Πολλοί νομίζουν ότι το σχολείο τελειώνει το μεσημέρι. Για εμάς όμως, η πραγματική προσπάθεια ξεκινά όταν ανάβουν τα φώτα της πόλης.
Είμαστε εμείς που αφήνουμε τη δουλειά, την κούραση και τις υποχρεώσεις της ημέρας στην άκρη, για να καθίσουμε στο θρανίο. Δεν είναι εύκολο να κρατάς το στυλό όταν τα χέρια σου είναι βαριά από το μεροκάματο αλλά το κάνουμε γιατί θέλουμε.
Στο Εσπερινό Σχολείο δεν μαθαίνουμε μόνο γράμματα. Μαθαίνουμε να μην τα παρατάμε. Κάθε μάθημα είναι ένα βήμα πιο κοντά σε μια καλύτερη ζωή, σε ένα πτυχίο που το χρωστάμε στον εαυτό μας, μια δεύτερη ευκαιρία για ένα πτυχίο, ένα καλύτερο αύριο.
Εδώ δεν ανταλλάσουμε απλώς γνώσεις αλλά δύναμη. Κοιτάμε ο ένας τον άλλο στα μάτια και ξέρουμε πως ο δρόμος είναι ανηφορικός αλλά η θέα στην κορυφή θα μας αποζημιώσει.
Γιατί στο τέλος της μέρας, η κούραση περνάει αλλά η μόρφωση μένει.
Συντάκτης: Έρη
