Η Γέννηση του Χριστού συμβολίζει την αγάπη, την ταπεινότητα και την προσφορά. Η Πρωτοχρονιά, από την άλλη, φέρνει μαζί της την προσμονή για μια νέα αρχή, γεμάτη όνειρα, στόχους και αισιοδοξία. Μέσα σε αυτό το εορταστικό κλίμα, όλοι μας —μαθητές και εκπαιδευτικοί— καλούμαστε να γίνουμε λίγο καλύτεροι: να δείξουμε κατανόηση, να απλώσουμε το χέρι μας σε όποιον το χρειάζεται και να κρατήσουμε ζωντανό το πνεύμα της αλληλεγγύης.

Η εορταστική αυτή έκδοση της σχολικής μας εφημερίδας είναι αφιερωμένη σε αυτές ακριβώς τις αξίες. Στις σελίδες της θα βρείτε άρθρα, σκέψεις και δράσεις που γεννήθηκαν μέσα στο σχολείο μας, εμπνευσμένες από το πνεύμα των Χριστουγέννων και της νέας χρονιάς. Είναι η δική μας προσπάθεια να μοιραστούμε χαμόγελα, προβληματισμούς και ελπίδες.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, το φως των γιορτών να μας καθοδηγήσει και ας υποδεχτούμε το νέο έτος με πίστη, δύναμη και αισιοδοξία.

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά σε όλους!

Η συντακτική ομάδα της ΓΕΛeye σας εύχεται καλή Πρωτοχρονιά και ευτυχισμένο το νέο έτος, με υγεία, ευτυχία και ειρήνη σε όλο τον κόσμο.

Ο εθελοντισμός στο σχολείο μας μοιάζει με ένα μεγάλο δέντρο, σαν «το δέντρο της αγάπης» που οι μαθητές μας στόλισαν. Οι ρίζες του είναι οι αξίες που καλλιεργούνται εδώ και χρόνια· ο κορμός του είναι οι άνθρωποι που στηρίζουν τις δράσεις· τα κλαδιά του είναι οι μαθητές, οι καθηγητές, οι οικογένειες που συμμετέχουν· και οι καρποί του είναι οι αλλαγές που αφήνει η κάθε δράση στον κόσμο γύρω μας.

Στα σχολεία, ο εθελοντισμός έχει μια ιδιαίτερη μαγεία. Δεν είναι απλώς μια υποχρέωση ή μια εκδρομή. Είναι μια εμπειρία που ενώνει. Όταν μια τάξη οργανώνει μια καμπάνια για να μαζέψει τρόφιμα για οικογένειες που δυσκολεύονται, όταν το σχολείο επισκέπτεται οργανισμούς όπως «Το Χαμόγελο του Παιδιού», στέλνει κάρτες με ευχές σε παιδιά που ασθενούν, οργανώνει bazaar με τις δημιουργίες των μαθητών ακολουθώντας τις αξίες της κυκλικής οικονομίας και της προστασίας του περιβάλλοντος, όταν συμμετέχουμε σε καθαρισμούς παραλιών, σε δενδροφυτεύσεις ή σε ενημερωτικές δράσεις για την κυκλικότητα και την αειφορία, σε δράσεις για την ημέρα αναπηρίας, τότε δεν είμαστε απλώς μαθητές. Γινόμαστε ενεργοί πολίτες. Γινόμαστε η γενιά που δεν περιμένει «κάποιον άλλο» να λύσει τα προβλήματα, αλλά μπαίνει μπροστά.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το εορταστικό μας τεύχος είναι αφιερωμένο στην έννοια του εθελοντισμού, φωτίζοντας και παρουσιάζοντας τις δράσεις προσφοράς και αλληλεγγύης που υλοποιήθηκαν στο σχολείο μας και αποτυπώνουν έμπρακτα τις αξίες που μας ενώνουν.

Συντακτική ομάδα: Λέων Ι., Τζοβλά Γ.

Η συμμετοχή του σχολείου μας στη δράση αυτή αποτέλεσε μια πρόσκληση ουσίας: να σταθούμε δίπλα στον συνάνθρωπο, να δούμε τη διαφορετικότητα όχι ως απόσταση αλλά ως πλούτο. Την πρωτοβουλία ανέλαβαν οι εκπαιδευτικοί του νεοσύστατου Τμήματος Ένταξης, ο κ. Χρήστος Χόντος και η κα. Μαριάννα Γκάγκα, οι οποίοι με ευαισθησία και ενθουσιασμό οργάνωσαν τη μετακίνηση των μαθητών στο κέντρο της Χαλκίδας. Από το πρωί εκείνης της ημέρας, στο σχολείο επικρατούσε μια ξεχωριστή ατμόσφαιρα.

Οι μαθητές έδειχναν να περιμένουν κάτι διαφορετικό — όχι μια απλή εκδήλωση, αλλά μια εμπειρία. Και πράγματι, στην πλατεία, το Δέντρο της Αποδοχής στεκόταν στολισμένο με πολύχρωμα φύλλα, σύμβολο μιας κοινωνίας που χωρά όλους. Κάθε φύλλο έκρυβε μια λέξη, μια σκέψη, μια ευχή. Ήταν μικρές φωνές που ενώνονταν σε ένα μεγάλο μήνυμα αγάπης. Καθώς προσθέταμε τα δικά μας φύλλα στο δέντρο, τα λόγια αποκτούσαν ξεχωριστό βάρος: «Αγάπη», «Όχι στον ρατσισμό», «Να αγαπάς τον εαυτό σου»,  «Ισότητα», «Όλοι διαφορετικοί όλοι ίδιοι». Μηνύματα απλά, αλλά βαθιά. Μηνύματα που μπορούν να λειτουργήσουν ως στήριγμα για όσους συχνά νιώθουν αόρατοι.

Οι μαθητές του σχολείου μας αγκάλιασαν τη δράση αυθόρμητα. Άλλοι έγραφαν, άλλοι ζωγράφιζαν, άλλοι παρατηρούσαν. Κάποιοι συνομίλησαν με παιδιά με αναπηρία χωρίς αμηχανία ή φόβο, αλλά με ειλικρινή χαμόγελα. Εκείνη τη στιγμή έγινε ξεκάθαρο πως η διαφορετικότητα δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά έναν άλλο τρόπο να γνωρίσουμε τον κόσμο και τον άνθρωπο.

Το Δέντρο της Αποδοχής δεν ήταν απλώς ένα καλλιτεχνικό δρώμενο. Ήταν ένας καθρέφτης μιας κοινωνίας όπως θα θέλαμε να είναι: ανοιχτής, φωτεινής και συμπεριληπτικής. Όπως τα φύλλα ενός δέντρου διαφέρουν μεταξύ τους αλλά συνυπάρχουν αρμονικά, έτσι και οι άνθρωποι μπορούν να ανθίζουν μαζί, χωρίς αποκλεισμούς. Όλοι μαζί στόλισαν το δέντρο της αγάπης, αντάλλαξαν δώρα, γέλασαν, είδαν τον άγιο Βασίλη και έπαιξαν παιχνίδια.

Η επιστροφή στο σχολείο μας βρήκε γεμάτους εικόνες και συναισθήματα που δεν αποτυπώνονται εύκολα σε φωτογραφίες. Το χαμόγελο, η επαφή, η ζεστασιά της στιγμής έγιναν μνήμες πολύτιμες. Και μαζί τους, μια συνειδητοποίηση: η αποδοχή δεν είναι μια μεμονωμένη πράξη, αλλά στάση ζωής.

Το ΓΕΛ Βασιλικού άφησε το δικό του αποτύπωμα — ανθρώπινο, διακριτικό, ουσιαστικό. Γιατί το Δέντρο της Αποδοχής δεν τελειώνει στην πλατεία. Συνεχίζει να μεγαλώνει μέσα μας. Κι εμείς οφείλουμε να συνεχίσουμε να το ποτίζουμε, με καλοσύνη, σεβασμό και ανοιχτή καρδιά.

Και είναι, πάνω απ’ όλα, επιλογή. Επιλογή να κοιτάζουμε τον άλλο με καλοσύνη. Στόχος μας  με αυτή την δράση ήταν να ενημερώσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε και να δείξουμε ότι η διαφορετικότητα είναι πολύτιμη και ανθρώπινη. Μέσα από άρθρα και δημιουργικές δράσεις, θέλουμε να εμπνεύσουμε κάθε μαθητή και μαθήτρια να δει πρώτα τον άνθρωπο και όχι τη δυσκολία.

Την ημέρα εκείνη θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα, που το αποτυπώσαμε ξεκάθαρα στις καρδιές που κρεμάσαμε στο δέντρο:

Η συμπερίληψη είναι ευθύνη όλων μας και ο εθελοντισμός είναι ο δρόμος που μας οδηγεί σε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς.

Ας δούμε πρώτα τον άνθρωπο. Ας γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε γύρω μας.

Συντακτική ομάδα: Μακρή Α., Μίχοβιτς Κ., Βλασσόπουλος Δ. Λέων Ι., Τζοβλά Γ.

Οι μαθητές εργάστηκαν με φαντασία και όρεξη αρκετές εβδομάδες πριν από τη μεγάλη μέρα, υπό την καθοδήγηση της κα. Οθωναίου, προετοιμάζοντας με προσοχή τις χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες. Στολίδια, κάρτες, γούρια, πρωτότυπες κατασκευές και μικρά δώρα στόλισαν τους πάγκους του bazaar και κέρδισαν τον θαυμασμό όλων. Κάθε αντικείμενο ήταν φτιαγμένο με αγάπη και προσωπικό μεράκι, αντανακλώντας τη δημιουργικότητα και την προσπάθεια των παιδιών. Ενώ ταυτόχρονα σεβόμενοι το περιβάλλον και ακολουθώντας τις αρχές της κυκλικότητας και της αειφορίας, αρχές που το σχολείο μας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια, οι μαθητές μετέτρεψαν απλά και παλιά υλικά, σε μοναδικές και πρωτότυπες δημιουργίες. Έτσι δημιούργησαν πολύχρωμους μαγνήτες από πηλό και πορσελάνη, με παλιές μπάλες, κοχύλια από το Λευκαντί, πέτρες από τη θάλασσα  Με κουκουνάρια, ξυλάκια και μικρά πήλινα στοιχεία έφτιαξαν όμορφες συνθέσεις, ενώ πρόσθεσαν και δικές τους πρωτότυπες ιδέες: μικρά καβαλέτα, στολίδια κανέλας και βιβλιαράκια ευχών.

Το Χριστουγεννιάτικο Bazaar δεν ήταν απλώς μια σχολική εκδήλωση, αλλά μια πολύτιμη ευκαιρία για να ενισχυθεί το πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης, να καλλιεργηθεί η δημιουργικότητα των μαθητών και να στηριχθούν ουσιαστικές σχολικές δράσεις. Όλα τα έσοδα της εκδήλωσης θα αξιοποιηθούν για την ενίσχυση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, δραστηριοτήτων και μελλοντικών πρωτοβουλιών του σχολείου μας.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή, γιορτινή και γεμάτη χαμόγελα. Γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν, να ανταλλάξουν ευχές και να μοιραστούν τη μαγεία των Χριστουγέννων μέσα από τη συλλογική προσπάθεια και τη χαρά της συμμετοχής.

Το σχολείο μας εύχεται σε όλους Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος, με υγεία, αγάπη και ακόμη περισσότερες δημιουργικές, χαρούμενες και φωτεινές στιγμές!

Πρωταγωνιστές της ημέρας ήταν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α΄ τάξης, οι οποίοι παρουσίασαν το θεατρικό έργο «Το πιο όμορφο πράγμα». Μέσα από απλές εικόνες, λόγια και κινήσεις, τα παιδιά ανέδειξαν με αυθεντικότητα το ουσιαστικό μήνυμα της ημέρας: ότι η αληθινή ομορφιά δεν βρίσκεται στην τελειότητα, αλλά στην αγάπη, στη φιλία και στη συμπερίληψη.

Το έργο αποτέλεσε έμπνευση της κυρίας Ανδρεοπούλου Κατερίνας, η οποία με ευαισθησία και παιδαγωγική προσέγγιση δημιούργησε ένα κείμενο που αγγίζει μικρούς και μεγάλους, προβάλλοντας τη διαφορετικότητα ως πλούτο και την αγάπη ως κοινή γλώσσα όλων. Η μουσική επιμέλεια του κ. Μακρή Ανδρέα, οι χορογραφίες της κας Αγραφιώτη Δήμητρας και η παρουσίαση της παράστασης στη νοηματική γλώσσα από την κα Παπαφράγκα Μαρία ενίσχυσαν το μήνυμα της ισότιμης συμμετοχής και της αποδοχής.

Παρακολουθήστε μερικά αποσπάσματα από την παράσταση.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας και φορέων, μεταξύ των οποίων η κα Μερτζιάνη Ειρήνη, πρόεδρος του Πανευβοϊκού Συλλόγου ΑμεΑ «Άνθρωπος – Ελπίδα – Πολιτισμός», η κα Καρλατήρα Διονυσία, σύμβουλος εκπαίδευσης, η κα Καλούση Κωνσταντίνα, φιλόλογος και μέλος του Γραφείου Συμβούλων της ΔΔΕ Ν. Εύβοιας, η κα Νικολαΐδου Άννα, θεατρολόγος, καθώς και η κα Ξήντα Τριανταφυλλιά, διευθύντρια του 1ου Δημοτικού Σχολείου Βασιλικού. Η ανταπόκριση του κοινού ήταν θερμή και συγκινητική.

Eξίσου συγκινητική υπήρξε η συμμετοχή των μαθητών της εφημερίδας που παρακολούθησαν την παράσταση με ιδιαίτερη συγκίνηση και σεβασμό καθώς και η παρέμβαση του μαθητή Διονύση Βλασσόπουλου στην εκδήλωση, ο οποίος μοιράστηκε το δικό του μήνυμα με τους παρευρισκόμενους.

Θερμές ευχαριστίες αξίζουν σε όλους όσοι συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της δράσης: στους εκπαιδευτικούς, στους συνεργάτες του σχολείου, στους φορείς, στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και στο ΓΕΛ Βασιλικού για τη φιλοξενία.

Η εκδήλωση άφησε ένα δυνατό μήνυμα σε όλους μας: να βλέπουμε, να ακούμε και να αγκαλιάζουμε τον άλλον με τα μάτια της καρδιάς. Γιατί, όπως μας δίδαξαν οι μικροί μαθητές, το πιο όμορφο πράγμα είναι η αγάπη.

Όπως μας ανέφεραν, η αφορμή για το έργο δόθηκε από την ίδια τη σχολική πραγματικότητα. Στο σχολείο φοιτούν δύο παιδιά με κινητικά προβλήματα, τα οποία αποτελούν ισότιμα μέλη της σχολικής κοινότητας.

«Από την πρώτη στιγμή θέλαμε η παράσταση να μην προσαρμοστεί στα παιδιά, αλλά για όλα τα παιδιά μαζί», τόνισαν χαρακτηριστικά. «Η σκηνή δεν είναι χώρος αποκλεισμών. Είναι χώρος έκφρασης».

Οι δασκάλες εξήγησαν πως ο σχεδιασμός της παράστασης έγινε με βασικό γνώμονα τη συμμετοχή όλων. Οι ρόλοι, η κίνηση, η μουσική και η σκηνική παρουσία οργανώθηκαν έτσι ώστε κάθε παιδί να μπορεί να συμμετέχει με τον δικό του τρόπο, χωρίς πίεση ή σύγκριση.

«Δεν θέλαμε κανένα παιδί να νιώσει ότι “δεν μπορεί”. Θέλαμε να νιώσουν ότι ανήκουν».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη στάση των συμμαθητών τους. Όπως μας είπαν, τα παιδιά της τάξης αγκάλιασαν απόλυτα τη διαφορετικότητα, χωρίς να χρειαστεί ιδιαίτερη καθοδήγηση.

«Τα παιδιά μάς δίδαξαν πολλά. Για εκείνα η αποδοχή είναι αυτονόητη. Συνεργάστηκαν, περίμεναν, στήριξαν ο ένας τον άλλον με φυσικότητα και αγάπη».

Οι δασκάλες υπογράμμισαν πως η παράσταση είχε ως στόχο να περάσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: ότι η πραγματική ομορφιά δεν βρίσκεται στη σωματική τελειότητα, αλλά στη σχέση με τον άλλον.

«Θέλαμε τα παιδιά να μάθουν πως η αξία δεν μετριέται με το πώς κινούμαστε ή πώς στεκόμαστε, αλλά με το πώς αγαπάμε».

Ταυτόχρονα επεσήμαναν τα σημαντικές ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό που διαθέτουν τα σχολεία τους και πόσο σημαντική είναι η συνεργασία μεταξύ των σχολείων ώστε να ξεπερνιούνται τέτοιου είδους εμπόδια:

«Η αλήθεια είναι ότι στο Δημοτικό Σχολείο δεν διαθέτουμε αμφιθέατρο ή αντίστοιχο εξοπλισμό, γεγονός που συχνά περιορίζει τέτοιου είδους δράσεις. Για μια παράσταση που βασίζεται στην κίνηση, στη μουσική και στην ισότιμη συμμετοχή όλων των παιδιών, ο κατάλληλος χώρος είναι πολύ σημαντικός.»

«Το αμφιθέατρο του Λυκείου μάς έδωσε τη δυνατότητα να οργανώσουμε την παράσταση με ασφάλεια και προσβασιμότητα, ειδικά για τα παιδιά με κινητικές δυσκολίες. Μας επέτρεψε να αναδείξουμε το έργο όπως το είχαμε φανταστεί και να προσφέρουμε στα παιδιά την εμπειρία μιας «αληθινής» σκηνής.»

Κλείνοντας, μας είπαν πως η πιο δυνατή στιγμή για εκείνες δεν ήταν το χειροκρότημα, αλλά τα βλέμματα των παιδιών στη σκηνή και μοιράστηκαν μαζί μας το μήνυμα που ήθελαν να περάσουν μέσα από αυτή τη δράση.

«Όταν βλέπεις ένα παιδί να νιώθει περήφανο για τη συμμετοχή του, ξέρεις ότι κάτι πήγε πραγματικά σωστά».

«Ότι η συμπερίληψη δεν αφορά μόνο τη στάση μας, αλλά και τις υποδομές. Για να έχουν όλα τα παιδιά ίσες ευκαιρίες έκφρασης, χρειάζονται χώροι προσβάσιμοι και κατάλληλος εξοπλισμός. Η εμπειρία αυτή μ0000άς έδειξε πόσο σημαντικό είναι να επενδύουμε σε αυτά».

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την συνέντευξη ΕΔΩ

Η παράσταση «Το πιο όμορφο πράγμα» απέδειξε πως το σχολείο μπορεί —και οφείλει— να είναι ένας χώρος όπου όλα τα παιδιά έχουν θέση, φωνή και ρόλο. Γιατί, τελικά, όπως μας θύμισαν οι δασκάλες και οι μαθητές τους, το πιο όμορφο πράγμα είναι η αγάπη και η αποδοχή.

Συντακτική ομάδα: Βούλγαρης Σ., Γουργιώτη Α., Γλωσσιώτης Ε., Ζαχαριά Α., Ζαχαριά Ι., Ζαχαριάς Ν., Θάνος Φ., Καλλιμάνη Κ., Κικίδη Δ., Κόρδη Ε.,

Τσέλα Λ., Λέων Ι.

]]> https://schoolpress.sch.gr/gelvasilikou/archives/1237/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/gelvasilikou/archives/1241 https://schoolpress.sch.gr/gelvasilikou/archives/1241#comments Wed, 31 Dec 2025 00:53:50 +0000 ΛΕΩΝ ΙΩΑΝΝΑ http://schoolpress.sch.gr/gelvasilikou/?p=1241 [...]]]> Το Γενικό Λύκειο Βασιλικού, με υπεύθυνη εκπαιδευτικό την κα. Γιαλού,  άνοιξε για μια ακόμα χρονιά την καρδιά του στο «Χαμόγελο του Παιδιού», προσφέροντας τρόφιμα, χαρτικά είδη και χριστουγεννιάτικα στολίδια φτιαγμένα με μεράκι από τους μαθητές, Σε ένα κλίμα ζεστασιάς και αλληλεγγύης, η πρωτοβουλία αυτή φώτισε τις γιορτές για τα παιδιά που έχουν ανάγκη.

Οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, σκορπίζοντας χαρά και χαμόγελα. Τα παιδιά του οργανισμού υποδέχθηκαν με αγκαλιές και συγκίνηση τους εκπροσώπους του Λυκείου, την κα. Γιαλού, την κα. Λυμπέρη και την δημοσιογραφική ομάδα της σχολικής μας εφημερίδας. Έτσι τα φετινά Χριστούγεννα έγιναν πιο ζεστά, πιο φωτεινά, χαρίζοντας στα παιδιά αυτό που αξίζουν περισσότερο – χαμόγελα και αγάπη.

 Η ομάδα δημοσιογράφων της σχολικής εφημερίδας ΓΕΛeye βρέθηκε εκεί και είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τη διευθύντριά του κέντρου. Μέσα από τη συνέντευξη που μας παραχώρησε, γνωρίσαμε από κοντά το έργο του κέντρου, τη σημασία του εθελοντισμού και τη δύναμη της συλλογικής προσφοράς, επιβεβαιώνοντας ότι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά βήματα προς μια πιο ανθρώπινη κοινωνία.

Το Σπίτι Ημερήσιας Φροντίδας του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στον Άγιο Νικόλαο (Μπούρτζι) Ν. Ευβοίας δεν ξεκίνησε ως μια απρόσωπη κοινωνική δομή. Ξεκίνησε ως ένα πραγματικό σπίτι, το οποίο δωρίστηκε από κατοίκους της περιοχής με την επιθυμία να προσφέρει στήριξη σε παιδιά που το έχουν ανάγκη.

Όπως τονίζει η διευθύντρια του κέντρου,

«ο στόχος μας δεν είναι να απομακρύνουμε τα παιδιά από τις οικογένειές τους, αλλά να μένουν στο οικογενειακό τους πλαίσιο, να δούμε αν λειτουργεί η δράση και να ενδυναμωθούν οι σχέσεις με την οικογένεια». 

Το Σπίτι Ημερήσιας Φροντίδας στηρίζει παιδιά των οποίων οι οικογένειες αντιμετωπίζουν κοινωνικές, οικονομικές ή δυσκολίες και όπως μας εξηγεί η διευθύντρια  Καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία του κέντρου παίζει ο εθελοντισμός. Όπως επισημαίνει η διευθύντρια,

«Χωρίς τους ανθρώπους που μας στηρίζουν εθελοντικά, τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει».

Στο Σπίτι προσφέρουν τη βοήθειά τους εκπαιδευτικοί, παιδαγωγοί, γιατροί και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων.

 «Ακόμα και μια ανάγκη που κάποιος μπορεί να θεωρήσει μικρή, για εμάς είναι σημαντική. Για παράδειγμα, σήμερα θα έρθει μια κυρία που μας στηρίζει και θα κουρέψει τα παιδιά. Έχουμε επίσης εθελοντές παιδίατρους, οδοντιάτρους, οφθαλμίατρους. Ό,τι προκύψει, προσπαθούμε να είμαστε εκεί».

Χάρη σε αυτή τη συλλογική προσπάθεια, τα παιδιά δεν λαμβάνουν μόνο βασική φροντίδα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Τα παιδιά έρχονται εδώ μετά το σχολείο, τρώνε, διαβάζουν με εκπαιδευτικό, συμμετέχουν σε δημιουργικές δραστηριότητες και, αν χρειαστεί, καλύπτουμε και εξωσχολικές ανάγκες, όπως τα αγγλικά».

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συνεργασία με τα σχολεία, πάντα με σεβασμό στο απόρρητο.

«Έχουμε άμεση συνεργασία με τα σχολεία, ενημερωνόμαστε για την πρόοδο των παιδιών και, αν προκύψει κάτι, είμαστε εκεί. Όμως πάντα προσπαθούμε να κρατάμε ενεργό τον ρόλο του γονέα. Δεν πάμε με ταμπέλες, δεν θέλουμε να στιγματίζεται κανένα παιδί», τονίζει.

Κλείνοντας, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τη σχολική κοινότητα και την κοινωνία:
«Χωρίς εσάς, χωρίς τα σχολεία και τη στήριξη του κόσμου, δεν θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε. Οι ανάγκες είναι πολλές και πάντα θα προκύψει κάτι. Το σημαντικό είναι να είμαστε όλοι μαζί δίπλα στα παιδιά».

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την συνέντευξη ΕΔΩ

Το Σπίτι Ημερήσιας Φροντίδας στον Άγιο Νικόλαο αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς η δωρεά ενός σπιτιού, ο εθελοντισμός και η ανθρώπινη αλληλεγγύη μπορούν να μετατραπούν σε καθημερινή πράξη αγάπης και ελπίδας.

Η συντακτική ομάδα: Ευάγγελος Γλωσσιώτης, Ευτυχία Κόρδη, Σπύρος Ιβάντσος, Λέων Ι.

Η παρακολούθηση της παράστασης αποτέλεσε μια πολύτιμη βιωματική εμπειρία για τα μέλη του ομίλου, καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να έρθουν σε άμεση επαφή με τη σκηνική πράξη, τη δραματουργία, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία των ρόλων. Οι μαθητές παρατήρησαν τις τεχνικές υποκριτικής, τη σκηνική κίνηση και τη χρήση των σκηνικών και των κοστουμιών, στοιχεία που θα αξιοποιηθούν δημιουργικά κατά την προετοιμασία της δικής μας παράστασης.

Η δράση ενίσχυσε το ομαδικό πνεύμα και την καλλιτεχνική συνεργασία μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών, καλλιεργώντας την αγάπη για το θέατρο και τον πολιτισμό. Η εμπειρία αυτή λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης και ενθουσιασμού για τη συνέχεια της θεατρικής μας δουλειάς.

Η συγκεκριμένη δράση επιβεβαιώνει τη σημασία των πολιτιστικών εξορμήσεων στη σχολική ζωή, καθώς συνδέουν τη θεωρητική προετοιμασία με την πράξη και προσφέρουν ουσιαστικά ερεθίσματα μάθησης και δημιουργικής έκφρασης. Ο Όμιλος Θεάτρου επιστρέφει από την Αθήνα με νέες ιδέες, εικόνες και εμπειρίες, έτοιμος να ξεκινήσει την προετοιμασία για τη δική του εκδοχή του έργου «Μπαμπάδες με Ρούμι».

Συντακτική ομάδα: Δημητρόπουλος Γ., Καλλιμάνη Κ., Δημητρακοπούλου Μ., Μακρή Κ., Καραντάκη Ρ.,  Λέων Ι.

Τον Δεκέμβρη, αρχίζουν οι ετοιμασίες για τα Χριστούγεννα. Η διακόσμηση είναι βασικό στοιχείο της περιόδου. Οι δρόμοι, οι πλατείες, τα σπίτια γεμίζουν με φωτάκια και βέβαια, στολίζουμε το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εντούτοις, αν αντί για δέντρο δείτε στολισμένο ένα καράβι, μην νομίσετε ότι κάτι δεν πάει καλά. Κατά παράδοση στην Ελλάδα, το έθιμο είναι να στολίζουμε καράβι. Ο στολισμός του δέντρου, είναι συνήθεια που υιοθετήθηκε από τους Έλληνες στην πορεία της ιστορίας τους, λόγω Ευρωπαϊκής επιρροής. Καράβια στολισμένα, πλέον, απαντώνται κατά κύριο λόγο στα νησιά.

 Μιλώντας για Χριστούγεννα, δεν αναφέρεται κανείς μόνο στην διαδικασία του στολισμού. Αν και η πτυχή ετούτη των Χριστουγέννων είναι όμορφη και κάνει ολόκληρες πόλεις να φαντάζουν σαν να βγήκαν από παραμύθι, αξιοσημείωτα είναι και τα γλυκά που παρασκευάζονται. Ήρθε λοιπόν η ώρα να γεμίσουν τα σπίτια με μυρωδιές από φρέσκα μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες. Αυτά είναι άλλωστε τα πιο δημοφιλή και διαδεδομένα χριστουγεννιάτικα γλυκά στην Ελλάδα. Αν αποφασίσετε να εξερευνήσετε ποτέ την Ελλάδα, σίγουρα θα δείτε φούρνους και ζαχαροπλαστεία γεμάτα με τα εδέσματα αυτά και σύμφωνα με το έθνος ολόκληρο -θα έλεγε κανείς- αξίζει να τα δοκιμάσετε.

Το χριστουγεννιάτικο γεύμα, θέλει και αυτό την ετοιμασία του. Πρωταγωνιστικό ρόλο, πάνω στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, έχει επικρατήσει να έχει η γεμιστή γαλοπούλα, το παραδοσιακό ωστόσο φαγητό της ημέρας αυτής, είναι το χοιρινό. Υπήρχε μάλιστα παλαιότερα στα χωριά μια συνήθεια, να μεγαλώνει κάθε οικογένεια από ένα γουρουνάκι, το οποίο αποτελούσε το κυρίως γεύμα τους την ημέρα των Χριστουγέννων, στο εορταστικό τραπέζι.

 Στις 31 Δεκεμβρίου ακόμα, η παράδοση, θέλει κάθε νοικοκυριό να ετοιμάζει την περίφημη Βασιλόπιτα, μια γλυκιά πίτα, μέσα στην οποία τοποθετείται σε τυχαίο σημείο το φλουρί. Αυτό, είναι ένα κέρμα, το οποίο συμβολίζει μεγάλη τύχη για όποιον το βρει την επόμενη μέρα που κόβεται η πίτα. Το βράδυ, πριν τη πρωτοχρονιά, λέγεται ότι ο Άγιος Βασίλης επισκέπτεται τα σπίτια όλου του κόσμου και αφήνει δώρα. Η πεποίθηση αυτή, έχει συμβάλλει σημαντικά στην προτίμηση της γιορτής των Χριστουγέννων από μικρής ηλικίας κυρίως παιδιά.

 Αν βρίσκεστε στην Ελλάδα στις 24 Δεκεμβρίου, μην ξαφνιαστείτε αν σας χτυπήσουν το κουδούνι, νωρίς το πρωί. Είναι τα παιδιά που ήρθαν να σας πουν τα κάλαντα. Τα κάλαντα, συνιστούν μια ακόμη παράδοση των Χριστουγέννων. Τα παιδιά, κάθε χρόνο, την παραμονή Χριστουγέννων ξυπνούν από νωρίς και επισκέπτονται τα σπίτια της γειτονιάς τους για να τραγουδήσουν για τη γέννηση του Χριστού κρατώντας τρίγωνα, με τα οποία συνοδεύουν το τραγούδι. Αν λοιπόν σας χτυπήσουν το κουδούνι την παραμονή των Χριστουγέννων και σας ρωτήσουν ‘Να τα πούμε;’ Να τους ανοίξετε. Θεωρείται άλλωστε μεγάλη τύχη για το σπίτι κάποιου να τον επισκεφτούν για να του πουν τα κάλαντα. Είναι επίσης συνηθισμένο όταν τελειώσει το τραγούδι, να δίνει ο νοικοκύρης στα παιδιά ένα χαρτζιλίκι, συμβολικά. Το ίδιο γίνεται και στις 31 του Δεκέμβρη, την παραμονή της πρωτοχρονιάς. Τότε βέβαια, το τραγούδι έχει θέμα τον καινούριο χρόνο που έρχεται. Αν σας δοθεί η ευκαιρία, ακούστε τα κάλαντα και τραγουδήστε κι εσείς!

Συντακτική ομάδα: Διονύσης Βλασσόπουλος, Γεωργία Τζοβλά

Αρχισυνταξία: Λέων Ι.