Παλαιότερα οι σχέσεις γονέων – παιδιών δεν ήταν τόσο δεμένες. Η νοοτροπία εκείνης της εποχής ήταν αυστηρή και πειθαρχημένη. Όλοι υπάκουαν και σέβονταν τις εντολές του ηγέτη της οικογένειας, που ήταν ο πατέρας. Κανείς δεν είχε το θάρρος να εκφράσει την γνώμη του ελεύθερα, διότι θα το πλήρωνε ακριβά με τον χειρότερο τρόπο. Την αποκλειστική ανατροφή των παιδιών την είχε κυρίως η μητέρα, ενώ ο πατέρας δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με τα παιδιά, που πάντα ακολουθούσαν πιστά τις εντολές του κι έτρεμαν στην ιδέα της παρουσίας και του βλέμματος του. Μπορεί να μην τους συμπεριφερόταν με τον καλύτερο τρόπο, αλλά αυτά συνέχιζαν να τον σέβονται και να τον θαυμάζουν.

Αντίθετα, στη σημερινή εποχή οι σχέσεις μεταξύ γονέων – παιδιών έχουν εξελιχθεί προς το καλύτερο. Πλέον υπάρχει ισότητα, κάθε απόφαση για το μέλλον και την διαπαιδαγώγηση του παιδιού παίρνεται ομόφωνα και το παιδί έχει την ελευθερία να εκφράσει τη γνώμη του χωρίς φόβο. Οι γονείς από την άλλη μεριά ακούν προσεκτικά, υπολογίζουν την άποψή του και προσπαθούν να το βοηθήσουν με κάθε τρόπο. Υπάρχει θα λέγαμε μια σχέση φιλίας ανάμεσά τους.

Επομένως, βλέπουμε πως οι συνήθειες αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου και οι άνθρωποι επίσης αρχίζουν να σκέφτονται και να πράττουν αλλιώς, πάντα προς το καλύτερο. Έτσι και οι σχέσεις μεταξύ γονέων – παιδιών άλλαξαν, κυριαρχεί ισότητα και αρμονία και όλοι, επιτέλους, μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι έχουν εξαλειφθεί όλα τα προβλήματα…

Γεωργία Τζιράκη

Μαθήτρια Γ΄ Γυμνασίου

     Με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος, τα ηχητικά κύματα περνούν από το καλώδιο και φτάνουν στον δέκτη που έχει, όπως και ο πομπός,  έναν ηλεκτρομαγνήτη με ενα διάφραγμα μπροστά του. Το διάφραγμα του δέκτη με τη σειρά του αρχίζει να έχει παλμικές κινήσεις από τα ηχητικά κύματα του πομπού που μεταδίδει ο ηλεκτρομαγνήτης. Μ” αυτόν τον τρόπο η ανθρώπινη ομιλία ξανακούγεται στο ακουστικό με την αναπαραγωγή των ήχων. Ο πομπός και ο δέκτης ενός τηλεφώνου είναι τοποθετημένοι σ’ ένα όργανο που λέγεται ακουστικό.

Ποιος δημιούργησε όμως το τηλέφωνο;

     Ένας σκωτσέζος φυσικός, ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ κατάφερε να κατασκευάσει το πρώτο τηλέφωνο το 1876. Η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε περιελάμβανε μια ελαστική μεμβράνη από σίδηρο, η οποία βρισκόταν μπροστά  από ένα σιδηρομαγνητικό πυρήνα, περιτυλιγμένο με μονωμένο αγωγό. Μια γραμμή από δύο καλώδια συνέδεε τη συσκευή αυτή με μια άλλη παρόμοια. Και οι δύο συσκευές χρησιμοποιήθηκαν ως δέκτες και ως πομποί. Στη συσκευή του Μπελ, η φωνή έπεφτε πάνω στη μεμβράνη και την έκανε να πάλλεται. Η συσκευή αυτή χρησίμευε μόνο για ομιλίες σε κοντινή απόσταση.

Πώς είναι τα τηλέφωνα στις μέρες μας;

      Τα τηλέφωνα έχουν εξελιχθεί αρκετά στις μέρες μας. Στις παλαιότερες εποχές ήταν μεγαλύτερα σε βάρος και μικρότερα σε ύψος ενώ σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Μια άλλη διαφορά μεταξύ τους ήταν στην αποτελεσματικότητα. Τα τηλέφωνα παλαιότερα δεν είχαν την κάμερα ή το μέγεθος της οθόνης που έχουν τα σημερινά. Γενικά τα τηλέφωνα της σημερινής εποχής διαφέρουν αρκετά από τα παλαιότερα.

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B7%CE%BB%CE%AD%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%BF

https://ekti3.files.wordpress.com/2015/03/cf84ceb7cebbceadcf86cf89cebdcebf.pdf

Γεωργία Τζιράκη, μαθήτρια Β΄ Γυμνασίου