Πριν από περίπου 3.000 χρόνια, οι λαοί της Κεντρικής Αμερικής, όπως οι Μάγια και οι Αζτέκοι, ανακάλυψαν το κακάο. Το κακάο προέρχεται από τους καρπούς ενός δέντρου, του κακαόδεντρου. Οι άνθρωποι τότε έφτιαχναν ένα πικρό ρόφημα από τους σπόρους του κακάο, το οποίο θεωρούσαν πολύτιμο και ιερό. Μάλιστα, οι Αζτέκοι χρησιμοποιούσαν τους σπόρους του κακάο ακόμη και σαν χρήματα!

Αργότερα, τον 16ο αιώνα, οι Ευρωπαίοι εξερευνητές του νέου κόσμου έφεραν το κακάο στην Ευρώπη. Στην αρχή, η γεύση του δεν άρεσε πολύ, επειδή ήταν πικρή. Όμως, όταν πρόσθεσαν ζάχαρη και γάλα, η σοκολάτα έγινε γλυκιά και νόστιμη. Έτσι άρχισε να γίνεται όλο και πιο δημοφιλής.

Τον 19ο αιώνα, οι άνθρωποι κατάφεραν να φτιάξουν τη στερεή σοκολάτα, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Δημιουργήθηκαν εργοστάσια και η σοκολάτα έγινε πιο φθηνή, ώστε να μπορούν να την απολαμβάνουν περισσότεροι άνθρωποι.

Σήμερα, υπάρχουν πολλά είδη σοκολάτας, όπως η γάλακτος, η μαύρη και η λευκή. Η σοκολάτα χρησιμοποιείται σε γλυκά, παγωτά και ροφήματα και συνεχίζει να μας χαρίζει χαρά. Η ιστορία της σοκολάτας μάς δείχνει πως κάτι απλό, όπως ένας καρπός δέντρου, μπορεί να γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα γλυκά στον κόσμο!

γράφει η Στ’ δημοτικού

Πασχαλινές Φωλίτσες Σοκολάτας

(χωρίς ψήσιμο!)

 Μετά την ιστορία της σοκολάτας μας άνοιξε η όρεξη για σοκολατένιο γλυκό! Το Πάσχα είναι η τέλεια ευκαιρία για κάτι γλυκό και δημιουργικό!

Σας προτείνουμε να φτιάξετε εύκολες σοκολατένιες φωλίτσες που μοιάζουν με μικρές… πασχαλινές φωλιές και γεμίζουν με πολύχρωμα αυγουλάκια.

Το καλύτερο; Δεν χρειάζονται ψήσιμο!

Υλικά:

• 200 γρ. κουβερτούρα
• 2 φλιτζάνια δημητριακά (π.χ. cornflakes)
• 1 κουταλιά μέλι (προαιρετικά)
• Μικρά σοκολατένια αυγουλάκια ή M&Ms

Εκτέλεση:

1. Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί ή στον φούρνο μικροκυμάτων.
2. Προσθέτουμε το μέλι και ανακατεύουμε καλά.
3. Ρίχνουμε τα δημητριακά και ανακατεύουμε μέχρι να καλυφθούν με τη σοκολάτα.
4. Με ένα κουτάλι φτιάχνουμε μικρές φωλίτσες πάνω σε λαδόκολλα.
5. Τοποθετούμε στη μέση 2-3 σοκολατένια αυγουλάκια ή M&Ms

Βάζουμε τις φωλίτσες στο ψυγείο για 20-30 λεπτά μέχρι να σφίξουν.

Καλή επιτυχία και… καλό Πάσχα με γλυκές δημιουργίες!

Το Ε1,το Ε2 και η Β τάξη του σχολείου μας συνεργάστηκαν και πραγματοποίησαν μια δράση για την ημέρα της γυναίκας .Τα παιδιά των τάξεων αυτών με την συνεργασία των δασκάλων τους, Μαύρου Ευλαμπία και Πολυχρονία Μαραντίδου, δημιουργήσανε αφίσες, με θέμα τι είναι γυναίκα και τι σημαίνει γυναίκα.

1.Τον παππού μου τον λένε Ιωάννη και είναι 78 χρονών. Στις Συκιές ήρθε το 1965. Τότε δεν υπήρχαν πολλά σπίτια και ήταν μονοκατοικίες. Δεν είχανε νερό, ούτε ρεύμα. Το γάλα το αγοράζανε από τον γαλατά που το έφερνε μέσα στα γκιούμια.

Δεν υπήρχαν πολλά μαγαζιά, μόνο καφενεία και παντοπωλεία. Δεν είχαν δρόμους, λεωφορεία, αυτοκίνητα και οι δρόμοι ήταν χωματόδρομοι. Από το δάσος κατέβαιναν λαγοί και τα βράδια λύκοι. Τα περισσότερα σπίτια είχαν στις αυλές τους κότες, γουρουνάκια και λυκόσκυλα για προστασία. Τα παιδιά έπαιζαν στις αλάνες με μπάλες που τις περισσότερες φορές τις έφτιαχναν μόνοι τους.

Την Καθαρά Δευτέρα ερχόταν κόσμος από όλη τη Θεσσαλονίκη για να πετάξουν χαρταετό, επειδή στις Συκιές δεν είχε καλώδια της ΔΕΗ.

2.  Σύμφωνα με την αφήγηση της γιαγιάς μου που μετακόμισε στις Συκιές τη δεκαετία του 1980, στις γειτονιές υπήρχαν μονοκατοικίες με αυλές και λουλούδια και λίγες οικοδομές με 2 το πολύ 3 ορόφους. Υπήρχαν πολλά οικόπεδα, δέντρα, κυρίως αμυγδαλιές και συκιές καθώς και μια μάντρα με πρόβατα. Οι δρόμοι ήταν χωμάτινοι και τα σχολεία λιγοστά και λειτουργούσαν πρωί και απόγευμα. Η περιοχή άρχισε να αλλάζει και να αναπτύσσεται τη δεκαετία του΄90 με τη μεγάλη ανοικοδόμηση.

3. Η κουλτούρα και οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν διαφορετικές. Οι πόρτες των σπιτιών ήταν ανοιχτές και υπήρχε απλότητα, καθημερινή συναλλαγή και αλληλεγγύη. Για παράδειγμα, οι γιορτές και τα γενέθλια των παιδιών είχαν και τη συμμετοχή των γειτόνων στα σπίτια ή τις αυλές.

4. Οι άνθρωποι γνωρίζονταν μεταξύ τους και χαιρετούσαν ο ένας τον άλλον. Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ένα μικρό εκκλησάκι στο οποίο πήγαιναν όλοι από τη γειτονιά.

5. Οι παππούδες μας μάς διηγήθηκαν ότι το φρούριο του Επταπυργίου ή αλλιώς Γεντί Κουλέ λειτουργούσε ως φυλακή από το 1980 μέχρι το 1989. Απέναντι από το Επταπύργιο, στη γειτονιά που κατοικούμε σήμερα, γινόντουσαν εκτελέσεις Ελλήνων από τους Γερμανούς στην περίοδο της Κατοχής. Πρόσφατα βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι από τότε.

6.Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η περιοχή ήταν γεμάτη χωράφια που ήταν ενωμένα με το Σέιχ-Σου. Όταν έσκαβαν οι άνθρωποι τους κήπους τους έβρισκαν κάλυκες από σφαίρες και οστά.

Διηγήσεις: Δέσποινα, Ιάσονας, Δανάη, Πάρης, Ανθή, Αστέρης

Για να δείτε όλη την εργασία/παρουσίαση των παιδιών, πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://schoolpress.sch.gr/ogdoonea/files/2026/03/%CE%97-%CE%A3%CE%A5%CE%9D%CE%9F%CE%99%CE%9A%CE%99%CE%91-%CE%9C%CE%9F%CE%A5-%CE%94%CE%84%CE%A4%CE%91%CE%9E%CE%97.pdf

Είναι ένα πανέμορφο, εντυπωσιακό και κομψό γεφύρι και έρχονται πολλοί τουρίστες από άλλες χώρες να το θαυμάσουν. Τριγύρω υπάρχουν και μαγαζιά για να φας ή να ψωνίσεις. Όσοι το έχουν επισκεφτεί δηλώνουν ότι τους άρεσε πολύ και τους εντυπωσίασε πόσο ψηλό και μεγάλο είναι.

Μπορεί κανείς να ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη με αυτοκίνητο και να φτάσει στην Άρτα σε τρεις ώρες και τριάντα λεπτά ή να πάρει το υπεραστικό λεωφορείο και να φτάσει σε τέσσερις με πέντε ώρες.

E2: Μ.Μ.

Ας μιλήσουμε λίγο για την πρόσφατη ελληνική Ιστορία.

Από το 1967 έως το 1974 στην Ελλάδα υπήρχε δικτατορία.  Οι δικτάτορες πήραν την εξουσία της Ελλάδας με τη βία. Ο αρχηγός τους ήταν ο Παπαδόπουλος. Αυτός και οι συνεργάτες του έβαλαν στη φυλακή όλους τους βουλευτές της Ελλάδας, Ο  στρατός ήρθε με το μέρος των δικτατόρων.

Μερικοί πολίτες το δέχτηκαν και άλλοι όχι. Οι αστυνομικοί και ο στρατός φυλάκισαν αυτούς τους πολίτες σε ένα ερημονήσι. Εκεί τους ανάγκαζαν να δουλεύουν σπάζοντας πέτρες.

Οι φοιτητές είχαν θυμώσει και δεν μπορούσαν  να ανεχτούν τη χούντα. Προσπάθησαν να διώξουν τους δικτάτορες ζωγραφίζοντας πάνω σε λεωφορεία, σε τοίχους ακόμα και σε αμάξια.

Οι χουντικοί εκνευρίστηκαν, διότι ήταν η τρίτη ημέρα που γινόταν αυτό. Οι χουντικοί μπορούσαν  να στείλουν τάνκς να βγάλουν έξω τους φοιτητές. Όσο συνομιλούσαν οι δικτάτορες, οι φοιτητές έφτιαξαν έναν ραδιοφωνικό σταθμό και έστελναν μηνύματα σε όλη την Αθήνα. Οι πολίτες τους έδιναν τρόφιμα, φάρμακα και γλυκά.

Οι δικτάτορες αποφάσισαν να στείλουν τα τανκς. Το Σάββατο 17 Νοέμβρη, το βράδυ ήρθαν τα τανκς και ήταν έτοιμα να τους βγάλουν έξω. Στο μεταξύ οι φοιτητές ήταν σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα του Πολυτεχνείου φωνάζοντας συνθήματα « Αδέλφια μας στρατιώτες, αδέλφια μας στρατιώτες» Ο στρατός δεν ανταποκρίθηκε. Ο αρχηγός του στρατού έδωσε το σήμα.

Το τανκ περπάτησε και μετά άρχισε να τρέχει με δύναμη προς τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου. Ο τοίχος βάφτηκε κόκκινος από το αίμα των φοιτητών.

Μετά από λίγους μήνες οι χουντικοί μεταφέρθηκαν στη φυλακή.

Νιώθω πολλή απογοήτευση γι΄αυτό το περιστατικό.

Ε2:  Α. Μ.

Είμαι μια φοιτήτρια που σπουδάζω χημικός στο Πολυτεχνείο.

Οι χουντικοί ήρθαν στην Αθήνα με σκοπό να την κάνουν δική τους. Εμείς κλειστήκαμε μέσα στο μεγάλο πολυτεχνείο με τα πολλά δέντρα, μέσα σε μια όμορφη αίθουσα που είχε υλικά για να φτιάξουμε έναν πρόχειρο, μικρό ραδιοφωνικό σταθμό που ίσα ίσα ακουγόταν στην Αθήνα.

Έξω οι άνθρωποι υπέφεραν, έπρεπε να τους ακούν για ό,τι κάνουν. Οι χουντικοί ήταν πάρα πολύ σκληροί. Για αρχηγό τους έχουν τον Παπαδόπουλο.

Μια μουντή μέρα με γκρίζα σύννεφα ένας συμφοιτητή μου μου είπε πως πολλοί άνθρωποι μας δίνουν τρόφιμα και ό,τι άλλο χρειαζόμαστε.

Άνθρωποι στους μεγάλους δρόμους και στις πλατείες κάνανε πορείες, ανέβαιναν σε ευρύχωρες ταράτσες με μεγάλα, πολύχρωμα πανιά, στρατιώτες που ήταν γύρω από το Πολυτεχνείο, αστυνομικοί που προσπαθούσαν να χωρίσουν τους ανθρώπους που έμοιαζαν με ποτάμι στους μεγάλους δρόμους της Αθήνας.

Άραγε τώρα τι να κάνουν οι γονείς μου; Ανησυχούν για μένα ; Είναι και αυτοί στις πορείες ;Ή είναι στη φυλακή;

Είμαι πολύ αγχωμένη και φοβισμένη με αυτά που γίνονται. Πολλά επεισόδια, πολλοί άνθρωποι στις φυλακές, πολλοί δαρμένοι και πληγωμένοι άνθρωποι.

Και οι συμφοιτητές μου τώρα τι να σκέφτονται άραγε;

Ξημερώματα Σαββάτου ήρθε ένα μεγάλο τανκ και έσπασε τη σιδερένια πύλη του Πολυτεχνείου. Πολλοί φοιτητές τραυματίστηκαν, αλλά εγώ έζησα.

Μετά ήρθαν και καθάρισαν τα αίματα. ΤΙΠΟΤΑ δεν έπρεπε να θυμίζει τι έγινα. ΤΙΠΟΤΑ.

Ε2:  Α/Μ.- Π.

Ζωγραφιά: Κ.Α.