Επίσκεψη της Β’ Τάξης στο ΚΑΠΗ Χίου

Η τρίτη ηλικία αποτελεί αναμφισβήτητα μια ευαίσθητη φάση στη ζωή ενός ανθρώπου και ενώ πολλοί θα πίστευαν ότι σαν απόμαχοι της ζωής δε θα μπορούσαν να προσφέρουν άλλο ή ότι η θέση τους είναι μόνο στο περιθώριο, αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει. Τα άτομα τρίτης ηλικίας καταφέρνουν να λειτουργούν διαχρονικά μέσα στις κοινωνίες ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παλιό και στο νέο και είναι πάντα διαθέσιμοι να μεταδώσουν τις γνώσεις τους και τις εμπειρίες τους στη νεότερη γενιά.

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες παραμένουν πάντοτε οι πιο ζεστές και αγαπητές φιγούρες, οι ήρωες που γεμίζουν  τις παιδικές ψιχούλες με συναισθήματα αγάπης, ασφάλειας και σιγουριάς. Η παρουσία τους συμβάλλει καταλυτικά στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Διαθέτουν τον χρόνο, την εμπειρία και τη διάθεση να προσεγγίσουν χωρίς άγχος τα μικρά παιδιά, να μοιραστούν τις δυσκολίες τους, να παρακολουθήσουν από κοντά τα κατορθώματά τους, να τα επιβραβεύσουν, να τα κακομάθουν, να τα φροντίσουν, να τα παρηγορήσουν στις δυσκολίες και να λένε συχνά πυκνά στους γονείς τους ότι το εγγόνι τους είναι δύο φορές παιδί τους!

Για όλους τους παραπάνω λόγους και για πολλούς ακόμα, βεβαίως, τους οφείλουμε σεβασμό, αγάπη, κατανόηση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

ΣΚΟΠΟΣ της επίσκεψης μας στο ΚΑΠΗ Χίου ήταν η ευαισθητοποίηση των παιδιών σχετικά με την Τρίτη ηλικία, η άρση των προκαταλήψεων για τους ηλικιωμένους και η συνειδητοποίηση ότι όπως οι ηλικιωμένοι προσφέρουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους, το ίδιο και τα παιδιά πρέπει να τους υποστηρίζουν και να τους φροντίζουν.

Στην αρχή, ξεναγηθήκαμε από την υπεύθυνη ψυχολόγο στους χώρους που διαθέτει το Κέντρο σε ένα διώροφο αρχοντικό στο κέντρο της πόλης. Στη συνέχεια, στο δωμάτιο μουσικής τα παιδιά άκουσαν το παραμύθι “Σώζοντας την Ελπίδα”. Ακολούθησε 15λεπτο διάλειμμα στην πίσω αυλή όπου τα παιδιά έφαγαν το δεκατιανό τους και ήπιαν χυμό που τους προσφέρθηκε. Στη συνέχεια, μαζευτήκαμε στο δωμάτιο μουσικής. Εκεί η υπεύθυνη χορωδίας καθοδήγησε τα παιδιά και όλοι μαζί, μαθητές και μέλη της χορωδίας του ΚΑΠΗ τραγουδήσαμε το παραδοσιακό τραγούδι “Μήλο μου κόκκινο” με τη συνοδεία πιάνου, μαράκας και τυμπάνου.

Τελειώνοντας την επίσκεψή μας τα παιδιά χάρισαν στους ηλικιωμένους κάρτες με λόγια αγάπης που είχαν φτιάξει τα ίδια, ως ένα μικρό δείγμα σεβασμού, αγάπης και κατανόησης, τις οποίες αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι δέχτηκαν με μεγάλη χαρά και συγκίνηση.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης