Η παιδαγωγική επιστήμη υποστηρίζει πως τα παιδιά δεν φοβούνται να κάνουν λάθος. Ο φόβος του λάθους αποτελεί ένα κοινωνικό κατασκεύασμα που έχει προσλάβει τεράστιες διαστάσεις και περιορίζει το άτομο από πληθώρα δραστηριοτήτων. Ένας παιδαγωγός οφείλει να διδάσκει στον μαθητή την παιδαγωγική διάσταση του λάθους κατά τη μαθησιακή διαδικασία ως ένα βήμα αυτοβελτίωσης. Το λάθος είναι ο πυλώνας της διαδικασίας της μάθησης, αποτελεί την κορωνίδα για την επίτευξη του παιδαγωγικού στόχου της κατάκτησης της γνώσης. «Τα λάθη που κάνει κάποιος είναι ο δρόμος του για την ανακάλυψη.» (James Joyce)
Τα παιδιά δεν φοβούνται να κάνουνε λάθος και αποτελεί αδήριτη ανάγκη και χρέος μας να μην αφήσουμε αυτόν τον φόβο να αφομοιωθεί στις προσωπικότητες των παιδιών. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν τα ταλέντα των ανθρώπων χωρίς ενδοιασμούς και αμφιβολίες και να διαμορφωθούν προσωπικότητες με ισχυρή βούληση να ασχοληθούν με αντικείμενα που ανταποκρίνονται στις κλίσεις, τις ροπές και τα ενδιαφέροντα τους.
