Το περιοδικό μουΤο περιοδικό μου https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri Schoolpress Thu, 18 Jan 2024 20:26:30 +0000 el hourly 1 Νίκος Γκάτσος, Ο εφιάλτης της Περσεφόνης https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/50 https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/50#comments Thu, 18 Jan 2024 20:22:40 +0000 ΠΑΡΑΣΥΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ http://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/?p=50 [...]]]>  

Στην ελληνική μυθολογία, η εναλλαγή των εποχών συνδέεται άρρηκτα με τον μύθο της αρπαγής Περσεφόνης. Κάθε φθινόπωρο η Περσεφόνη, κόρη της θεάς Δήμητρας, είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει την μητέρα της και τον «επάνω» κόσμο για να περάσει τους επόμενους έξι μήνες με το σύζυγό της και θεό του κάτω κόσμου, Άδη. Στο ποίημα του Γκάτσου η Περσεφόνη παροτρύνεται να μην ξανάβγει «στου κόσμου το μπαλκόνι» , καθώς θα αντικρύσει την πλήρη υποβάθμιση του φυσικού, ανθρωπογενούς και πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Εκεί που φύτρωνε φλησκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο τελεστήριο
τώρα πετάνε τ’ αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο παν να δουν διυλιστήριο.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

]]> https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/50/feed 0 Κατερίνα Γώγου, Θα “ρθει καιρός https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/49 https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/49#comments Thu, 18 Jan 2024 20:22:39 +0000 ΠΑΡΑΣΥΡΗ ΚΥΡΙΑΚΗ http://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/?p=49 [...]]]> Το παρακάτω ποίημα από την ποιητική συλλογή «Ιδιώνυμο»  είναι ποίημα παρηγορητικό, αισιόδοξο και παραινετικό. Το ποιητικό υποκείμενο, μια γυναίκα ώριμης ηλικίας πια, παραδέχεται την αποτυχία της γενιάς της να κάνει καλύτερο τον κόσμο, εναποθέτει τις ελπίδες της στη νέα γενιά, ενθαρρύνει τη νεαρή Μαρία να διατηρήσει την αισιοδοξία και το αγωνιστικό της πνεύμα αλλά πάνω από όλα, κόντρα σε κάθε δυσκολία, να διαφυλάξει την ανθρωπιά της.

Θά ‘ρθει καιρός

που θ’ αλλάξουν τα πράγματα.

Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη;

Μη βλέπεις εμένα, μην κλαις.
Εσύ είσαι η ελπίδα.
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς,
δε θα βγαίνουν στην τύχη.
Δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια.

Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες,
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές,
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός,
για το μάθημα της Ιστορίας.

Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θά ‘ρθουνε κι άλλοι,
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά,
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω,
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά.
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος.
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
παρ’ όλα αυτά Μαρία..

]]> https://schoolpress.sch.gr/kyparasyri/archives/49/feed 0