Η γραφή ονομάστηκε σφηνοειδής γραφή, γιατί τα γράμματα ήταν σφηνόσχημα: σημεία δηλαδή οριζόντια σφήνα και κάθετη σφήνα.  Έγραφαν με καλάμι πάνω σε πηλό. Επειδή δυσκολεύονταν να κάνουν καμπύλες γραμμές, έκαναν μόνο ευθείες. Οι αρχαιότερες σουμεριακές πινακίδες που έχουν βρεθεί ως σήμερα ανάγονται στο 3500 π.Χ., χρονολογία που θεωρείται ότι σηματοδοτεί την περίοδο της εφεύρεσης της γραφής από τον άνθρωπο. Το σουμεριακό αυτό σύστημα γραφής, αργότερα χρησιμοποιήθηκε επίσης για τη γραφή των Ακκαδικών, Ελαμιτικών, Χεττιτικών, και άλλων γλωσσών και ενέπνευσε τα Ουγκαριτικά και αρχαία Περσικά αλφάβητα.

Το αρχαιότερο κείμενο  που βρέθηκε είναι μια γραπτή νομοθεσία που είναι χαραγμένη σε μια στήλη από βασάλτη στο κάτω μέρος της οποίας είναι χαραγμένος ο κώδικας Χαμουραμπί και βρίσκεται στο μουσείο Λούβρου. Συνολικά υπήρχαν 282 νόμοι, χαραγμένοι στη στήλη και τοποθετημένοι σε δημόσια θέα, οι οποίοι έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί για την σαφήνεια, αλλά και τη σκληρότητά τους. Ο κώδικας του Χαμουραμπί συνοψίζει την αρχή που είναι γνωστή ως Lex Talionis, ήτοι νόμος της Ανταποδοτικής Δικαιοσύνης, όπου η τιμωρία αντιστοιχεί άμεσα στο έγκλημα, περισσότερο γνωστή ως έννοια του «οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος».

Με την πάροδο του χρόνου η σφηνοειδής γραφή αντικαταστάθηκε από το Φοινικικό αλφάβητο κατά τη διάρκεια της Ασσυριακής αυτοκρατορίας. Έως τον 2ο αιώνα μ.Χ. η γραφή αυτή είχε εξαφανιστεί και όλη η γνώση που περιείχαν τα γραπτά της είχε χαθεί, έως ότου αποκρυπτογραφήθηκε τον 19ο αιώνα από έναν αξιωματικό του βρετανικού στρατού στο Ιράν, τον Χένρι Ρόουλινσον (1810-1895), ο οποίος μελέτησε συστηματικά μια μεγάλη επιγραφή που ήταν σκαλισμένη πάνω στον Βράχο του Μπεχιστούν. Η επιγραφή ήταν γραμμένη σε τρεις γλώσσες: περσική, ελαμιτική και βαβυλωνιακή και εξιστορούσε τα κατορθώματα του Δαρείου του Μέγα, που ήταν βασιλιάς της Περσίας. Μέσα σε δύο χρόνια ο Ρόουλινσον επισκέφτηκε αρκετές φορές την τοποθεσία και την κατέγραψε προσεκτικά, αναρριχόμενος ψηλά με ένα σχοινί! Συγκρίνοντας τα κείμενα που ήταν γραμμένα σε διαφορετικές γλώσσες αλλά έλεγαν τα ίδια πράγματα, κατόρθωσε να αποκρυπτογραφήσει πρώτα τα αρχαία περσικά και έπειτα τα βαβυλωνιακά. Έτσι άρχισε η κατανόηση του Βαβυλωνιακού πολιτισμού και διαβάστηκε η σφηνοειδής γραφή.

]]> https://schoolpress.sch.gr/hscholikimasefimerida/archives/374/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/hscholikimasefimerida/archives/361 https://schoolpress.sch.gr/hscholikimasefimerida/archives/361#comments Thu, 03 Jun 2021 07:35:12 +0000 ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ http://schoolpress.sch.gr/hscholikimasefimerida/?p=361 [...]]]> Εκτός απ” τον δίσκο της Φαιστού που τυπώθηκε με κινητά στοιχεία πάνω σε φρέσκο πηλό, έχουμε παρόμοια τακτική με σφραγίδες φτιαγμένες τόσο από μέταλλα όσο και από πολύτιμους λίθους. Σφραγίδες για χρήση σε έγγραφα, αλλά και για πήλινα σφραγίσματα που δούλευαν σαν εγγύηση ποιότητας του περιεχομένου, έχουν βρεθεί πάρα πολλές. Η απόσταση απ” την τυπογραφία είναι μικρή. Πότε όμως οργανώθηκε συστηματικά, δεν το ξέρουμε.

Η Κίνα έχει σημαντική συνεισφορά και σε αυτό τον τομέα. Λέγεται ότι από το 1040 μ.Χ. χρησιμοποιούσαν κινητά τυπογραφικά στοιχεία, αλλά μετά από τόσες καταστροφές εγγράφων παγκοσμίως από διάφορους φανατικούς στο πέρασμα των αιώνων, όλο και λιγότερα πράγματα μένουν να μεταφέρουν γνώσεις και τεχνικές.

Η τυπογραφία κειμένων με μεγάλες ξύλινες και σπανιότερα μεταλλικές σφραγίδες διασώζεται μέχρι σήμερα σε πλήθος βουδιστικών κυρίως μοναστηριών. Πολλά από αυτά, αν και με παραδοσιακές και μάλλον ξεπερασμένες (κατά την μοντέρνα γνώμη μας) τεχνικές, καταφέρνουν να δίνουν εντυπωσιακής ποιότητας αποτελέσματα ακόμα και σήμερα παράγοντας χειροποίητα βιβλία..

Στην Κίνα μάλιστα λέγεται ότι βρέθηκαν σε αρχαίους τάφους κάποιοι δίσκοι παρόμοιου μεγέθους και ηλικίας με τον δίσκο της Φαιστού, αλλά στην συνέχεια εξαφανίστηκαν προφανώς για μελέτη από Κινέζους αρχαιολόγους.

Οι Ευρωπαίοι δεν είχαν ιδέα για τις εφευρέσεις των Κινέζων και αντιγράφανε με το χέρι . Ώρες, μήνες, χρόνια για ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ. Η δουλειά αυτή γινόταν στα μοναστήρια ή στα αυτοκρατορικά εργαστήρια κι επειδή ήταν πολύ βαρετή ζωγράφιζαν στην αρχή ή στο τέλος της σελίδας και του κεφαλαίου. Απ’ έξω ντύνανε τα βιβλία με υπέροχα εξώφυλλα από δέρμα, βελούδο, χρυσό, ασήμι με λεπτά σκαλίσματα στα οποία έβαζαν διαμάντια, μαργαριτάρια ή φίλντισι! Έτσι τα βιβλία ήταν λίγα και πανάκριβα .Λίγοι τα είχαν κι ακόμα λιγότεροι ήξεραν να διαβάζουν. Όμως υπήρχε η ανάγκη για πιο πολλά και πιο φτηνά βιβλία.

Μετά από επτά με οχτώ αιώνες (1455 μ.Χ.) ο Γερμανός Ιωάννης Γουτεμβέργιος (Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg) Γερμανός Γκούντενμπεργκ έφτιαξε μικρά γράμματα από μολύβι, έφτιαξε λέξεις, φράσεις, σελίδες. Από πάνω έβαλε χαρτί, το πίεσε με μια πρέσα και τα γράμματα τυπώθηκαν στο χαρτί. Ήταν η εφεύρεση της τυπογραφίας .Το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε ήταν η Βίβλος . Με αυτόν τον τρόπο τα βιβλία έγιναν πιο εύκολα στην κατασκευή τους και πιο φθηνά. Ακόμη πολλοί περισσότεροι άνθρωποι έμαθαν να γράφουν και να διαβάζουν και τώρα πια, στον 21ο αιώνα, ο εκτυπωτής δίπλα στο computer μας θεωρείται απλά δεδομένος.

">Χανιά | Μουσείο Τυπογραφίας [HD] – YouTube

Πριν από τρεις μήνες το lockdown επέστρεψε. Μαζί με αυτό επέστρεψαν η τηλεκπαίδευση και «το σχολείο της καραντίνας». Παρόλο που σε αυτό το σχολείο δεν ταλαιπωρούμασταν από το πρωινό ξύπνημα, υπήρχαν προβλήματα που το κατατάσσουν δεύτερο.

Τα προβλήματα με τη σύνδεση είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργούνται κενά, διότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να συνδεθούμε στην τάξη. Ακόμη κάποια άλλα ελαττώματα είναι η δυσλειτουργία του μικροφώνου, που ενώ ήμασταν στην τάξη, δε μπορούσαμε να ακούσουμε τίποτα.

Πάμε τώρα στην «ηλεκτρονική τάξη». Εκεί όλα ήταν πιο απαιτητικά, διότι οι καθηγητές μας μας έβαζαν περισσότερες εργασίες σε σχέση με αυτές που μας έβαζαν και μας βάζουν στο δια ζώσης μάθημα.

Εγώ πιστεύω ότι το δια ζώσης σχολείο είναι πιο αποτελεσματικό και δεν θέλω να αναγκαστούμε ξανά να κάνουμε μάθημα στο «σχολείο της καραντίνας».