Νέα από την Άγονη Γραμμή

Μέσα Νοέμβρη και οι θερμοκρασίες καλά κρατούν…

Μια πιο προσεκτική ματιά ωστόσο φανερώνει αυτό που ο καλός καιρός προσπαθεί απεγνωσμένα να κρύψει : «Ήρτεν ο χειμώνας».

Ο τελευταίος νοτιάς μας ανάγκασε να μαζέψουμε άρον – άρον τα απομεινάρια του καλοκαιριού από τη βεράντα (στρώματα θαλάσσης, διακοσμητικά κεράκια, κυάλια, σαγιονάρες κλπ) και να δέσουμε γερά τα εναπομείναντα έπιπλα για να μην τα ψάχνουμε στο διπλανό χωράφι. Και το πιθανότερο είναι ότι θα ξανακαθίσουμε εκεί μετά τον Μάρτη.

Τα φιδάκια του νησιού – σαφώς πιο πολύπειρα σ” αυτά τα πράγματα από τις ανθρώπινες υπάρξεις με τις οποίες μοιράζονται αυτόν τον τόπο – έχουν αποκοιμηθεί από καιρό γιατί δεν τα συναντούμε πια στις σύντομες εξορμήσεις μας στη φύση.

Οι ψαράδες ήδη άλλαξαν τα εργαλεία ψαρέματος – πέντε ή δέκα βαθμοί Κελσίου δεν κάνουν καμιά διαφορά γι” αυτούς, έχουν το δικό τους μυστικό και ταυτόχρονα μαγικό τρόπο να γνωρίζουν πότε άλλαξε η εποχή και μαζί της οι επαγγελματικές τους συνήθειες.

Και το σημαντικότερο όλων : Ο πολύπειρος νησιώτης  που μου υπέδειξε ότι το φύτεμα ενός συγκεκριμένου δέντρου πρέπει να γίνει «Παρασκευή με χειμωνιάτικη βοριαδέλα» (δεν έχει σημασία τι καταλαβαίνετε από αυτό – δεχτείτε το ως «σοφά λόγια σοφού ανδρός» ) με προσέγγισε και μου υπενθύμισε βροντόφωνα : «Αυτή την Παρασκευή λοιπόν…»

Όχι, δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ήρθε ο χειμώνας – κι εδώ στην άγονη γραμμή δε χρειάζεται να συμβουλευτώ ημερολόγιο για αυτά τα πράγματα.