Απαντώντας στην εργασία «Γράψτε ένα κείμενο/ποίημα εμπνευσμένοι από το «Όσο μπορείς» του Κ.Π.Καβάφη, το οποίο θα το αφιερώνατε στο παιδί σας», οι μαθήτριές μας εμπνεύστηκαν και έγραψαν το δικό τους «΄Οσο μπορείς». Αξίζει να το διαβάσουμε. Στα ποιήματά τους ενώνεται η αναζήτηση, η γλυκύτητα και η ανησυχία της εφηβείας. Υπέροχο το αποτέλεσμα!!
| «Όσο μπορείς»Όσο μπορείς στο φώς να χάνεσαικαι όχι στο σκοτάδι.
Όσο μπορείς αγάπη να σκορπάς, να δίνεις κάθε χάδι. Όσο μπορείς την καρδιά σου να ανοίγεις ό,τι πίκρες στη ζωή σου κι αν αντικρίζεις. Κι όσο μπορείς να αγαπάς. Είναι μικρή η ζωή παιδί μου. ψυχρή, πικρή και άδικη. Η λύπη είναι παντού παιδί μου Στέκει απαράλλακτη. Μα ό,τι κι αν στο τέλος κάνεις, όσο μπορείς να αγαπάς Ζήσε την κάθε σου στιγμή. Ζήσε έως την τελευταία σου πνοή. Θα ψάξεις πολύ για να την βρεις, όμως στα πιο απλά την ευτυχία σου θα δεις. Και ίσως τότε να με θυμηθείς. Σαν ένα αστέρι φωτεινό σε έναν λαμπρό ουρανό, σε ένα κομμένο τριαντάφυλλο, ίσως κοκκινωπό, σε ένα παλιό τραγούδι, ίσως διαχρονικό Θα θυμάσαι να σου λέω: «Όσο μπορώ θα σ’ αγαπώ»
Πέννυ Πουρνάρα
|
«Όσο μπορείς»Όσο μπορείς να γελάς Αλκυόνη μου,φώτιζε όλο τον κόσμο γύρω σου
κι όσο μπορείς να ζεις την κάθε στιγμή γιατί η κάθε μία έχει αξία. Να είσαι πάντα ο εαυτός σου και να προσέχεις ποιον αποκαλείς δικό σου, γιατί δεν θέλουν όλοι το καλό σου. Εμπιστεύσου και πληγώσου ζήσε, ερωτεύσου και λυτρώσου κάνε το όνειρο δικό σου και παίρνε μια αγκαλιά τον εαυτό σου.
Αγάπη Σατολιά
|
Συγχαρητήρια!!! Εξαιρετικό κείμενο.