-
Πώς είσαι έτσι;
-
Δεν ντρέπεσαι να ανεβάζεις τέτοια πράγματα;
-
Καλά πόσα φίλτρα έχεις βάλει;
-
Μεταξύ μας τώρα ψήνεσαι να μου στείλεις καμιά φωτογραφία;
Αυτά και άλλα πολλά παρόμοια σχόλια μεταφέρονται καθημερινά σε άτομα μέσω του διαδικτύου, είτε μέσω προσωπικών μηνυμάτων, είτε μέσω σχολίων στα ευρέως διαδεδομένα κοινωνικά δίκτυα και όπως μπορεί να γίνει κατανοητό από όλους μας, όλη αυτή η κίνηση αποτελεί μία πράξη, η οποία προκαλεί μόνο δυσάρεστα και στενάχωρα συναισθήματα.
Για τη διαδικτυακή βία, βέβαια, μιλάμε. Πιο συγκεκριμένα, για τον εκφοβισμό που ασκείται μέσω της χρήσης οποιασδήποτε ψηφιακής συσκευής επικοινωνίας. Όπως και η παραδοσιακή βία έτσι και αυτή βασίζεται στην ανισορροπία δύναμης και ανάγκης του θύτη να εκφοβίσει, να παρενοχλήσει, ακόμη και να τρομοκρατήσει το θύμα του, στοχεύοντας στην προσωπική του ικανοποίηση.
Δυστυχώς όμως, αυτά τα άτομα δεν σκέφτονται τις συνέπειες των πράξεων τους, οι οποίες ενδέχεται να επιφέρουν καταστροφικές επιπτώσεις ακόμα και σε βάθος χρόνου. Ποιες είναι αυτές; Μία πληθώρα από συναισθηματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις, όπως άγχος, κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ σε σωματικό επίπεδο μπορεί να προκαλέσει πονοκεφάλους, διατροφικές διαταραχές μέχρι και αυτοτραυματισμό – αυτοκτονία.
Εντούτοις, υπάρχει τρόπος να προλάβουμε τέτοιες καταστάσεις˙ είτε είσαι κηδεμόνας και φοβάσαι για το παιδί σου, είτε θέλεις να μάθεις για το δικό σου καλό, υπάρχουν μερικοί τρόποι με τους οποίους μπορείς να προστατευτείς από αυτό το είδος βίας. Όπως έχει αποδειχθεί, σύμφωνα με επιστημονικά άρθρα, το φαινόμενο αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί στις ηλικίες κοντά στην εφηβεία, καθώς τότε ο έφηβος αρχίζει να αναζητά την προσωπικότητά του, θέλει να νιώθει αποδεκτός από όλους και δεν είναι άρτια ισορροπημένος όσον αφορά τα θέλω του, πράγμα το οποίο τον κάνει και πιο ευάλωτο. Έτσι, ένα πολύ βασικό βήμα για τους γονείς είναι να υποστηρίζουν το παιδί τους και να το ενθαρρύνουν, ώστε να νιώθει ασφάλεια, όχι μόνο στις ορθές επιλογές αλλά και στα λάθη του, για να μπορέσει σε μια τέτοια ανάλογη στιγμή να ανοιχθεί και να τους πει ακριβώς τι αισθάνεται. Επιπλέον, είναι καλό οι ίδιοι να είναι πάντα υποψιασμένοι απέναντι σε δραστηριότητες που συσχετίζονται με το διαδίκτυο, καθοδηγώντας το ανήλικο σε μία ασφαλή αλλά και ταυτόχρονα ελεγχόμενη, όσον αφορά τον χρόνο, περιήγηση.
Από την άλλη, αν θέλεις εσύ ο ίδιος να προληφθείς από τέτοιου είδους καταστάσεις, οφείλεις να είσαι λίγο πιο προσεκτικός με τα στοιχεία που επιλέγεις να φανερώνεις στους άλλους, ενισχύοντας τις ρυθμίσεις του απορρήτου σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δηλαδή, μπορείς να κάνεις αποκλεισμό και αναφορά σε λογαριασμούς που έχουν περίεργο περιεχόμενο, έχοντας αδιαλείπτως ως πρωταρχικό σου σύμβουλο την κρίση σου και τη σκέψη σου, διότι αυτά έχουν και τη μέγιστη σημασία.
Συνοπτικά, αν αντιμετωπίζεις διαδικτυακό εκφοβισμό ή γνωρίζεις κάποιον άλλον που βρίσκεται σε αυτή τη θέση, μην το αφήσεις έτσι. Οι θύτες θεωρούν πως, επειδή βρίσκονται πίσω από μια οθόνη, δεν τους βλέπει κανείς και μένουν ανώνυμοι. Αυτό δεν ισχύει. Αν αναφέρεις αυτό το περιστατικό σε κάποιον μεγαλύτερο ή την αστυνομία, τότε θα βοηθηθείς, ώστε να βρεις μια λύση και να σταματήσεις τη βία, και μάλιστα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε εξάπλωση. Οπότε μίλα! Θα μπορούσε στην θέση σου να βρίσκεται ένα πιο αδύναμο παιδί και τα αποτελέσματα να ήταν οδυνηρά.
Σαμιώτη Ελένη Αικατερίνη
