Οι δυο τους γνωρίστηκαν στις αρχές του 20^ου αιώνα και ανέπτυξαν ένα έντονο συναισθηματικό δεσμό. Η σχέση τους, αν και δυνατή και ουσιαστική, παρέμεινε πλατωνική, καθώς η Πηνελόπη (κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη) ήταν ήδη παντρεμένη με τον Στέφανο Δέλτα επέλεξε να μην αντιταχθεί στις τότε κοινωνικές συμβάσεις. Ωστόσο, ο Δραγούμης επηρέασε βαθιά τη σκέψη της αλλά και τη ζωή της. Η αλληλογραφία τους φανερώνει έναν μεγάλο έρωτα αλλά και κοινά ιδανικά για την πατρίδα και τον ελληνισμό. Η πλατωνική αυτή σχέση της Πηνελόπης Δέλτα με τον Δραγούμη τελείωσε το 1908, όταν αυτός συνδέθηκε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Από τότε, και μέχρι τον θάνατό της, η Πηνελόπη Δέλτα, μαυροφορέθηκε.

Πώς συνδέεται, λοιπόν, το σχολείο μας με όλα τα παραπάνω; Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο δρόμος που φέρει το όνομα «Ίων Δραγούμης» βρίσκεται παράλληλα με το σχολείο μας, το οποίο τιμά το όνομα της Πηνελόπης Δέλτα. Το γεγονός αυτό, λοιπόν, δεν είναι μια απλή γεωγραφική λεπτομέρεια. Μοιάζει σαν μια σιωπηλή υπενθύμιση της ιστορικής και κυρίως συναισθηματικής τους σύνδεσης. Δύο πρόσωπα που ενώθηκαν μέσα από ιδέες, όραμα και αγάπη, χωρίστηκαν από τις κοινωνικές συμβάσεις και τις προσωπικές τους επιλογές, «συναντιούνται» ξανά στον χώρο, όπου μορφώνονται νέοι άνθρωποι. Η Πηνελόπη Δέλτα και ο Ίωνας Δραγούμης είναι πλέον μαζί!

Ίσως τελικά αυτή η μικρή σύμπτωση να μας καλεί να γνωρίσουμε καλύτερα την ιστορία και να αντιληφθούμε πως πίσω από τα ονόματα των δρόμων κρύβονται ανθρώπινες ιστορίες που συνεχίσουν να μας αγγίζουν μέχρι σήμερα!

Πέννυ Πουρνάρα

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι μουσική ακούνε οι καθηγητές μας; Με αυτή την απορία ξεκινήσαμε μια έρευνα για τη σχολική μας εφημερίδα, ζητώντας από τους καθηγητές να επιλέξουν τον αγαπημένο τους τραγουδιστή ανάμεσα σε πέντε διαφορετικές επιλογές.

Όπως βλέπουμε από τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, η πλειοψηφία των καθηγητών δείχνει προτίμηση με σειρά στους:

1.    Δημήτριος Μητροπάνος (37.5%)
2.     Γρηγόριος Μπιθικώτσης (37.5%)
3.      Στέλιος Καζαντζίδης (12.5%)
4.      Πασχάλης Τερζής (9.4%)
5.      Θέμης Αδαμαντίδης (3.1%)

Η έρευνα για τους καθηγητές μας και τους αγαπημένους τους τραγουδιστές ήταν πολύ ενδιαφέρουσα! Από τις 5 επιλογές που δώσαμε, είδαμε ότι κάποιοι καθηγητές έχουν πολύ διαφορετικά γούστα, ενώ άλλοι έχουν τις ίδιες προτιμήσεις. Το γράφημα πίτας μας έδειξε ξεκάθαρα ποιος τραγουδιστής είναι ο πιο δημοφιλής στο σχολείο.

Μας άρεσε που καταλάβαμε ότι οι καθηγητές δεν είναι μόνο δάσκαλοι, αλλά και άνθρωποι με μουσικές προτιμήσεις, όπως κι εμείς. Και ίσως τώρα, όταν τους ακούμε να μιλάνε για μουσική, να τους καταλαβαίνουμε λίγο καλύτερα.

Παπάζογλου Μιχάλης Γ’3

Κακογιαννάκης Δημοσθένης Γ’2

Ακολουθούν μερικά σύντομα βιογραφικά των 5 αυτών  τρομερών καλλιτεχνών

Δημήτριος Μητροπάνος

Ο Δημήτρης Μητροπάνος θεωρείται ένας από τους καλύτερους Έλληνες τραγουδιστές. Η καταγωγή του είναι από τα Τρίκαλα, όπου και γεννήθηκε σε μια μικρή συνοικία στις 2 Απριλίου 1948. Είχε την ατυχία να μεγαλώσει χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε για πρώτη του φορά στα 29 του. Το 1964 ήρθε στην Αθήνα. Σε μικρή ηλικία αποφάσισε να εργαστεί ως τραγουδιστής, την εποχή αυτή μάλιστα  του είχε βγει το ψευδώνυμο “βλαχάκι”, λόγω της καταγωγής του από την Θεσσαλία. Το 1967 ηχογράφησε το πρώτο 45 δίσκο με το τραγούδι “Θεσσαλονίκη”. Είχε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους δημιουργούς έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού, όπως Μάριος Τόκας, Σπύρος Παπαβασιλείου, Γιώργος Ζαμπέτας , Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης και άλλοι.

Γρηγόριος Μπιθικώτσης

Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης υπήρξε ένας σπουδαίος τραγουδιστές, που χάρισε στο ελληνικό τραγούδι μερικές από τις συγκλονιστικότερες στιγμές του. Ο «σερ» του ελληνικού πενταγράμμου («σερ Μπιθί» τον είχε αποκαλέσει σε ένα χρονογράφημά του ο Δημήτρης Ψαθάς) Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1922 στο Περιστέρι. Ήταν ο μικρότερος γιος μιας φτωχής πολυμελούς οικογένειας που πάλευε να τα βγάλει πέρα στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου. Μέσα στη θύελλα του ’40 τα αδέλφια του έφυγαν για το Μέτωπο, στην Αλβανία. Εκείνος έμεινε πίσω και ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού. Παράλληλα μάθαινε κιθάρα και έκανε τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι σ” ένα ταβερνάκι της γειτονιάς του. Πέθανε στις 7 Απριλίου 2005, σε ηλικία 82 ετών, ύστερα από πολύμηνη νοσηλεία στο νοσοκομείο «Υγεία». Έκανε δύο γάμους και απέκτησε 3 παιδιά. Ο γιος του, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, έγινε επίσης τραγουδιστής.

Στέλιος Καζαντζίδης

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές, που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους. Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Νέα Ιωνία και πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, έπειτα από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Πασχάλης Τερζής

Ο Πασχάλης Τερζής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πυλαία της Θεσσαλονίκης. Εκεί ακολούθησε αρκετά επαγγέλματα. Το τραγούδι όμως ήταν πάντα ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του, γι’αυτό και αποφάσισε να ασχοληθεί μ’αυτό. Η ουσιαστική αρχή και επαφή με το χώρο του τραγουδιού έγινε στην Ρόδο το 1974 με το συνθέτη και μουσικό Γρηγόρη Τζιστούδη. Εκτός από τα λαϊκά τραγούδια ο Πασχάλης τραγουδούσε και δημοτικά και ενθουσίαζε το κοινό. Αν και είχε αρκετές προτάσεις για κυκλοφορία δίσκου από διάφορους, τελικά δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί μέχρι το 1980 (έχοντας ήδη αρκετά χρόνια χρόνια στο τραγούδι) Τότε τον άκουσε ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο οποίος και τον έβαλε στη δισκογραφία. Ακολούθησε ο πρώτος προσωπικός του δίσκος με τον τίτλο “Λέω” το 1982.

Θέμης Αδαμαντίδης

Ο Θέμης Αδαμαντίδης είναι ένας διαχρονικά επιτυχημένος τραγουδιστής που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη λαϊκή φωνή του. Με έντονη παρουσία στη δισκογραφία και με ΄προϋπηρεσία’ στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα, δίπλα σε σπουδαία ονόματα της ελληνικής μουσικής είναι ένας καλλιτέχνης που εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καισαριανή και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το τραγούδι  τη δεκαετία του ’70. Ταξίδεψε σε Σουηδία και Νότια Αφρική όπου εργάστηκε σε νυχτερινά κέντρα. Το 1980 συμμετείχε στο μουσικό talent show της εποχής ‘Να η ευκαιρία’ από το οποίο κέρδισε ευρεία αναγνώριση. Ερμήνευσε το τραγούδι ‘Να με θυμηθείς ‘ του Γιάννη Σπανού κι απέσπασε το πρώτο βραβείο.

Άσμα Ασμάτων 

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου

με το καθημερνό της φόρεμα

κι ένα χτενάκι στα μαλλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Άουσβιτς,

του Νταχάου κοπέλες,

μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι,

δεν είχε πια το φόρεμά της

ούτε χτενάκι στα μαλλιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,

η χαϊδεμένη από τη μάνα της

και τ’ αδελφού της τα φιλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Κοπέλες του Μάουτχαουζεν,

κοπέλες του Μπέλσεν,

μην είδατε την αγάπη μου;

Την είδαμε στην παγερή πλατεία

μ’ ένα αριθμό στο άσπρο της το χέρι,

με κίτρινο άστρο στην καρδιά.

Τι ωραία που είν’ η αγάπη μου,

η χαϊδεμένη από τη μάνα της

και τ’ αδελφού της τα φιλιά.

Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία.

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης ήταν ένας σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός που έζησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.  Το φθινόπωρο του 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τον Μάιο του 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις. Μέσα από αυτές του τις μνήμες έγραψε τους στίχους τεσσάρων τραγουδιών που αποτελούν τη «Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν»

Το «Ασμα Ασμάτων» αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια αυτού του δίσκου και συνδέεται άμεσα με ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας, το Ολοκαύτωμα. Το συγκλονιστικό σε αυτό του το ποίημα είναι ότι αφηγείται έναν έρωτα, έναν έρωτα που άνθισε μέσα στη φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης. Φήμες θέλουν τον ίδιο τον ποιητή να γράφει το « Άσμα Ασμάτων» για ένα δικό του έρωτα, που έζησε στο Μάουτχαουζεν. Δεν ξέρουμε αν έχει σημασία.

Είναι ένας έρωτας ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να μιλήσουν, παρά μόνο να κοιταχτούν. Μέσα στον θάνατο, μπόρεσε να υπάρξει μια ελπίδα για ζωή.

Κανείς δεν ήξερε πως ήταν τόσο ωραία. Παλιά ήταν χαιδεμένη. Τώρα……….. ! Ψάχνει απελπισμένος να την βρει. Φοβάται για τη ζωή της!!!  Μην είδατε την αγάπη μου;;;;;

Μελοποιημένο από τον Μίκη Θεοδωράκη, ίσως αποτελεί το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών!

Συμπέρασμα

 Το Ολοκαύτωμα αποτελεί ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της ανθρώπινης ιστορίας και δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. Μέσα από δράσεις, άρθρα και εκπαιδευτικά προγράμματα, είναι σημαντικό οι νέες γενιές να γνωρίζουν τα γεγονότα αυτά, αλλά και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι να τα ανακαλέσουν στην μνήμη του! Έτσι η ιστορία θα αποτελέσει οδηγό για το παρόν και το μέλλον!

Ιστορικό πλαίσιο 

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ και το ναζιστικό καθεστώς υποστήριζαν ότι η δική τους φυλή ήταν ανώτερη από όλες τις άλλες και ότι όσοι δεν ανήκαν σε αυτήν δεν είχαν δικαίωμα ύπαρξης. Έτσι οργανώθηκε η συστηματική εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης κυρίως, αλλά και εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων. Η εξόντωση πραγματοποιήθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, με επίκεντρο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, όπως το Άουσβιτς στην Πολωνία και άλλα στρατόπεδα στη Γερμανία και την Αυστρία, όπως το Μάουτχαουζεν. Υπολογίζεται ότι περίπου έξι εκατομμύρια Εβραίοι, ανάμεσά τους και ενάμιση εκατομμύριο παιδιά, έχασαν τη ζωή τους, ενώ συνολικά τα θύματα έφτασαν τα έντεκα έως δεκαεπτά εκατομμύρια ανθρώπους. Η Ελλάδα ήταν μία από τις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά απωλειών. Πριν τον πόλεμο ζούσαν περίπου 72.000–79.000 Εβραίοι στη χώρα, ενώ μετά το τέλος του πολέμου είχαν επιζήσει μόνο περίπου 10.000

Έλενα Παλαμίδη

Χρυσή Πούλου

Η σχέση της Chanel με τους Ναζί κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας  ήταν πολύ πιο στενή και σκοτεινή από μια «απλή κοινωνική επαφή», όπως αποκάλυψαν αποχαρακτηρισμένα έγγραφα των γαλλικών γερμανικών υπηρεσιών.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι είχε στρατολογηθεί από τη γερμανική στρατιωτική κατασκοπεία για λογαριασμό των Ναζί με τον αριθμό πράκτορα F-7124 με το κωδικό όνομα «Westminster». Μάλιστα διατηρούσε μακροχρόνια ερωτική σχέση με ένα Γερμανό αξιωματικό και κατάσκοπο των Ναζί. Το 1943 συμμετείχε σε μια μυστική αποστολή στη Μαδρίτη. Στόχος ήταν να χρησιμοποιήσει τη γνωριμία της με τον Churchill, για να μεταφέρει ένα μήνυμα προς τη βρετανική κυβέρνηση, προτείνοντας ξεχωριστή ειρήνη μεταξύ Γερμανίας και Μ. Βρετανίας.  Τέλος, εκμεταλλεύτηκε τους νόμους των Ναζί εναντίον των Εβραίων για να πάρει τον έλεγχο της εταιρείας αρωμάτων της από τους Εβραίους συνεταίρους της.

Μετά από την απελευθέρωση του Παρισιού, συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερη. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ο Churchill παρενέβη προσωπικά, για να τη σώσει από τη φυλακή. Έφυγε για την Ελβετία και επέστρεψε στον κόσμο της μόδας το 1954.

Μήπως τελικά πρέπει να κοιτάζουμε και πίσω από αυτό που γυαλίζει;;;

 Ισαβέλλα Κοντζιά

Μια 56χρονη γυναίκα, που περπατούσε στην οδό Κυρίλλου-Μεθοδίου, παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και τα φερτά υλικά. Στην προσπάθειά της να σωθεί, εγκλωβίστηκε κάτω από αυτοκίνητο που είχε επίσης παρασυρθεί, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της από πνιγμό. Το γεγονός αυτό υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο επικίνδυνα μπορεί να γίνουν τα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Το επόμενο πρωί, οι κάτοικοι της περιοχής βγήκαν στους δρόμους με φτυάρια, λάστιχα και σκούπες, προσπαθώντας να καθαρίσουν αυλές, υπόγεια και δρόμους από τις πέτρες, τα μπάζα και τα υπόλοιπα υλικά που είχαν συσσωρευτεί. Πολλά αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Κάποια χτυπήθηκαν από πέτρες που κατέβαιναν με μεγάλη ταχύτητα, ενώ άλλα ακινητοποιήθηκαν, καθώς τα υλικά κάλυπταν πλήρως τις ρόδες τους.

Στην περιοχή βρέθηκαν και συνεργεία του δήμου, που εργάστηκαν για τον καθαρισμό των δρόμων, καθώς και υπάλληλοι ασφαλιστικών εταιρειών που κατέγραφαν τις ζημιές και παρείχαν οδηγίες στους κατοίκους.

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για καλύτερη πρόληψη και προστασία από φυσικές καταστροφές, αλλά και τη σημασία της αλληλεγγύης, καθώς οι κάτοικοι ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κακοκαιρίας.

Μυρσίνη Παντολέων

Κλεοπάτρα Σμυρλιάδη

Η τοιχογραφία του Κ. Κωστόπουλου αναζητά μια πόλη αλλιώτικη…ζωντανή. Αντιπροσωπεύει την ίδια την πόλη στο πρόσωπο της Μαρίας Κάλλας, παρουσιάζοντας το ένδυμά της με στοιχεία του πολιτισμού της Μεσσηνίας. Την εμβληματική αυτή φιγούρα περιβάλλουν κλαδιά δέντρων, φρούτα και πουλιά που παραπέμπουν στην διαχρονική ζωντάνια της Μεσσηνίας και στην σύνδεση ανάμεσα στους ανθρώπους και τη γη. Μας περιμένει όμως και μια έκπληξη που θα γίνει αντιληπτή μόνο από κάποιον πολύ παρατηρητικό!Ένας δύτης, τοποθετημένος διακριτικά στο έργο, κάτω δεξιά. «Πρόκειται για μια σιωπηλή αναφορά στην οικογένεια στην οποία ανήκε το κτίριο και σε έναν νέο άνθρωπο που χάθηκε πρόωρα. Ο ίδιος αγαπούσε τις καταδύσεις και έτσι ήθελα να υπάρξει αυτή η σύνδεση», λέει ο κ. Κωστόπουλος, κάνοντας σαφές ότι η δημιουργία στον δημόσιο χώρο δεν είναι ποτέ αποκομμένη από την ιστορία του τόπου και των ανθρώπων του.

Ο Κ. Κωστόπουλος αναφέρει πως το έργο του δεν αποσκοπεί στην προσωπική του προβολή, αλλά στην συμπερίληψη των καλλιτεχνών και στην ενεργή παρουσία τους στον ευρύτερο πολιτιστικό σχεδιασμό. Όπως τονίζει πρόκειται για μια όχι και τόσο συνηθισμένη μορφή έκφρασης, η οποία δίνει χώρο στη δημιουργική συνύπαρξη. Και όπως αποδείχθηκε από την διάκρισή που έλαβε το έργο, αυτή η πρωτοβουλία ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς κατάφερε να αγγίξει το κοινό και να αναδείξει την δύναμη της τέχνης ως μια αφορμή για συμμετοχή, έμπνευση και πολιτιστική εξέλιξη.

Ασπασία Μπουρμπούλη

]]> https://schoolpress.sch.gr/igrafida/archives/272/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/igrafida/archives/287 https://schoolpress.sch.gr/igrafida/archives/287#comments Wed, 11 Mar 2026 06:58:41 +0000 ΣΤΑΥΡΙΑΝΑΚΗ ΕΛΕΝΗ http://schoolpress.sch.gr/igrafida/?p=287 [...]]]> Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος αποτελεί έναν από τους ιστορικότερους και πιο επιτυχημένους συλλόγους της Ελλάδας, με πορεία που ξεπερνά τον έναν αιώνα. Ιδρύθηκε το 1908 στην Αθήνα από τον Γιώργο Καλαφάτη ως «Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών», σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο έκανε τα πρώτα του βήματα στη χώρα. Το 1918 καθιερώθηκε η ονομασία Παναθηναϊκός και υιοθετήθηκε το πράσινο τριφύλλι ως έμβλημα, σύμβολο ενότητας, ελπίδας και αγωνιστικότητας.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα του Παναθηναϊκού κυριάρχησε για δεκαετίες στο ελληνικό πρωτάθλημα, κατακτώντας πλήθος τίτλων και διακρίσεων. Η σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία του συλλόγου ήρθε το 1971, όταν έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στο Γουέμπλεϊ, με προπονητή τον θρυλικό Φέρεντς Πούσκας. Παρά την ήττα από τον Άγιαξ, η επιτυχία αυτή παραμένει ορόσημο για το ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς καμία άλλη ελληνική ομάδα δεν έχει φτάσει τόσο μακριά στη συγκεκριμένη διοργάνωση.

 Πέρα από το ποδόσφαιρο, ο Παναθηναϊκός έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα και σε άλλα αθλήματα. Η μπασκετική ομάδα, με τις σπουδαίες ευρωπαϊκές επιτυχίες της, έχει συμβάλει καθοριστικά στη διεθνή αναγνώριση του συλλόγου, κατακτώντας πολλαπλά ευρωπαϊκά τρόπαια και αναδεικνύοντας μεγάλους αθλητές. Παράλληλα, σημαντικές διακρίσεις έχουν σημειωθεί στο βόλεϊ, τον στίβο και σε άλλα τμήματα του ομίλου.

 Έδρα-σύμβολο για την ποδοσφαιρική ομάδα υπήρξε το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, γνωστό και ως «Απόστολος Νικολαΐδης», που φιλοξένησε ιστορικές αναμετρήσεις και στιγμές έντονης συγκίνησης. Με πλούσια παράδοση, ισχυρή ταυτότητα και εκατομμύρια φιλάθλους, ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να γράφει ιστορία στον ελληνικό και ευρωπαϊκό αθλητισμό.

Βασίλης Ξεροβάσιλας 

Κύριο χαρακτηριστικό της τέχνης, είναι η πάλη και ειδικότερα η μάχη εδάφους.

Η φιλοσοφία της στηρίζει μια ιδέα… Ότι ακόμα κι ένα μικρόσωμο άτομο μπορεί να αμυνθεί, όταν απέναντί του βρεθεί κάποιος αντίπαλος που φαινομενικά υπερέχει (μεγαλύτερος σωματικά και πιο δυνατός), χάρη στις κατάλληλες τεχνικές, όπως κλειδώματα αρθρώσεων και στραγγαλισμοί.

Εκτός από αυτό όμως υποστηρίζει την καλή φυσική κατάσταση αλλά και το χτίσιμο του χαρακτήρα των νέων ανθρώπων. Γενικότερα θα λέγαμε αποτελεί έναν ξεχωριστό τρόπο ζωής.

Είναι ένας πολυσύνθετος τύπος μάχης. Περιλαμβάνει μεθόδους λακτισμάτων, κτυπημάτων, ρίψεις, πάλη εδάφους, πνιγμούς, κλειδώματα στις αρθρώσεις καθώς και την ακινητοποίηση και τον έλεγχο ενός αντιπάλου. Είναι πράγματι μια «ευέλικτη» τέχνη.

O όρος Jujutsu αναφέρεται στον τρόπο της χρησιμοποίησης ολόκληρου το σώματος με ευκινησία και επιδέξιες κινήσεις με ή χωρίς τη χρήση διαφόρων όπλων αλλά και πανοπλιών και συμπεριελάμβανε τακτικές αποφυγής και κινητικότητας, καθώς επίσης κινήσεις και θέσεις ελέγχου κυρίως, παρά βλάβης του επιτιθέμενου.

Ενσωματώνει και τονίζει διευρυμένα τους στόχους και τις αξίες, της καλλιέργειας του χαρακτήρα, της αυτοπειθαρχίας, της επινοητικότητας, της χειραφέτησης, της αφοσίωσης, της απόκτησης γνώσεων επιπέδου, της διορατικότητας και της συμπόνιας, επιπρόσθετα στις μαχητικές δεξιότητες.

Αποτελεί προ-ολυμπιακό άθλημα και είναι αναγνωρισμένο από τηνΔιεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) και την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (ΓΓΑ).

Λαμβάνει μέρος κάθε 4 χρόνια στα Sport Accord Combat Games, την Ολυμπιάδα των πολεμικών τεχνών και των μαχητικών αθλημάτων.

Ο δάσκαλός μου, David Dimopoulos Said είναι ένας από τους πρωτοπόρους του BJJ στην Ελλάδα, δάσκαλος αθλητών και εκπαιδευτών υψηλού επιπέδου. Διδάσκει καθημερινά τμήματα παιδιών και ενηλίκων στον ΑΣ Βράχος/Alliance JiuJitsu Athens. Είναι πρότυπο για εμένα και τον ευχαριστώ για την πολύτιμη συμβολή του στην ενδυνάμωση του σώματος και του χαρακτήρα μου!

Παναγής Μενεγάτος

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κοπέλες στο Αφγανιστάν, που βρίσκουν διέξοδο στο διαδίκτυο. Πολλοί Αφγανοί που ζουν στο εξωτερικό οργανώνουν δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα για τις συμπατριώτισσές τους, για να μπορέσουν να μορφωθούν. Τα κορίτσια αυτά, κρυφά, με κίνδυνο τη ζωή τους, παρακολουθούν, μέσω διαδικτύου, μαθήματα προσπαθώντας έτσι να αντιδράσουν με τον τρόπο τους και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπεια τους.

Δεν θα θέλαμε ποτέ να βρεθούμε στη θέση τους. Δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ ότι το σχολείο μπορεί τελικά να αποτελεί και διέξοδο! Εμείς καθημερινά γκρινιάζουμε! Εκεί τα κορίτσια το έχουν ως όνειρο που δεν μπορούν να το προσεγγίσουν.

Ίσως τελικά να πρέπει να σκεφτούμε ξανά τις προτεραιότητές μας. Κάτι που εμείς καμιά φορά το απεχθανόμαστε, για κάποιους αποτελεί ……….όνειρο ζωής!!!!!

Ασπασία Μπουρμπούλη

Εύα Σιλιβίστρα