Είμαστε εμείς που αφήνουμε τη δουλειά, την κούραση και τις υποχρεώσεις της ημέρας στην άκρη, για να καθίσουμε στο θρανίο. Δεν είναι εύκολο να κρατάς το στυλό όταν τα χέρια σου είναι βαριά από το μεροκάματο αλλά το κάνουμε γιατί θέλουμε.

Στο Εσπερινό Σχολείο δεν μαθαίνουμε μόνο γράμματα. Μαθαίνουμε να μην τα παρατάμε. Κάθε μάθημα είναι ένα βήμα πιο κοντά σε μια καλύτερη ζωή, σε ένα πτυχίο που το χρωστάμε στον εαυτό μας, μια δεύτερη ευκαιρία για ένα πτυχίο, ένα καλύτερο αύριο.

Εδώ δεν ανταλλάσουμε απλώς γνώσεις αλλά δύναμη. Κοιτάμε ο ένας τον άλλο στα μάτια και ξέρουμε πως ο δρόμος είναι ανηφορικός αλλά η θέα στην κορυφή θα μας αποζημιώσει.

Γιατί στο τέλος της μέρας, η κούραση περνάει αλλά η μόρφωση μένει.

Συντάκτης: Έρη

Ευάλωτες περιοχές οι χώρες της Μεσογείου, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Η ξηρασία των τελευταίων ετών, οι παρατεταμένοι καύσωνες έφεραν τους αρμόδιους προ των ευθυνών τους.

Εκτεταμένες πυρκαγιές κάθε χρόνο κατατρώνε τη χώρα μας. Οι συνέπειες των πυρκαγιών οδυνηρές. Ανθρώπινες απώλειες, εξαφάνιση του φυτικού και ζωικού πλούτου, επιβάρυνση στην υγεία των πολιτών.

Πρόσφατο παράδειγμα το Μάτι Αττικής. Πως φτάσαμε σ’ αυτήν την τραγωδία; Η κλιματική αλλαγή συνδυασμένη με τον παρατεταμένο καύσωνα, η ανθρώπινη ανευθυνότητα, η έλλειψη συντονισμού πολιτικής προστασίας, η πολυφωνία των τοπικών αρχόντων, η άναρχη δόμηση, οι κλειστές παραλίες και πολλά ακόμα έφεραν την καταστροφή.

Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ επίκαιρα και καυτά τα εξής ερωτήματα: Σε περίπτωση πυρκαγιάς υπάρχουν αδιέξοδοι οικισμοί; Αν ναι, τι μέτρα θα ληφθούν για την έγκαιρη απομάκρυνση των κατοίκων ώστε να μην κινδυνεύσει κανείς;

Στο νησί μας υπάρχουν οικισμοί που είναι αδιέξοδοι και μια πυρκαγιά, πολύ πιθανόν, να φέρει την καταστροφή; Η απάντηση είναι ότι υπάρχουν παγίδες σε όλο το νησί μας. Πώς θα αποφευχθεί μια ενδεχόμενη τραγωδία;

Το νησί μας είναι καταπράσινο με πολύ και πυκνή βλάστηση. Στο πρόσφατο παρελθόν ήταν πολύ λιγότερη κ αυτό οφείλονταν στην καλλιέργεια κάθε σπιθαμής γόνιμης γης, στην κτηνοτροφία, στα ασβεστοκάμινα, στα καρβουνοκάμινα, στις ξυλόσομπες, ξυλόφουρνους, στα τζάκια, ακόμα και στο φράξιμο κτημάτων για την προστασία τους από τα ζώα.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του νησιού μας έχει εγκαταληφθεί από τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η αστική ζώνη είναι μέσα στα δάση αλλά και τα δάση μπήκαν στους εγκαταλελειμμένους οικισμούς. Ακόμα και αντιπυρικές ζώνες έγιναν και αυτές δάση.

Γι’ αυτό χρειάζεται ευαισθητοποίηση των πολιτών, ενημέρωση των παιδιών από μικρή ηλικία, τοπικές περιπολίες, επιτήρηση των δασών με ντρόουν, περιμετρικός καθαρισμός από τη ΔΕΔΔΗΕ στους πυλώνες υψηλής τάσης που περνούν από δάση, επαναφορά των αγροφυλάκων γιατί αυτοί  γνώριζαν καλά τη μορφολογία της κάθε περιοχής, συνεργασία πολιτικής προστασίας με τους τοπικούς  φορείς, γρήγορη εκτίμηση κινδύνου, συντονισμός και αποφασιστικότητα.

Τα κίνητρα για τις πυρκαγιές πολλά (οικοπεδοποίηση, βοσκοτόπια, επιχειρηματικές βλέψεις).

Ρωτήσαμε την πολιτική προστασία του νησιού μας για το ενδεχόμενο πυρκαγιάς σε έναν αδιέξοδο οικισμό. Συγκεκριμένα το Δήμο Αργοστολίου για τους οικισμούς Λουρδά, Τραπεζάκι. Ο υπεύθυνος μας είπε ότι έχει γίνει μελέτη επικινδυνότητας των οικισμών αυτών με βάση το σχέδιο ΙΟΛΑΟΣ που προβλέπει τη συγκέντρωση των πολιτών και την προληπτική απομάκρυνσή τους. Γίνονται συνεχώς ασκήσεις και έχει αποκλειστεί ο απεγκλωβισμός από τη θάλασσα, μόνο διάσωση σε συνεργασία πυροσβεστικής και λιμενικού.

Το απογοητευτικό είναι ότι για να γίνουν όλα αυτά χρειάζονται δύο με τρεις ώρες. Θα δοθεί αυτος ο χρόνος από τη φωτια ώστε να μπορέσουν να κάνουν οι αρχές απεγκλωβισμό των κατοίκων και των τουριστών της περιοχής αυτής; Αν όχι, ο απεγκλωβισμός φαντάζει πολύ δύσκολος ως και αδύνατος.

Η πολιτική προστασία Σάμης, όταν ρωτήσαμε για Μύρτο και Αντίσαμο, μας είπε ότι δεν υπάρχει μέριμνα για τις παραλίες. Η Άσσος είναι αδιέξοδος οικισμός και εκεί θα ληφθούν όλα τα μέτρα που προβλέπονται σ’ αυτές τις περιπτωσεις, τίποτε συγκεκριμένο. Είπαν ότι αυτό που φοβούνται περισσότερο είναι οι διάσπαρτες βίλες στην Έρισσο, σε μια κατάφυτη περιοχή, ευτυχώς από κυπαρίσσια και όχι από πεύκα.  Το οδικό δίκτυο ανύπαρκτο και υπάρχει μόνο ένας χωματόδρομος πολύ δύσβατος. Αδύνατον να φτάσει πυροσβεστική. Η περιφέρεια ας φροντίσει πριν να είναι αργά.

Η πολιτική προστασία Δήμου Ληξουρίου είπε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδοι οικισμοί, μόνο 2-3 βίλες στους Πετανούς που πολύ εύκολα θα τους απομακρύνουν. Ρωτήσαμε έγκριτο πολιτικό μηχανικό του Ληξουρίου και μας είπε ότι υπάρχουν αδιέξοδοι οικισμοί, τα Δαμουλιανάτα και ο Αθέρας που τροφοδοτούνται μόνο από έναν δρόμο που σε περίπτωση πυρκαγιάς θα μπλοκάρουν από τα αμάξια με τραγικές συνέπειες. Γι’ αυτό πρέπει να γίνει άμεσα περιμετρική ζώνη πυρασφάλειας για να προστατευτούν οι οικισμοί αυτοί.

Εγώ προσωπικά δεν μπόρεσα να κατευνάσω τις ανησυχίες μου σε περίπτωση πυρκαγιάς στους οικισμούς αυτούς. Ας ευχηθούμε τα υπάρχοντα μέτρα και τα έργα που πρέπει να γίνουν άμεσα τη δύσκολη ώρα να μην μείνουν στα χαρτιά αλλά η πολιτική προστασία του νησιού μας να δράσει γρήγορα, συντονισμένα, με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα για να μη θρηνήσουμε ξανά θύματα πυρκαγιών.

Συντάκτης: Αγγελική