Η ευαισθητοποίησή μας για τα δικαιώματα των ζώων δεν έμεινε μέσα στην τάξη. Θέλαμε το μήνυμα να ταξιδέψει πιο μακριά, να φτάσει σε όλους τους συμμαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς. Έτσι, δημιουργήσαμε αφίσες και τις τοποθετήσαμε στο κεντρικό ταμπλό του σχολείου.

Με ζωγραφιές, συνθήματα και πληροφορίες για τη φροντίδα των αδέσποτων, οι αφίσες μας έγιναν η φωνή εκείνων που δεν μπορούν να μιλήσουν. Ενθαρρύναμε όσους τις διάβαζαν να μην προσπερνούν τα ζώα στους δρόμους, αλλά να τα νοιάζονται και – γιατί όχι – να τα υιοθετούν.

Η διάχυση της δράσης μας μάς έδωσε δύναμη. Καταλάβαμε πως ακόμα και μια απλή αφίσα μπορεί να κινητοποιήσει, να συγκινήσει και να κάνει κάποιον να σκεφτεί διαφορετικά.

Εμείς μάθαμε, δημιουργήσαμε και τελικά… μιλήσαμε. Όχι με φωνές, αλλά με χρώμα, λέξεις και αγάπη.