Ο Ισαάκ Νεύτωνας (Isaac Newton) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της επιστήμης και θεωρείται θεμελιωτής της κλασικής φυσικής. Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1642 (ή 4 Ιανουαρίου 1643 με το νέο ημερολόγιο) στο Γούλσθορπ της Αγγλίας, σε μια αγροτική οικογένεια. Ο πατέρας του πέθανε πριν τη γέννησή του και η παιδική του ηλικία χαρακτηρίστηκε από μοναξιά και δυσκολίες, στοιχεία που επηρέασαν τον εσωστρεφή χαρακτήρα του.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, όπου ήρθε σε επαφή με τα έργα μεγάλων επιστημόνων όπως ο Γαλιλαίος και ο Καρτέσιος. Κατά τη διάρκεια της πανώλης (1665–1666), όταν το πανεπιστήμιο έκλεισε, ο Νεύτωνας επέστρεψε στο χωριό του. Αυτή η περίοδος, γνωστή ως «annus mirabilis» (θαυμαστό έτος), ήταν εξαιρετικά δημιουργική, καθώς τότε διαμόρφωσε τις βασικές ιδέες του για τον λογισμό, την οπτική και τη βαρύτητα.
Το πιο γνωστό έργο του είναι το βιβλίο Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (1687), στο οποίο διατύπωσε τους τρεις νόμους της κίνησης και τον νόμο της παγκόσμιας έλξης. Οι νόμοι αυτοί εξηγούν την κίνηση των σωμάτων στη Γη και των ουράνιων σωμάτων στο διάστημα, ενοποιώντας για πρώτη φορά τη φυσική του ουρανού και της Γης. Η θεωρία της παγκόσμιας έλξης αποτέλεσε επανάσταση, καθώς έδειξε ότι η ίδια δύναμη που κάνει ένα μήλο να πέφτει στο έδαφος είναι υπεύθυνη και για την κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.
Σημαντική ήταν και η συμβολή του στην οπτική. Ο Νεύτωνας απέδειξε ότι το λευκό φως αποτελείται από όλα τα χρώματα του φάσματος και κατασκεύασε το πρώτο κατοπτρικό τηλεσκόπιο, βελτιώνοντας σημαντικά την αστρονομική παρατήρηση. Παράλληλα, ανέπτυξε τον διαφορικό και ολοκληρωτικό λογισμό, ανεξάρτητα από τον Γκότφριντ Λάιμπνιτς, γεγονός που οδήγησε σε έντονη επιστημονική διαμάχη.
Ο Νεύτωνας δεν ασχολήθηκε μόνο με τη φυσική και τα μαθηματικά, αλλά και με την αλχημεία και τη θεολογία, δείχνοντας το εύρος των ενδιαφερόντων του. Υπήρξε πρόεδρος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου και διευθυντής του Βασιλικού Νομισματοκοπείου, ενώ το 1705 χρίστηκε ιππότης από τη βασίλισσα Άννα.
Πέθανε το 1727 και τάφηκε στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, τιμή που αποδίδεται σε ελάχιστους επιστήμονες. Το έργο του Νεύτωνα επηρέασε βαθιά την επιστημονική σκέψη για περισσότερους από δύο αιώνες και έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξη της σύγχρονης επιστήμης, καθιστώντας τον μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες όλων των εποχών.
