The biography of Leonardo da Vinci
Μαθήτρια Στ2: Φωτεινή
Εκπαιδευτικός Αγγλικής: Συνδουκά Ελένη
Leonardo was born in the town of Vinci, built in the Tuscan hills, in the lower Arno River valley, in the wider area of Florence, which was under the control of the Medici. Leonardo was born on April 15, 1452.
Some of his work show influences from Flemish painters of the past. Such paintings were particularly popular in 15th-century Florence and were intended for private pilgrimage. From time to time, Leonardo compiled small catalogues of his works, from which we know that in the early years of his stay in Florence he painted several paintings of the Virgin Mary.
At the same time, however, he also experimented with imaginary subjects that allowed him to express himself much more freely. However, this type of subject was not so acceptable at that time. Leonardo died in Clos-Lucé on 2 May 1519 at the age of 67, probably from a stroke. Francis had become a close friend of his.
Vasari describes Leonardo as mourning in his bed, regretting that he had «offended God and men by failing to practice his art as he should have done». Vasari also claims that Leonardo sent for a priest to confess and receive Holy Communion. According to Vasari, Francis held Leonardo’s head in his hands when he died, although this story is probably legendary. In accordance with his will, his coffin was followed by sixty paupers holding candles.
Melzi was the principal heir and executor of the will, and received, along with Leonardo’s money, his paintings, tools, library, and personal belongings. Leonardo’s lifelong student and companion, Salaino, and da Vinci’s servant, Baptista de Villanis inherited half of Leonardo’s vineyards. His brothers inherited land and his maid a fur-lined cloak. On 12 August 1519, his remains were interred in the Church of Saint-Florentin at the Château de Amboise.
Η βιογραφία του Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Ο Λεονάρντο γεννήθηκε στην πόλη Βίντσι που είναι χτισμένη στους λόφους της Τοσκάνης, στην χαμηλότερη κοιλάδα του ποταμού Άρνου, στην ευρύτερη περιοχή της Φλωρεντίας, που υπαγόταν στον έλεγχο των Μεδίκων. Σύμφωνα με την σχετική καταγραφή στο σημειωματάριο του παππού του από τη μεριά του πατέρα του, ο Λεονάρντο γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1452.Ειδικότερα, σε αυτήν την καταγραφή αναφέρεται ότι: «Ένας εγγονός μου γεννήθηκε στις 15 Απριλίου, Σάββατο, τρεις ώρες μετά το ηλιοβασίλεμα».
Ως ο πρώτος ανεξάρτητος πίνακας του Λεονάρντο θεωρείται από πολλούς η «Παναγία με το Γαρύφαλλο», που σήμερα βρίσκεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου, αν και μάλλον τον ζωγράφισε όσο βρισκόταν ακόμα στο εργαστήριο του Βερόκιο. Σε αυτό το έργο διακρίνονται και επιδράσεις από τους φλαμανδούς ζωγράφους του παρελθόντος. Ανάλογοι πίνακες ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένοι τον 15ο αιώνα στη Φλωρεντία και προορίζονταν για ιδιωτικό προσκύνημα.Κατά διαστήματα, ο Λεονάρντο συνέτασσε μικρούς καταλόγους των έργων του, από τους οποίους γνωρίζουμε πως στα πρώτα χρόνια της παραμονής του στη Φλωρεντία ζωγράφισε αρκετούς πίνακες με την Παναγία.
Παράλληλα, όμως, πειραματίστηκε και με φανταστικά θέματα που του επέτρεπαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό να εκφραστεί ελεύθερα. Ωστόσο, η θεματολογία αυτού του είδους δεν ήταν τόσο αποδεκτή εκείνη την εποχή. Ο Λεονάρντο πέθανε στο Κλο-Λυσέ στις 2 Μαΐου του 1519 στην ηλικία των 67 ετών, πιθανότατα από κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο Βαζάρι ισχυρίζεται ότι ο Λεονάρντο έστειλε να του φέρουν κάποιον ιερέα για να εξομολογηθεί και να λάβει τη Θεία Μετάληψη. Κατά τον Βαζάρι, ο Φραγκίσκος κρατούσε στα χέρια του το κεφάλι του Λεονάρντο όταν αυτός πέθανε, αν και αυτή η ιστορία είναι μάλλον θρυλική. Σε συμφωνία με τη διαθήκη του, το φέρετρό του το ακολούθησαν εξήντα πένητες που κρατούσαν κεριά.
Ο Μέλτζι ήταν ο βασικός κληρονόμος και εκτελεστής της διαθήκης και έλαβε, μαζί με τα χρήματα του Λεονάρντο, τους πίνακες, τα εργαλεία, την βιβλιοθήκη και τα προσωπικά υπάρχοντά του. Ο διά βίου μαθητής και συνοδοιπόρος του Λεονάρντο, ο Σαλαΐνος, και ο υπηρέτης του ντα Βίντσι, Μπαπτίστα ντε Βιλάνις, κληρονόμησαν εξ ημισείας τους αμπελώνες του Λεονάρντο. Οι αδερφοί του κληρονόμησαν γη και η υπηρέτριά του έναν μανδύα με επένδυση γούνας. Στις 12 Αυγούστου του 1519 τα λείψανά του ενταφιάστηκαν στην Εκκλησία του Αγίου Φλωρεντίνου στο Κάστρο του Αμπουάζ.
The Vitruvian Man (c. 1485) Accademia, Venice
