Α.Κ Πότε πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με τη Δημοσιογραφία;

Π.Κ: Η απόφαση για ενασχόληση με τη δημοσιογραφία συχνά πηγάζει από έναν συνδυασμό πάθους για την ενημέρωση, κοινωνικής ευαισθησίας και αγάπης για την έρευνα. Η επιθυμία να αποκαλύπτονται γεγονότα, να αναδεικνύεται η αλήθεια και να καταπολεμείται η παραπληροφόρηση. Το τελευταίο, σήμερα, καθίσταται δυσκολότερο καθώς κυκλοφορούν ανεξέλεγκτες ειδήσεις στα socialmedia.

Α.Κ Τι σε κέρδισε στη Δημοσιογραφία;

Π.Κ: Η δημοσιογραφία προσφέρει μια δυναμική καθημερινότητα, γεμάτη προκλήσεις, επαφή με ανθρώπους και ταξίδια, μακριά από τη ρουτίνα ενός γραφείου. Ήδη έχω ταξιδεύσει σε όλη την Ελλάδα και σε 103 Χώρες στο εξωτερικό.

Α.Κ Ποια χαρακτηριστικά θεωρείς ότι πρέπει να έχει κάποιος για να ασχοληθεί με τη Δημοσιογραφία;

Π.Κ: Υπομονή, αντοχές, μεράκι, ανοικτό μυαλό, αποδεκτικότητα και υπόβαθρο. Αν θες να βολευτείς σε κάποιο επάγγελμα και να παίρνεις καλά λεφτά, η δημοσιογραφία δεν είναι ένα από αυτά.Κάθε επάγγελμα έχει τη μαγεία και τη δυσκολία του!

 Α.Κ Τι ρεπορτάζ έχεις κάνει;

Π.Κ Πολιτικό και Κοινοβουλευτικό για 35 περίπου χρόνια

 Α.Κ Τώρα;

Π.Κ: Τα τελευταία επτά χρόνια είμαι δημιουργός 60 περίπου ντοκιμαντέρ -  ιστορικού περιεχομένου, για τον τηλεοπτικό Σταθμό της Βουλής των Ελλήνων και τα οποία προβάλλονται στο YouTubehttps://www.youtube.com/channel/UCy6569CsV5hGPunn60_-2vg και στην ιστοσελίδα της Βουλής στη διεύθυνση: (http://www.hellenicparliament.gr/Enimerosi/Vouli-Tileorasi).

Α.Κ Σήμερα θα επιλέγατε να γίνετε δημοσιογράφος;

Π.Κ ΝΑΙ, διότι δεν θα γνώριζα τι συμβαίνει πίσω από τα φώτα. Ομολογώ ότι δεν μου αρέσει η δουλειά έτσι όπως γίνεται. Σε ρωτούν σε ποιο κανάλι δουλεύεις. Εξάλλου δεν έχει καμία σχέση το κύρος που είχαν οι εφημερίδες τότε σε σύγκριση με το τώρα.

Α.Κ Ευχαριστώ

Π.Κ: Παρακαλώ

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κάμπρας είναι βραβευμένος επαγγελματίας Δημοσιογράφος, μέλος  της ΕΣΗΕΑ, της ΕΑΞΤ (Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου), της Διεθνούς Ένωσης Δημοσιογράφων (International Federation of Journalists IFJ) και της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων Association of European Journalists.

Έχει εργασθεί σε Εφημερίδες, Τηλεόραση, Ραδιόφωνο, Περιοδικά, ήταν Εκπρόσωπος Τύπου της Βουλής των Ελλήνων από το 2004 έως το 2016 και είναι τακτικό μέλος του Ιστορικού και Επιστημονικού «Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός».

Από τα αρχαία χρόνια οι Έλληνες έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή τους, πιστεύοντας ότι η σωστή διατροφή ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωματική και ψυχική υγεία. Πώς όμως γνωρίζουμε για τις διατροφικές συνήθειες των αρχαίων Ελλήνων; Μαθαίνουμε πληροφορίες από γραπτά έργα κλασικών συγγραφέων, από αγγεία και αγαλματίδια.

Οι αρχαίοι Έλληνες προτιμούσαν τα τραπέζια τους να είναι λιτά και χωρίς υπερβολές, παρ’ όλο που στις αγορές τους δεν έλειπε τίποτα και μπορούσαν να βρουν όλα τα καλούδια! Τα περισσότερα γεύματα περιλάμβαναν  προϊόντα της γης, καθώς η κατανάλωση κρέατος ήταν περιορισμένη. Αντί για κόκκινο κρέας, οι αρχαίοι προτιμούσαν τους θησαυρούς της θάλασσας. Πολλά ψάρια μάλιστα τα έκαναν παστά για να διατηρούνται. Για επιδόρπιο επέλεγαν φρέσκους ή αποξηραμένους καρπούς, ενώ υπήρχε και μεγάλη ποικιλία στα φρούτα (σύκα, μήλα, αχλάδια, ρόδια και σταφύλια). Επειδή δεν υπήρχε ζάχαρη, χρησιμοποιούσαν πολύ το μέλι για να γλυκάνουν τις τροφές τους.

Έτρωγαν συνήθως τρία ή τέσσερα γεύματα την ημέρα και  η ώρα του φαγητού αποτελούσε πάντα μια σημαντική κοινωνική ιεροτελεστία. Το πρωϊνό τους αποτελούνταν από κριθαρένιο ψωμί το οποίο ήταν βουτηγμένο σε άκρατο οίνο δηλαδή σε καθαρό κρασί, συνοδευόμενο μερικές φορές από σύκα ή ελιές. Το μεσημεριανό των αρχαίων Ελλήνων ή αλλιώς άριστον ήταν  ένα ελαφρύ και γρήγορο γεύμα. Το εσπέραμα, δηλαδή το απογευματινό τους, περιείχε ένα μικρό σνακ αργά το απόγευμα. Τέλος το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας ήταν το δείπνον όπου γινόταν μετά τη δύση του ηλίου. Εδώ γίνονταν και τα περίφημα συμπόσια. Στα επίσημα δείπνα και τα συμπόσια, οι γυναίκες του σπιτιού δεν συμμετείχαν. Οι μόνες γυναίκες που επιτρέπονταν ήταν οι εταίρες, οι χορεύτριες και οι μουσικοί.

Οι άνδρες έτρωγαν συνήθως ξαπλωμένοι σε ανάκλιντρα, στηριζόμενοι στον αριστερό τους αγκώνα. Οι γυναίκες και τα παιδιά, αντίθετα, κάθονταν σε καρέκλες. Δεν χρησιμοποιούσαν πιρούνια. Έτρωγαν κυρίως με τα χέρια. Χρησιμοποιούσαν το ψωμί για να σκουπίζουν τα δάχτυλά τους ή ως κουτάλι για τους ζωμούς. Χρησιμοποιούσαν μαχαίρια για το κρέας και κουτάλια για σούπες. Τα πιάτα ήταν συνήθως πήλινα ή ξύλινα, ενώ οι πλούσιοι είχαν μεταλλικά.

                                  Γεώργιος Πιτερός 

Οι αρχαίοι Έλληνες έτρεφαν βαθύ σεβασμό και δέος για τα δάση, θεωρώντας τα κατοικίες θεών, νυμφών (Δρυάδες) και πηγή έμπνευσης. Πολλά δάση ή δασικές εκτάσεις ήταν αφιερωμένες σε θεούς (ιερά άλση) και προστατεύονταν αυστηρά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα ιερά άλση της Δωδώνης, του Διός στην Ολυμπία (Άλτις) και της Αρτέμιδος στη Σκυλλούντα. Η μυθολογία, μέσω διηγήσεων, δίδασκε τον σεβασμό προς το περιβάλλον, όπως στον μύθο του Ερυσίχθονα, ο οποίος τιμωρήθηκε για την κοπή δέντρων σε ιερό άλσος.

6 πράγματα που ίσως δεν ξέρεις για τα δάση:

1. τα δάση καλύπτουν περίπου το 31% της επιφάνειας της Γης. Ωστόσο, φιλοξενούν πάνω από το 80% της χερσαίας ζωής.
2. Τα δέντρα επικοινωνούν μέσα από ένα υπόγειο δίκτυο μυκητών. Οι επιστήμονες το λένε Wood Wide Web (WWW), ένα φυσικό δίκτυο που συνδέει ολόκληρο το δάσος.
3. Μέσα από το WWW τα δέντρα μπορούν να:

- μοιράζονται θρεπτικά στοιχεία

- στέλνουν σήματα κινδυνου

- βοηθούν νεότερα δέντρα να μεγαλώσουν

Το δάσος λειτουργεί σαν κοινότητα!

1. Σε κάθε δάσος υπάρχουν τα μητρικά δέντρα. Μεγάλα σε μέγεθος και ηλικία δέντρα που μπορούν να στηρίζουν και να προστατεύουν τα μικρότερα.
2. Έρευνες δείχνουν ότι 20 λεπτά στο δάσος μπορούν να μειώσουν το στρες και την αρτηριακή πίεση
3. Το δάσος δεν είναι μία συλλογή από δέντρα. Είναι ένα ζωντανό δίκτυο ζωής.

Τα δάση είναι εξαιρετικά οικοσυστήματα, ικανά να μας εκπλήξουν με την πολυπλοκότητα, τη βιολογική σοφία και την ομορφιά τους. Μας περιποιούνται με μόνο αντάλλαγμα τον σεβασμό!

Παναγής Μενεγάτος

πηγές:

https://dasarxeio.com/

https://www.wwf.gr/

Συνέντευξη από τη μητέρα μου, Δρ Οικολογίας

Ζούμε στον 21^ο αιώνα . Η τεχνολογία αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας.  Συνεχώς εξελίσσεται και επηρεάζει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα μας. Η κύρια χρήση της είναι τα κινητά, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα βιντεοπαιχνίδια, το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως , γεννιέται ένα σημαντικό ερώτημα : είναι η τεχνολογία απλά διασκέδαση ή μπορεί να αποτελέσει και έναν κρυφό κίνδυνο;

Από την μια πλευρά , η τεχνολογία μας προσφέρει πάρα πολλές ευκαιρίες για να περάσουμε ωραία και δημιουργικό χρόνο. Τα βιντεοπαιχνίδια  βοηθούν να αναπτυχθεί η σκέψη προσπαθώντας να τερματίσουν τις πίστες αλλά και την συνεργασία , γιατί πολλές φορές παίζουν πολλά παιδιά μαζί. Το διαδίκτυο από την άλλη δίνει πρόσβαση σε πληροφορίες και εκπαιδευτικό υλικό. Επιπλέον οι νέοι μπορούν να επικοινωνούν εύκολα με τους φίλους τους και να μοιράζονται πληροφορίες και εμπειρίες όσο μακριά και αν βρίσκονται.

Από την άλλη πλευρά, η υπερβολική χρήση της τεχνολογίας μπορεί να κρύβει και πολλούς κινδύνους. Η παραμονή μπροστά από μια οθόνη για αρκετή ώρα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας, όπως κούραση στα μάτια και έλλειψη άσκησης. Για αυτό τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί και η νεανική παχυσαρκία , αφού τον ελεύθερο χρόνο τους τον περνούν μπροστά από μία οθόνη και όχι σε ένα πάρκο για παιχνίδι με τους φίλους τους. Επίσης στο διαδίκτυο υπάρχει πάντα και ο κίνδυνος της παραπληροφόρησης , η εξάρτηση από τα παιχνίδια και ο διαδικτυακός εκφοβισμός. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος νέος έχει κάνει κακό στον εαυτό του μετά από ένα δοκιμασία. Μάλιστα η κυβέρνηση έχει και νοσοκομεία που νοσηλεύονται παιδία και νέοι που έχουν εθιστεί στο διαδίκτυο. Για αυτό τον λόγο οι νέοι πρέπει να είναι προσεκτικοί και να χρησιμοποιούν την τεχνολογία με υπευθυνότητα και μέτρο. Βέβαια καλά θα ήταν να υπάρχει και έλεγχος. Αρχικά πρέπει να συμβάλει πρώτα η οικογένεια, βάζοντας όρια στον χρόνο χρήσης της τεχνολογίας. Έπειτα το σχολείο θα πρέπει να οργανώνει δράσης ώστε να εξηγεί στα παιδιά τους κινδύνους του διαδικτύου. Τέλος , η κοινωνία οφείλει να ορίζει ηλικιακό όριο σε όλες τις ηλεκτρονικές εφαρμογές.

Συνοψίζοντας, η τεχνολογία δεν είναι ούτε μόνο διασκέδαση ούτε μόνο κίνδυνος. Είναι ένα εργαλείο που μπορεί να γίνει πολύ χρήσιμο για την βελτίωση της ζωής ή πολύ προβληματικό, ανάλογα πώς το χρησιμοποιούμε. Με σωστή καθοδήγηση αλλά και μέτρο , οι νέοι μπορούν να απολαμβάνουν τα οφέλη της τεχνολογίας.

 Ντάτσης Χρήστος

Ευχαριστούμε τον κ. Μαγκλίνη και την εφημερίδα «Καθημερινή» για τη φιλοξενία της!

Οι δυο τους γνωρίστηκαν στις αρχές του 20^ου αιώνα και ανέπτυξαν ένα έντονο συναισθηματικό δεσμό. Η σχέση τους, αν και δυνατή και ουσιαστική, παρέμεινε πλατωνική, καθώς η Πηνελόπη (κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη) ήταν ήδη παντρεμένη με τον Στέφανο Δέλτα επέλεξε να μην αντιταχθεί στις τότε κοινωνικές συμβάσεις. Ωστόσο, ο Δραγούμης επηρέασε βαθιά τη σκέψη της αλλά και τη ζωή της. Η αλληλογραφία τους φανερώνει έναν μεγάλο έρωτα αλλά και κοινά ιδανικά για την πατρίδα και τον ελληνισμό. Η πλατωνική αυτή σχέση της Πηνελόπης Δέλτα με τον Δραγούμη τελείωσε το 1908, όταν αυτός συνδέθηκε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Από τότε, και μέχρι τον θάνατό της, η Πηνελόπη Δέλτα, μαυροφορέθηκε.

Πώς συνδέεται, λοιπόν, το σχολείο μας με όλα τα παραπάνω; Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο δρόμος που φέρει το όνομα «Ίων Δραγούμης» βρίσκεται παράλληλα με το σχολείο μας, το οποίο τιμά το όνομα της Πηνελόπης Δέλτα. Το γεγονός αυτό, λοιπόν, δεν είναι μια απλή γεωγραφική λεπτομέρεια. Μοιάζει σαν μια σιωπηλή υπενθύμιση της ιστορικής και κυρίως συναισθηματικής τους σύνδεσης. Δύο πρόσωπα που ενώθηκαν μέσα από ιδέες, όραμα και αγάπη, χωρίστηκαν από τις κοινωνικές συμβάσεις και τις προσωπικές τους επιλογές, «συναντιούνται» ξανά στον χώρο, όπου μορφώνονται νέοι άνθρωποι. Η Πηνελόπη Δέλτα και ο Ίωνας Δραγούμης είναι πλέον μαζί!

Ίσως τελικά αυτή η μικρή σύμπτωση να μας καλεί να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία και να αντιληφθούμε πως πίσω από τα ονόματα των δρόμων κρύβονται ανθρώπινες ιστορίες που συνεχίσουν να μας αγγίζουν μέχρι σήμερα!

Πέννυ Πουρνάρα

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι μουσική ακούνε οι καθηγητές μας; Με αυτή την απορία ξεκινήσαμε μια έρευνα για τη σχολική μας εφημερίδα, ζητώντας από τους καθηγητές να επιλέξουν τον αγαπημένο τους τραγουδιστή ανάμεσα σε πέντε διαφορετικές επιλογές.

Όπως βλέπουμε από τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, η πλειοψηφία των καθηγητών δείχνει προτίμηση με σειρά στους:

1.    Δημήτριος Μητροπάνος (37.5%)
2.     Γρηγόριος Μπιθικώτσης (37.5%)
3.      Στέλιος Καζαντζίδης (12.5%)
4.      Πασχάλης Τερζής (9.4%)
5.      Θέμης Αδαμαντίδης (3.1%)

Η έρευνα για τους καθηγητές μας και τους αγαπημένους τους τραγουδιστές ήταν πολύ ενδιαφέρουσα! Από τις 5 επιλογές που δώσαμε, είδαμε ότι κάποιοι καθηγητές έχουν πολύ διαφορετικά γούστα, ενώ άλλοι έχουν τις ίδιες προτιμήσεις. Το γράφημα πίτας μας έδειξε ξεκάθαρα ποιος τραγουδιστής είναι ο πιο δημοφιλής στο σχολείο.

Μας άρεσε που καταλάβαμε ότι οι καθηγητές δεν είναι μόνο δάσκαλοι, αλλά και άνθρωποι με μουσικές προτιμήσεις, όπως κι εμείς. Και ίσως τώρα, όταν τους ακούμε να μιλάνε για μουσική, να τους καταλαβαίνουμε λίγο καλύτερα.

Παπάζογλου Μιχάλης Γ’3

Κακογιαννάκης Δημοσθένης Γ’2

Ακολουθούν μερικά σύντομα βιογραφικά των 5 αυτών  τρομερών καλλιτεχνών

Δημήτριος Μητροπάνος

Ο Δημήτρης Μητροπάνος θεωρείται ένας από τους καλύτερους Έλληνες τραγουδιστές. Η καταγωγή του είναι από τα Τρίκαλα, όπου και γεννήθηκε σε μια μικρή συνοικία στις 2 Απριλίου 1948. Είχε την ατυχία να μεγαλώσει χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε για πρώτη του φορά στα 29 του. Το 1964 ήρθε στην Αθήνα. Σε μικρή ηλικία αποφάσισε να εργαστεί ως τραγουδιστής, την εποχή αυτή μάλιστα  του είχε βγει το ψευδώνυμο “βλαχάκι”, λόγω της καταγωγής του από την Θεσσαλία. Το 1967 ηχογράφησε το πρώτο 45 δίσκο με το τραγούδι “Θεσσαλονίκη”. Είχε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους δημιουργούς έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού, όπως Μάριος Τόκας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Γιώργος Ζαμπέτας , Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης και άλλοι.

Γρηγόριος Μπιθικώτσης

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης υπήρξε ένας σπουδαίος τραγουδιστές, που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι μερικές από τις συγκλονιστικότερες στιγμές του. Ο «σερ» του ελληνικού πενταγράμμου («σερ Μπιθί» τον είχε αποκαλέσει σε ένα χρονογράφημά του ο Δημήτρης Ψαθάς) Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1922 στο Περιστέρι. Ήταν ο μικρότερος γιος μιας φτωχής πολυμελούς οικογένειας που πάλευε να τα βγάλει πέρα στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου. Μέσα στη θύελλα του ’40 τα αδέλφια του έφυγαν για το Μέτωπο, στην Αλβανία. Εκείνος έμεινε πίσω και ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού. Παράλληλα μάθαινε κιθάρα και έκανε τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι σ” ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του. Πέθανε στις 7 Απριλίου 2005, σε ηλικία 82 ετών, ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία στο νοσοκομείο «Υγεία». Έκανε δύο γάμους και απέκτησε 3 παιδιά. Ο γιος του, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, έγινε επίσης τραγουδιστής.

Στέλιος Καζαντζίδης

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους. Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία και πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Πασχάλης Τερζής

Ο Πασχάλης Τερζής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. Εκεί ακολούθησε αρκετά επαγγέλματα. Το τραγούδι όμως ήταν πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του, γι’αυτό και αποφάσισε να ασχοληθεί μ’αυτό. Η ουσιαστική αρχή και επαφή με το χώρο του τραγουδιού έγινε στην Ρόδο το 1974 με το συνθέτη και μουσικό Γρηγόρη Τζιστούδη. Εκτός από τα λαϊκά τραγούδια ο Πασχάλης τραγουδούσε και δημοτικά και ενθουσίαζε το κοινό. Αν και είχε αρκετές προτάσεις για κυκλοφορία δίσκου από διάφορους, τελικά δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί μέχρι το 1980 (έχοντας ήδη αρκετά χρόνια χρόνια στο τραγούδι) Τότε τον άκουσε ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο οποίος και τον έβαλε στη δισκογραφία. Ακολούθησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τον τίτλο “Λέω” το 1982.

Θέμης Αδαμαντίδης

Ο Θέμης Αδαμαντίδης είναι ένας διαχρονικά επιτυχημένος τραγουδιστής που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη λαϊκή φωνή του. Με έντονη παρουσία στη δισκογραφία και με ΄προϋπηρεσία’ στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα, δίπλα σε σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής είναι ένας καλλιτέχνης που εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καισαριανή και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το τραγούδι  τη δεκαετία του ’70. Ταξίδεψε σε Σουηδία και Νότια Αφρική όπου εργάστηκε σε νυχτερινά κέντρα. Το 1980 συμμετείχε στο μουσικό talent show της εποχής ‘Να η ευκαιρία’ από το οποίο κέρδισε ευρεία αναγνώριση. Ερμήνευσε το τραγούδι ‘Να με θυμηθείς ‘ του Γιάννη Σπανού κι απέσπασε το πρώτο βραβείο.

Άσμα Ασμάτων 

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου

με το καθημερνό της φόρεμα

κι ένα χτενάκι στα μαλλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Άουσβιτς,

του Νταχάου κοπέλες,

μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,

δεν είχε πια το φόρεμά της

ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,

η χαϊδεμένη από τη μάνα της

και τ’ αδελφού της τα φιλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Μάουτχαουζεν,

κοπέλες του Μπέλσεν,

μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία

μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι,

με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,

η χαϊδεμένη από τη μάνα της

και τ’ αδελφού της τα φιλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης ήταν ένας σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός που έζησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.  Το φθινόπωρο του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τον Μάιο του 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις. Μέσα από αυτές του τις μνήμες έγραψε τους στίχους τεσσάρων τραγουδιών που αποτελούν τη «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν»

Το «Ασμα Ασμάτων» αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια αυτού του δίσκου και συνδέεται άμεσα με ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας, το Ολοκαύτωμα. Το συγκλονιστικό σε αυτό του το ποίημα είναι ότι αφηγείται έναν έρωτα, έναν έρωτα που άνθισε μέσα στη φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης. Φήμες θέλουν τον ίδιο τον ποιητή να γράφει το « Άσμα Ασμάτων» για ένα δικό του έρωτα, που έζησε στο Μάουτχαουζεν. Δεν ξέρουμε αν έχει σημασία.

Είναι ένας έρωτας ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να μιλήσουν, παρά μόνο να κοιταχτούν. Μέσα στον θάνατο, μπόρεσε να υπάρξει μια ελπίδα για ζωή.

Κανείς δεν ήξερε πως ήταν τόσο ωραία. Παλιά ήταν χαιδεμένη. Τώρα……….. ! Ψάχνει απελπισμένος να την βρει. Φοβάται για τη ζωή της!!!  Μην είδατε την αγάπη μου;;;;;

Μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη, ίσως αποτελεί το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών!

Συμπέρασμα

 Το Ολοκαύτωμα αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας και δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. Μέσα από δράσεις, άρθρα και εκπαιδευτικά προγράμματα, είναι σημαντικό οι νέες γενιές να γνωρίζουν τα γεγονότα αυτά, αλλά και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι να τα ανακαλέσουν στην μνήμη του! Έτσι η ιστορία θα αποτελέσει οδηγό για το παρόν και το μέλλον!

Ιστορικό πλαίσιο 

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς υποστήριζαν ότι η δική τους φυλή ήταν ανώτερη από όλες τις άλλες και ότι όσοι δεν ανήκαν σε αυτήν δεν είχαν δικαίωμα ύπαρξης. Έτσι οργανώθηκε η συστηματική εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης κυρίως, αλλά και εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων. Η εξόντωση πραγματοποιήθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, με επίκεντρο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, όπως το Άουσβιτς στην Πολωνία και άλλα στρατόπεδα στη Γερμανία και την Αυστρία, όπως το Μάουτχαουζεν. Υπολογίζεται ότι περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι, ανάμεσά τους και ενάμιση εκατομμύριο παιδιά, έχασαν τη ζωή τους, ενώ συνολικά τα θύματα έφτασαν τα έντεκα έως δεκαεπτά εκατομμύρια ανθρώπους. Η Ελλάδα ήταν μία από τις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά απωλειών. Πριν τον πόλεμο ζούσαν περίπου 72.000–79.000 Εβραίοι στη χώρα, ενώ μετά το τέλος του πολέμου είχαν επιζήσει μόνο περίπου 10.000

Έλενα Παλαμίδη

Χρυσή Πούλου

Η σχέση της Chanel με τους Ναζί κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας  ήταν πολύ πιο στενή και σκοτεινή από μια «απλή κοινωνική επαφή», όπως αποκάλυψαν αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των γαλλικών γερμανικών υπηρεσιών.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι είχε στρατολογηθεί από τη γερμανική στρατιωτική κατασκοπεία για λογαριασμό των Ναζί με τον αριθμό πράκτορα F-7124 με το κωδικό όνομα «Westminster». Μάλιστα διατηρούσε μακροχρόνια ερωτική σχέση με ένα Γερμανό αξιωματικό και κατάσκοπο των Ναζί. Το 1943 συμμετείχε σε μια μυστική αποστολή στη Μαδρίτη. Στόχος ήταν να χρησιμοποιήσει τη γνωριμία της με τον Churchill, για να μεταφέρει ένα μήνυμα προς τη βρετανική κυβέρνηση, προτείνοντας ξεχωριστή ειρήνη μεταξύ Γερμανίας και Μ. Βρετανίας.  Τέλος, εκμεταλλεύτηκε τους νόμους των Ναζί εναντίον των Εβραίων για να πάρει τον έλεγχο της εταιρείας αρωμάτων της από τους Εβραίους συνεταίρους της.

Μετά από την απελευθέρωση του Παρισιού, συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερη. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Churchill παρενέβη προσωπικά, για να τη σώσει από τη φυλακή. Έφυγε για την Ελβετία και επέστρεψε στον κόσμο της μόδας το 1954.

Μήπως τελικά πρέπει να κοιτάζουμε και πίσω από αυτό που γυαλίζει;;;

 Ισαβέλλα Κοντζιά

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κοπέλες στο Αφγανιστάν, που βρίσκουν διέξοδο στο διαδίκτυο. Πολλοί Αφγανοί που ζουν στο εξωτερικό οργανώνουν δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα για τις συμπατριώτισσές τους, για να μπορέσουν να μορφωθούν. Τα κορίτσια αυτά, κρυφά, με κίνδυνο τη ζωή τους, παρακολουθούν, μέσω διαδικτύου, μαθήματα προσπαθώντας έτσι να αντιδράσουν με τον τρόπο τους και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπεια τους.

Δεν θα θέλαμε ποτέ να βρεθούμε στη θέση τους. Δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ ότι το σχολείο μπορεί τελικά να αποτελεί και διέξοδο! Εμείς καθημερινά γκρινιάζουμε! Εκεί τα κορίτσια το έχουν ως όνειρο που δεν μπορούν να το προσεγγίσουν.

Ίσως τελικά να πρέπει να σκεφτούμε ξανά τις προτεραιότητές μας. Κάτι που εμείς καμιά φορά το απεχθανόμαστε, για κάποιους αποτελεί ……….όνειρο ζωής!!!!!

Ασπασία Μπουρμπούλη

Εύα Σιλιβίστρα