Ο ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Μυστικές εφημερίδες και άλλα ντοκουμέντα του παράνομου Τύπου της Εθνικής Αντίστασης κυκλοφόρησαν την περίοδο 1941-1944 στη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Βόρεια Ελλάδα.
Στα μαύρα χρόνια της χιτλερικής σκλαβιάς την περίοδο 1941-44, κυκλοφόρησαν από τις αντιστασιακές οργανώσεις περισσότερες από 200 μυστικές εφημερίδες στους νομούς της Μακεδονίας και της Θράκης, κάτι που θεωρείται «άθλος» εάν λάβει κανείς υπόψη τις δυσχέρειες της εποχής εκείνης και το γεγονός ότι όχι μόνο η εκτύπωση αλλά και η ανάγνωση κάποιας αντιστασιακής εφημερίδας σήμαινε εκτελεστικό απόσπασμα από τους Γερμανούς.
Ο παράνομος Τύπος έπαιξε κεντρικό ρόλο στον αντιστασιακό αγώνα καθώς επιτελούσε πολλαπλές αποστολές. Ένα σκέλος αφορούσε την ενημέρωση των κατοίκων για τις εσωτερικές και διεθνείς πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις του πολέμου. Με τις επίσημες εφημερίδες να ελέγχονται από τη ναζιστική λογοκρισία και τα ραδιόφωνα σφραγισμένα για να μην “πιάνουν” τους συμμαχικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, οι κατακτημένοι Έλληνες δεν είχαν πρόσβαση στην πληροφορία, σε μια περίοδο όπου αυτή ήταν εξαιρετική κρίσιμη.
Παρακάμπτοντας τα λογοκριμένα μέσα ενημέρωσης, η Αντίσταση προσπάθησε να σπάσει το μονοπώλιο των δυνάμεων κατοχής στη διαχείριση της πληροφορίας και πέτυχε να έχει το δικό της μερίδιο στην ενημέρωση των κατοίκων.
Μια συνεισφορά του παράνομου Τύπου είχε να κάνει με την προβολή των αντιστασιακών ενεργειών και τη δημοσιοποίηση του αντιστασιακού λόγου, των πολιτικών δηλαδή που ασκούσε η Αντίσταση ενάντια στις δυνάμεις κατοχής.
Μέσα από τις σελίδες των παράνομων εφημερίδων, η Αντίσταση «διαφήμιζε» τα επιτεύγματά της ενάντια στους Ναζί, πείθοντας όλο και μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού για την ανάγκη υποστήριξης του αντιστασιακού αγώνα.
Με αυτό τον τρόπο η Αντίσταση κέρδιζε μια επίσης κρίσιμη μάχη, την μάχη για τον προσεταιρισμό της κοινής γνώμης.
