Πόσο δίκαιες είναι οι Πανελλαδικές Εξετάσεις για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση;
Από το 1960, η προσθαφαίρεση του πλήθους των εξεταζόμενων μαθημάτων είναι η μοναδική μεταρρύθμιση για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα. Ο θεσμός των Πανελλαδικών εξετάσεων καλά κρατεί σχεδόν 60 χρόνια. Πανελλ-άδικες, όπως προτιμούν να τις προφέρουν ένας κύκλος μαθητών και μαθητριών. Και έχουν δίκιο, αφού είναι άδικες ως προς την πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου. Άδικες ως προς το σχολείο, που ως επί το πλείστον, έχει απαξιωθεί η συνεισφορά του. Άδικες ως προς το φροντιστήριο, το οποίο πρέπει κάθε χρόνο να αποδεικνύει ότι δεν είναι ελέφαντας, με εργαζόμενους που δουλεύουν εξοντωτικές ώρες, πολλές εκ των οποίων απλήρωτες, σε απίστευτα ωράρια, με το μόνιμο άγχος να μην ξεχάσουν να διδάξουν κάτι και το παιδί λασπολογήσει μετά, τύπου αυτό που έπεσε δε μάς το είχαν πει, και άλλες χαριτωμένες ιστορίες. Άδικο για τους κηδεμόνες που υποχρεούνται κυριολεκτικά να δαπανήσουν μία ολόκληρη περιουσία, ασυμβίβαστη τις περισσότερες φορές με τα οικονομικά τους έσοδα, για να δώσουν και αυτοί, όπως όλοι, το καλύτερο για το παιδί τους, σε μία παιδεία που δηλώνει ελεύθερη και δωρεάν. Μα πιο πολύ άδικες για τα ίδια τα παιδιά που ζουν όλη αυτή την πιεστική, ανταγωνιστική παραμόρφωση με αποκορύφωμα την περίοδο των εισαγωγικών εξετάσεων, η οποία αποτελεί -άκουσον, άκουσον- κεντρική είδηση σε κάθε ειδησεογραφικό μέσο. Υπάρχει εναλλακτική και καλό είναι να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τα εκεί. Τα παραδείγματα όπως και τα αντιπαραδείγματα είναι γνωστά. Είναι πολύ εύκολο να θέλουμε την αλλαγή, το δύσκολο είναι να πραγματοποιηθεί. Δύσκολο, όχι και αδύνατο. Αν περιμένουμε να αλλάξει κάτι σ” αυτή τη χώρα, αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την εκπαίδευση.
