιχείο εκείνο του πολιτισμού και της εθνικής ταυτότητας ενός λαού που τα διατηρεί ζωντανά στο πέρασμα του χρόνου. Είναι γενικά παραδεκτό ότι η ελληνική γλώσσα αποτελεί μια από τις πλουσιότερες γλώσσες παγκοσμίως. Μάλιστα, για να καταστεί σαφές το μέγεθος του πλούτου της, μεγάλη μορφή των ελληνικών γραμμάτων έχει επισημάνει ότι «αν η ελληνική γλώσσα απέσυρε τα δάνεια, πολλές γλώσσες του κόσμου θα είχαν χρεωκοπήσει…». Επίσης, είναι ίσως η μοναδική γλώσσα στον κόσμο που παρουσιάζει αδιάρρηκτη συνέχεια από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή εποχή. Αυτό άλλωστε επεσήμανε και στην πρόσφατη ανακοίνωση του ο σημερινός Υπουργός Παιδείας «Η ελληνική γλώσσα είναι κάτι περισσότερο από ένα μέσο επικοινωνίας. Είναι η φωνή της ιστορίας μας, η έκφραση του πολιτισμού μας και η γέφυρα που μας συνδέει με το μέλλον.» Η αξία, λοιπόν, της γλώσσας μας είναι αδιαμφισβήτητη.
Μιλώντας για ελληνική γλώσσα στην πράξη αναφερόμαστε σε έναν ζωντανό οργανισμό που διατηρεί ακμαία την εθνική μας ταυτότητα και τον πολιτισμό μας. Και τούτο, διότι αποτελούσε και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που αξιοποιήθηκαν για τη δημιουργία των Γραμμάτων και των Τεχνών ενώ ταυτόχρονα εμπεριέχει και μεταδίδει τη συνολική βιοθεωρία του πολιτισμού που υπηρετεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αδιάβλητη ενότητα και η συνοχή της τόσους αιώνες μαρτυρούν τον γλωσσικό και τον πνευματικό της πλούτο, τη δύναμή της και την αυθεντικότητά της αλλά και τη συνέχεια του έθνους μας. Μολονότι έχει επηρεαστεί από πολλές γλώσσες, δεν υπέστη αλλοιώσεις που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τη διατήρηση της εθνική μας ταυτότητας, την καλλιέργεια της εθνικής μας συνείδησης ή την αντίσταση μας στην αφομοίωσή του έθνους μας από άλλους λαούς. Έτσι, παρόλο «που έχουμε αμολήσει όλα τα θεριά να τη φάνε», σύμφωνα με τον Παλαμά, «μένει μαγιά» (Μακρυγιάννης) και για τις επόμενες γενιές!
Καταλήγοντας, οι Νεοέλληνες οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την αξία και τη σπουδαιότητα της γλώσσας μας και είμαστε επιφορτισμένοι με το χρέος να τη διαφυλάξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Γιατί, όπως είπε και ο Γ. Ψυχάρης: « Η γλώσσα και η πατρίδα είναι το ίδιο…. Η Γλώσσα είναι ένα από τα δύο πράγματα που κάνουν το έθνος (το άλλο είναι τα φυσικά σύνορά του!)».
Δείτε στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ το αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα Ελληνικής γλώσσας, παραγωγής του 2017:
Η εκπομπή εστιάζει στην ανάδειξη της γλώσσας ως ζωντανού οργανισμού που ακολουθεί τους σύγχρονους ρυθμούς με σημεία αναφοράς τη γλώσσα των νέων, τη γλώσσα του δρόμου, τη γλώσσα του ποιητή. Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος ξεφυλλίζει μυθιστορήματα και λεξικά, αναζητεί μεταφράσεις, περιηγείται στο διαδίκτυο ψηλαφώντας την εξέλιξη του λόγου. Ο φακός της εκπομπής εισέρχεται στην αίθουσα της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας και συναντά τον καθηγητή Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χριστόφορο Χαραλαμπάκη την ώρα της διδασκαλίας, ο οποίος επισημαίνει τη μοναδικότητα της ελληνικής γλώσσας και το μεγαλείο μηνυμάτων που περνά πανανθρώπινα. Κάνει αναφορά στην ανανέωση των γλωσσικών ιδιωμάτων, το λεξιλόγιο του προφορικού λόγου, τη χρήση ξενικών όρων αλλά και τον τρόπο που χρησιμοποιείται η γλώσσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
