Στο μάθημα των Θρησκευτικών στη θεματική ενότητα 5 «Τα παιδιά: η χαρά και η ελπίδα του κόσμου» μάθαμε ότι το παιχνίδι, ο χορός, τα παραμύθια, η μουσική και τα τραγούδια είναι η παγκόσμια γλώσσα των παιδιών. Αφού μιλήσαμε για τα δικά μας παιχνίδια στην τάξη, η διευθύντρια μας μάς ζήτησε να ρωτήσουμε τους γονείς μας, τους παππούδες μας και τις γιαγιάδες μας να μας πουν τι παιχνίδια έπαιζαν όταν ήταν παιδιά. Παρακάτω γράφουμε για τα παιχνίδια, όπως μας τα περιέγραψαν οι παππούδες μας. Στην τάξη, ζωγραφίσαμε κάποια από αυτά και μάλιστα παίξαμε με βόλους, καθώς εκείνη την ημέρα που τα παρουσιάζαμε είχαμε όλοι από ένα βόλο. Μας τον είχε δώσει η κ. Μαρία , η δασκάλα μας, γιατί είχαμε καλή συμπεριφορά. Ήταν πολύ διασκεδαστικό!
Ποδόσφαιρο
Ο παππούς μου μού διηγείται συχνά πώς έπαιζε ποδόσφαιρο όταν ήταν μικρός. Τότε δεν υπήρχαν γήπεδα με γρασίδι, αλλά έπαιζαν στις αλάνες και στους χωματόδρομους. Έφτιαχναν μόνοι τους μια μπάλα από κουρέλια και έβαζαν δύο μεγάλες πέτρες ή τσάντες για τέρμα.
Μ.Β.
Τζαμί
Το αγαπημένο παιχνίδι της γιαγιάς μου ήταν το «Τζαμί» Το Τζαμί είναι ένα παιχνίδι έπαιζαν στους δρόμους δύο ομάδες παιδιών. Η μία ομάδα έκανε έναν πύργο από πέτρες και η άλλη ομάδα τον έριχνε με μια μπάλα. Η πρώτη ομάδα προσπαθούσε να τον ξαναχτίσει πριν να τους χτυπήσουν με τη μπάλα. Αν κάποιον τον χτυπούσε η μπάλα, έπρεπε να βγει έξω. Όταν κατάφερναν να ξαναχτίσουν τον πύργο, κέρδιζαν και φώναζαν ¨τζαμί»
Η.Τ.
Το αγαπημένο παιχνίδι της μαμάς μου ήταν το τζαμί. Πρώτα έπρεπε να βρεις πλακουτσωτές πέτρες για να παίξεις. Μετά έπρεπε να χωριστούν σε δύο ομάδες, αυτοί που θα έχουν τις μπάλες και αυτοί που θα είναι μέσα. Η αντίπαλη ομάδα προσπαθεί να κάψει, δηλαδή να πετύχει με τις μπάλες τους άλλους παίχτες. Ο στόχος είναι αυτοί που είναι μέσα να πάρουν όλες τις πέτρες και να σχηματίσουν έναν πύργο. Για την άλλη ομάδα, ο στόχος είναι να κάψουν όλους όσους είναι μέσα.
Θ.Τ.
Οι γονείς μου παλιά έπαιζαν «το τζαμί» Το παιχνίδι αυτό παίζεται με κεραμίδια ή πέτρες , η μία πάνω στην άλλη και με μία μπάλα. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η μία προσπαθεί να ρίξει τον πύργο με τις πέτρες , ενώ η άλλη προσπαθεί να τον ξαναχτίσει γρήγορα, χωρίς να καούν οι παίχτες από την μπάλα.
Η μαμά μου, όταν ήταν μικρή, έπαιζε τζαμί. Το τζαμί παίζεται από τέσσερα παιδιά και πάνω. Τα παιδιά χωρίζονται σε ομάδες. Για να αρχίσουν το παιχνίδι χρειάζονται έξι κεραμίδια και μία μπάλα. Τα κεραμίδια τα βάζουν το ένα πάνω στο άλλο, ώστε να σχηματιστεί ένας πύργος.. Έτσι, αρχίζει το παιχνίδι. Η πρώτη ομάδα στέκεται πίσω από τα κεραμίδια. Η δεύτερη ομάδα πηγαίνει εφτά με οχτώ μέτρα μπροστά από τα κεραμίδια. Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας προσπαθούν με τη μπάλα να ρίξουν τον πύργο με τα κεραμίδια.. Κάθε παιδί έχει μια ευκαιρία. Αν κάποιο παιδί ρίξει τα κεραμίδια χτυπώντας τα με τη μπάλα τότε διασκορπίζονται στο γύρω χώρο οι δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα προσπαθεί να κάψει τους παίκτες της δεύτερης χτυπώντας τους με τη μπάλα, ενώ η δεύτερη προσπαθεί να ξαναβάλει τα κεραμίδια στη θέση τους, έτσι ώστε να ξανασχηματιστεί ο πύργος, δηλαδή το τζαμί.
Κ. Κ.
Η μακριά γαϊδούρα
Η μακριά γαϊδούρα είναι ένα παλιό ομαδικό παιχνίδι. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα σκύβει ο ένας πάνω από τον άλλον και η άλλη ομάδα πηδάει πάνω της. Αν αντέξει η ομάδα που σκύβει, κερδίζει.
Σ.Μ.
Κρυφτό
Όταν η γιαγιά μου ήταν μικρή, έπαιζε με τις φίλες της στην αυλή κρυφτό. Μαζευόντουσαν όσα περισσότερα παιδιά μπορούσαν και τραβούσανε κλήρο ποιος θα φυλάει. Μετρούσε έως το 100 και τα υπόλοιπα παιδιά κρυβόντουσαν και άμα έβρισκε ένα άτομο έλεγε: «Βρήκα τον Βασίλη, κρύβεται πίσω από το δέντρο» . Αν όμως ο άλλος προλάβαινε και έφτανε στο σημείο που φιλούσε, νικούσε!
O παππούς μου όταν ήταν παιδάκι έπαιζε το τσιλίκι. Το τσιλίκι ήταν ένα ατομικό παιχνίδι. Για να κερδίσεις έπρεπε να πετάξεις πιο μακριά από τους συμπαίκτες σου με το μεγάλο ξύλο ένα μικρότερο ξυλαράκι .
Λ. Π.
Βασιλιά, βασιλιά με τα 12 σπαθιά
Οι γονείς μου έπαιζαν το παιχνίδι «Βασιλιά, βασιλιά με τα 12 σπαθιά»
Ένα παιδί γίνεται βασιλιάς με τη διαδικασία των δακτύλων, μικρότερο ή μεγαλύτερο αριθμό ανάλογα κι ένας τους γίνεται βασιλιάς. Ο βασιλιάς κάθεται κάτω, ενώ οι άλλοι απομακρύνονται για να διαλέξουν ποιο επάγγελμα θα παραστήσουν και με ποιες κινήσεις. Όταν τελειώσουν, επισκέπτονται τον βασιλιά και ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
Βασιλιά, βασιλιά με τα 12 σπαθιά!
Τι δουλειά;
Απαντάει ο βασιλιάς «Τεμπελιά»
Και τα παιδιά λένε: «Ας αρχίσουμε δουλειά!»
Στη συνέχεια, τα παιδιά προσπαθούν να δείξουν με νοήματα και κινήσεις στον βασιλιά μια δουλειά που αποφάσισαν από πριν να κάνουν. Αν ο βασιλιάς το καταλάβει, το φωνάζει και κυνηγάει να πιάσει ένα παιδί, και αυτό γίνεται βασιλιάς. Αν δεν το καταλάβει, ξανακάθεται και τα παιδιά μιμούνται κάτι άλλο.
Δ.Κ.
Βόλοι
Ένα παιχνίδι που έπαιζαν όταν ήταν μικροί οι παππούδες μου, ήταν οι βόλοι. Οι βόλοι ήταν μικρές μπαλίτσες από χώμα ή χαλίκια, βαμμένες με διάφορα χρώματα. Οι βόλοι τοποθετούνταν σε μια σειρά κάτω στο χώμα και τα παιδιά έπρεπε να ρίξουν τον δικό τους βόλο από κάποια απόσταση, προσπαθώντας να πετύχουν κάποιον από τους στρωμένους βόλους. Όποιον βόλο πετύχαινε το παιδί, τον κέρδιζε και συνέχιζε μέχρι να χάσει.
Η. Σ.
Σπασμένο τηλέφωνο
Στο σπασμένο τηλέφωνο πρέπει όλοι να κάνουν έναν μεγάλο κύκλο. Ο πρώτος λέει μια λέξη στο αυτί του άλλου . Ο δεύτερος τη λέει στον επόμενο και συνεχίζουν μέχρι τον τελευταίο. Ο τελευταίος φωνάζει δυνατά τη λέξη που άκουσε και ο πρώτος λέει αν ήταν αυτή η λέξη που είπε.
Ν.Ο.
Μαθητές και μαθήτριες Γ΄Δημοτικού
