Σατιρικά γυμνάσματα
(Εργασία για το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: κ. Ελένη Νέζη)

Τα σχολικά κτίρια είναι αληθινά αρχιτεκτονικά θαύματα! Έχουν σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν το σχολείο είναι εκπαιδευτικό ίδρυμα ή στρατόπεδα αντοχής. Τάξεις με θρανία που τρίζουν σε κάθε σου κίνηση, καρέκλες που μοιάζουν φτιαγμένες για βασανιστήρια του μεσαίωνα και παράθυρα που είτε δεν ανοίγουν ποτέ είτε αφήνουν μέσα όλο το κρύο. Και φυσικά, ο φωτισμός, ο οποίος είναι υπολογισμένος έτσι ώστε να σε στέλνει για ύπνο ή για οφθαλμίατρο.

Αλλά το πραγματικό στολίδι κάθε σχολείου είναι οι τουαλέτες. Το μέρος όπου η πόρτα δεν κλείνει ποτέ κανονικά, το σαπούνι είναι πιο σπάνιο από διακοπές χωρίς διάβασμα και το χαρτί υγείας είναι θρύλος που περνά από γενιά σε γενιά. Αν καταφέρεις να επιβιώσεις μια ολόκληρη σχολική χρονιά χωρίς να κολλήσεις μυστήρια μικρόβια ή να χρειαστείς κουβέρτα για να αντέξεις το χειμωνιάτικο κρύο των τάξεων, τότε συγχαρητήρια -είσαι έτοιμος για τις πιο σκληρές συνθήκες επιβίωσης στον κόσμο!

Σατιρικά γυμνάσματα!

(Το κείμενο αποτελεί εργασία για το μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: κ. Ελένη Νέζη)

Ζούμε στην εποχή που το κινητό δεν είναι απλή προέκταση του χεριού μας – ίσως και του μυαλού μας! Τώρα, η πρωινή μας ρουτίνα δεν έχει «καφέ και εφημερίδα» αλλά «καφέ και σερφάρισμα στα κοινωνικά δίκτυα».

Ακόμα κι η βόλτα στον δρόμο είναι τεστ ισορροπίας: μπορείς να παραπατήσεις χωρίς να πέσεις, χαζεύοντας το κινητό σου; Αν ναι, είσαι ολυμπιακού επιπέδου αθλητής της εποχής μας. Και μην ξεχνάμε: αν δεν βγάλεις story το φαγητό σου, μήπως δεν έφαγες ποτέ πραγματικά;

Το συμπέρασμα είναι ένα: να θυμηθούμε ότι υπάρχει ζωή και έξω από τις οθόνες και φίλοι που δεν χρειάζονται… φόρτιση!

Η μέταλ μουσική εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 με μπάντες όπως Black Sabbath, Rainbow, Judas Priest, Blue Oyster Cult, Budgie κ.α. Έγινε πιο δημοφιλής στα τέλη του ’70 και στη δεκαετία του ’80 με μπάντες όπως οι Iron Maiden, Metallica, Megadeth, Slayer, Anthrax κ.α. Παρακάτω θα δείτε 5 άλμπουμ που πρέπει να ακούσετε αν αρχίσατε ή αν θέλετε να αρχίσετε να ακούτε μέταλ.

1. …And Justice for All (1988)
Το “…And Justice For All” των Metallica είναι ένα πολύ γνωστό άλμπουμ που κυκλοφόρησε στις 25 Αυγούστου του 1988. Το άλμπουμ αυτό είναι γνωστό για τη ταχύτητά του και τις πολύπλοκες συνθέσεις του και επίσης είναι το πρώτο άλμπουμ με τον Jason Newsted.

Περιέχονται στο δίσκο τα εξής τραγούδια:
1. Blackened – Το θέμα του τραγουδιού είναι η καταστροφή του κόσμου

2. And Justice for All – Αυτό το τραγούδι είναι το τραγούδι τίτλου του άλμπουμ και μιλάει για τη διαφθορά του δικαστικού συστήματος

3. Eye of The Beholder – Αναφέρεται στην έννοια λόγου και την λογοκρισία

4. One – Μία απ’ τις πιο γνωστές μπαλάντες και ένας ύμνος που αφηγείται την ιστορία ενός στρατιώτη που παγιδεύεται μέσα στο σώμα του καθώς το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να σκεφτεί

5. The Shortest Straw – Μιλάει για την αδικία και την προκατάληψη

6. Harvester of Sorrow – Αναφέρεται στην ψυχική κατάρρευση

7. The Frayed Ends of Sanity – Μιλάει για την τρέλα και την ψυχολογική πίεση

8. To Live Is to Die – Είναι ένα ορχηστρικό τραγούδι προς τιμήν του συγχωρεμένου Cliff Burton

9. Dyers Eve – Ένα προσωπικό τραγούδι του James Hetfield που μιλάει για την σκληρή παιδική του ηλικία

2. Somewhere in Time (1986)
Το “Somewhere In Time” των Iron Maiden που κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1986 είναι το πρώτο άλμπουμ που χρησιμοποίησε synthesizers.

Στο δίσκο περιέχονται τα τραγούδια:
1. Caught Somewhere in Time – Το σχεδόν τραγούδι τίτλου του άλμπουμ που μιλάει για το ταξίδι στον χρόνο

2. Wasted Years – Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια τους που μιλάει για την νοσταλγία και την αξία του χρόνου

3. Sea of Madness – Ένα τραγούδι που μιλάει για το θέμα της κατάθλιψης

4. Heaven Can Wait – Εξετάζει την εμπειρία της ζωής και του θανάτου

5. The Loneliness of The Long-Distance Runner – Μιλάει για την απομόνωση και την επιμονή

6. Stranger in A Strange Land – Μιλάει για μια ιστορία ενός εξερευνητή που βρέθηκε παγωμένος στην αρκτική

7. Deja-Vu – Εξετάζει το φαινόμενο του deja-vu και την αίσθηση του χρόνου

8. Alexander the Great – Αφηγείται την ιστορία, τη ζωή και τις κατακτήσεις του Μέγα Αλέξανδρου

3. Rust in Peace (1990)

To “Rust in Peace” των Megadeth που κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1990 και είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τους άλμπουμ καθώς τα τραγούδια είναι πιο πολύπλοκα και τα σόλο είναι αξέχαστα. Είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ με τον Marty Friedman και τον Nick Menza δημιουργώντας την πιο εμβληματική παράταξη της μπάντας.

Περιέχονται τα τραγούδια:
1. Holy Wars… The Punishment Due – Ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια τους που μιλάει για τον πόλεμο με θέμα την πολιτική και θρησκευτική βία

2. Hangar 18 – Αναφέρεται σε θεωρίες συνομωσίας για εξωγήινους και μυστικές κυβερνητικές εγκαταστάσεις

3. Take No Prisoners – Ένα επιθετικό τραγούδι που μιλάει για την στρατιωτική θεματολογία

4. Five Magics – Εμπνευσμένο από φανταστικά γεγονότα όπως μαγεία

5. Poison Was the Cure – Ένα γρήγορο τραγούδι που αναφέρεται στις προσωπικές μάχες του Dave Mustaine

6. Lucretia – Ένα τραγούδι που έχει την ίδια σημασία με το Poison Was the Cure αλλά είναι πιο αργό και έχει μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα

7. Tornado of Souls – Ένα εμβληματικό τραγούδι με ίσως το πιο θρυλικό σόλο στη μέταλ από τον Marty Friedman

8. Dawn Patrol – Ένα πιο ατμοσφαιρικό και μινιμαλιστικό τραγούδι χωρίς κιθάρα

9. Rust in Peace… Polaris – Αυτό το τραγούδι είναι το σχεδόν τραγούδι τίτλου και μιλάει για πυρηνικό πόλεμο

4. Painkiller (1990)
Το “Painkiller” των Judas Priest που κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1990 είναι επίσης ένα πολύ εμβληματικό άλμπουμ καθώς είναι το πρώτο άλμπουμ με τον Scott Travis που έδωσε αυτήν την ενέργεια και την ταχύτητα που περιέχεται στο άλμπουμ.

Τα τραγούδια του δίσκου
1. Painkiller – Το τραγούδι τίτλου του άλμπουμ που έχει μεγάλη ταχύτητα και δυνατά φωνητικά

2. Hell Patrol – Αναφέρεται σε μια ασταμάτητη στρατιωτική δύναμη

3. All Guns Blazing – Ένα δυναμικό τραγούδι με έντονα φωνητικά και τύμπανα

4. Leather Rebel – Ένα τραγούδι για την ατρόμητη στάση και την ελευθερία

5. Metal Meltdown – Ένα τραγούδι που αποτυπώνει την ωμή δύναμη του heavy metal

6. Night Crawler – Ένα σκοτεινό και ατμοσφαιρικό τραγούδι που αναφέρεται σε έναν τρομακτικό εισβολέα

7. Between the Hammer & The Anvil – Αναφέρεται στη μάχη μεταξύ σωστού και λάθους

8. A Touch of Evil – Ένα πιο μελωδικό τραγούδι με μυστηριώδη ατμόσφαιρα

9. Battle Hymn – Ένα σύντομο Ορχηστρικό τραγούδι που λειτουργεί ως εισαγωγή στο τελικό τραγούδι

10. One Shot at Glory – Ένα τραγούδι για την νίκη και την αποφασιστικότητα

5. Far Beyond Driven (1994)

To “Far Beyond Driven” των Pantera που κυκλοφόρησε στις 22 Μαρτίου του 1994 και έχει έναν πιο βαρύ και έντονο ήχο απ’το “Vulgar Display Of Power”.

Περιέχονται τα τραγούδια:
1. Strength Beyond Strength – Ένα εκρηκτικό τραγούδι με ωμή ενέργεια

2. Becoming – Ένα τραγούδι με ιδιαίτερη κιθαριστική τεχνική και δυναμικό ρυθμό

3. 5 Minutes Alone – Αναφέρεται σε μια προσωπική ιστορία εκδίκησης και θυμού

4. I’m Broken – Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια τους, με θέμα τον σωματικό και ψυχικό πόνο

5. Good Friends and A Bottle of Pills – Ένα σκοτεινό και πειραματικό κομμάτι με ασυνήθιστη δομή

6. Hard Lines, Sunken Cheeks – Ένα τραγούδι με έντονη ατμόσφαιρα και βαθιά συναισθήματα

7. Slaughtered – Ένα από τα πιο βαριά και γρήγορα κομμάτια του άλμπουμ

8. 25 Years – Ένα τραγούδι γεμάτο οργή και προσωπικές αναφορές

9. Shedding Skin – Αναφέρεται στην αλλαγή και την προσωπική εξέλιξη

10. Use My Third Arm – Ένα επιθετικό κομμάτι με έντονα riffs

11. Throes Of Rejection – Ένα τραγούδι για την απόρριψη και την απογοήτευση

12. Planet Caravan – Μια διασκευή του κλασικού κομματιού των Black Sabbath, με ατμοσφαιρικό και ψυχεδελικό ύφος

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ:

https://www.kerrang.com

https://loudwire.com

https://www.metallica.com

https://www.ironmaiden.com

https://www.megadeth.com

https://judaspriest.com/home/

https://pantera.com

Τεχνητή Νοημοσύνη, Λυμπερόπουλος Κυριάκος

Η πρώτη Ελληνίδα serial killer που έμεινε γνωστή στα εγκληματολογικά χρονικά ως «η δηλητηριάστρια της Μάνης» θεωρείται από πολλούς η Αικατερίνη Δημητρέα. Πρόκειται για μια σαρανταδυάχρονη γυναίκα που ζούσε στο Νεοχώρι της Μάνης και κατάφερε εντός ολίγων μηνών να δηλητηριάσει με παραθείο τέσσερις συγγενείς της, προκαλώντας τον θάνατό τους .Η Δημητρέα, η οποία μέχρι το 1962 δεν είχε προκαλέσει ποτέ με τη συμπεριφορά της, μεγάλωνε μόνη της τη δεκάχρονη κόρη της με μεγάλη δυσκολία, καθώς έπασχε από ημιπληγία, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Η εγκληματική της δράση ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 1962, όταν την επισκέφθηκε η μητέρα της, η 80χρονη Στεφούλα Λουκαρέα. Η ηλικιωμένη γυναίκα άρχισε να έχει φοβερούς πόνους, αφού έφαγε τα πασπαλισμένα με παραθείο μακαρόνια που της σέρβιρε η κόρη της. Οι γιατροί αποφάνθηκαν ότι πέθανε από καρδιακή προσβολή, καθώς η Στεφούλα είχε ιστορικό καρδιακών παθήσεων. Στις 19 Ιουλίου του ίδιου έτους η Δημητρέα ξαναχτύπησε, σερβίροντας τη σαραντάχρονη ξαδέλφη της Ποντούλα Τσιλιγωνέα, καφέ με παραθείο. Η άτυχη γυναίκα, που έχασε τη ζωή της στο σπίτι της Δημητρέα, σωριάστηκε στο έδαφος λίγη ώρα μετά την κατανάλωση του καφέ. Ο θάνατός της να αποδόθηκε σε κάταγμα κρανίου, που προκλήθηκε από την πτώση στο έδαφος. Τρίτο θύμα της κατά συρροή δολοφόνου της Μάνης ήταν ο σαρανταπεντάχρονος αδελφός της Κωνσταντίνος, τον οποίο δεν κατάφερε να βγάλει από τη μέση αμέσως, και αυτό γιατί την πρώτη φορά που αποπειράθηκε να τον σκοτώσει, σερβίροντας του καφέ, εκείνος λιποθύμησε στη μέση του δρόμου, με τους συχωριανούς του να τον εντοπίζουν και να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε με κρίση χολής. Όταν όμως βγήκε από το νοσοκομείο, η Κατερίνη τον ξανακάλεσε στο σπίτι της για φαγητό, μη μπορώντας να δεχτεί την αποτυχία της. Έτσι, στις 3 Αυγούστου του 1962, ο Κωνσταντίνος τελικά πέθανε, έχοντας καταναλώσει αυγά με μεγάλη ποσότητα παραθείου που του σέρβιρε η αδελφή του. Ο γιατρός απέδωσε τον θάνατό του σε ανακοπή καρδιάς, την ώρα που οι συχωριανοί άρχισαν να κάνουν λόγο για κάποιο είδους κατάρα που βάραινε την οικογένεια.

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποκάλυψη όλων των φρικτών εγκλημάτων της Δημητρέα ξεκίνησε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1962, όταν έδωσε ένα λουκούμι με παραθείο αναμειγμένο με ζάχαρη στον πεντάχρονο ανιψιό της Ηλία. Ο μικρός δεν κατάφερε να αντέξει την ισχυρή δόση από το δηλητήριο και απεβίωσε μέσα σε λίγη ώρα. Ο θάνατος του όμως κίνησε τις υποψίες αφού το αγοράκι ήταν υγιέστατο. Έτσι αυτή τη φορά ο γιατρός έβγαλε πόρισμα ότι ο θάνατος οφειλόταν σε δηλητηρίαση και κατά την νεκροτομή στο νοσοκομείο Καλαμάτας βρέθηκαν στον μικρό Ηλία ίχνη παραθείου. Στις 12 Σεπτεμβρίου έγινε εκταφή και των άλλων τριών θυμάτων, στα οποία διαπιστώθηκαν ίχνη παραθείου. Τότε η Δημητρέα αναγκάστηκε να ομολογήσει τα εγκλήματά της. Μάλιστα κατά τις ανακρίσεις αποκάλυψε ότι είχε προσπαθήσει να δηλητηριάσει με την ίδια μέθοδο δύο ακόμα συγγενείς της, οι οποίοι ευτυχώς δεν δέχτηκαν τα κεράσματά της, ενώ σκόπευε να σκορπίσει τον θάνατο σε όλο το χωριό με δηλητηριασμένα κόλλυβα. Και παρόλο που η ίδια ισχυρίστηκε πως οι συγγενείς της την κακομεταχειρίζονταν και ήθελαν να τη διώξουν μαζί με τη δεκάχρονη κόρη της από το σπίτι όπου κατοικούσε, η ανάκριση οδήγησε σε διαφορετικά συμπεράσματα. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι απώτερος σκοπός της ήταν η περιουσία της οικογένειας, ιδίως μετά την αποκάλυψη ότι η μητέρα της είχε αφήσει το σπίτι στον αδελφό της.

Τον Μάιο του 1963 έγινε η δίκη της, στην οποία η υπερασπιστική γραμμή ήταν ότι επρόκειτο για πρόσωπο με διαταραγμένη προσωπικότητα. Όμως οι ψυχίατροι που την εξέτασαν δεν διέγνωσαν κάποια ψυχωτική προδιάθεση, αλλά ένα άτομο το οποίο μέσα από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και την κοινωνική απομόνωση οδηγήθηκε σε σειρά εγκλημάτων με πρόθεση. Με τη σειρά του και ο Εισαγγελέας υποστήριξε ότι η Δημητρέα είχε «σώας τας φρένας κατά τη διάπραξη των εγκλημάτων». Στις 8 Μαΐου του 1963 το δικαστήριο την καταδίκασε τέσσερις φορές εις θάνατον και δεκαπενταετή κάθειρξη, χωρίς να της αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό, με την υπόθεση να κλείνει οριστικά στις 10 Απριλίου του 1965, όταν η Κατερίνη Δημητρέα εκτελέστηκε στο Γουδί.

«Δεν είναι μεταδοτικό, χαλάρωσε!»

Με τον όρο «ομοφοβία», αναφερόμαστε στο μίσος, την αποστροφή και την διάκριση σε βάρος των ομοφυλόφιλων ατόμων, δηλαδή των ατόμων που έχουν ερωτική ή σεξουαλική έλξη σε ανθρώπους του ίδιου φύλου. Τι προκαλεί όμως την ομοφοβία;
Σε αντίθεση με την ομοφυλοφιλία όπου τα αίτια με βάση την επιστήμη δεν είναι ακριβή, γνωρίζουμε κάποιους πιθανούς παράγοντες που οδηγούν στην ομοφοβία. Βασικότερος από αυτούς είναι η έλλειψη παιδείας και ενημέρωσης του ατόμου σχετικά με τις αξίες του σεβασμού και του σεξουαλικού προσανατολισμού που συχνά οδηγεί σε προκαταλήψεις και στερεότυπα. Εξίσου καθοριστικά είναι τα πρότυπα που προβάλλονται στα ΜΜΕ καθώς συχνά δημιουργούν συγκεκριμένα στερεότυπα στους ανθρώπους με αποτέλεσμα την ανάπτυξη ομοφοβικών απόψεων χωρίς την πλήρη κατανόησή τους.
Εκτός από την κοινωνική ομοφοβία, σημαντική είναι επίσης και η εσωτερικευμένη ομοφοβία. Εσωτερικευμένη ομοφοβία, είναι τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει ένα άτομο για τον εαυτό του επειδή ανήκει στη συγκεκριμένη κοινότητα. Το γεγονός ότι αισθάνονται έλξη προς τα άτομα του ίδιου φύλου τους τρομοκρατεί διότι έρχεται σε σύγκρουση με τις κοινωνικές ή τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.
Κάποιοι τρόποι καταπολέμησης της ομοφοβίας είναι η ευαισθητοποίηση στην διαφορετικότητα μέσω κοινωνικών δράσεων ή η οριοθέτηση νόμων και ποινών κατά της ομοφοβίας. Η αντιμετώπιση της εσωτερικευμένης ομοφοβίας συνδέεται με την αναγνώριση του προβλήματος, την ψυχοθεραπεία και ένα υποστηρικτικό περιβάλλον που μπορεί να οδηγήσει το άτομο να αποδεχτεί τον εαυτό του και να νιώθει καλά με τις επιλογές του.