Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας θεωρείται ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Κατασκευάστηκε τον 3ο αιώνα προ Χριστού (στα τέλη της βασιλείας του Πτολεμαίου του Α και στις αρχές της Βασιλείας του Πτολεμαίου του Β) από τον μικρασιάτη αρχιτέκτονα Σώστρατο τον Κνίδιο. Παρέμεινε σε λειτουργία ως την πλήρη καταστροφή του από δύο σεισμούς τον 14ο αιώνα μ.Χ. Ήταν ένας πύργος συνολικού ύψους 140-150 μέτρων και ηταν για εκείνη την εποχή το πιο ψηλό οικοδόμημα του κόσμου, μετά την πυραμίδα της Γκίζας.
Κατασκευάστηκε από κομμάτια άσπρης πέτρας (λευκό μάρμαρο) και ήταν δομημένος σε 4 επίπεδα.
Το χαμηλότερο ήταν η τετράγωνη βάση (340×340),
το δεύτερο ήταν ένα τετράγωνο κτίσμα, κατοικία μηχανικών και φυλάκων.
Το τρίτο ένα οκτάγωνο κτίσμα και
το τέταρτο το ψηλότερο, ένα κυκλικό κτίσμα επί της κορυφής του οποίου βρισκόταν το άγαλμα του Ποσειδώνα ή του Απόλλωνα (ή κατά άλλους μπορεί να συμβόλιζε τον Μέγα Αλέξανδρο ή τον Πτολεμαίο Α).
Στο τέταρτο επίπεδο υπήρχε ένας καθρέπτης που αντανακλούσε το φως του ήλιου κατά τη διάρκεια της μέρας, ενώ το βράδυ έκαιγε μια φλόγα για να προειδοποιήσει τα διερχόμενα πλοία για την ύπαρξη εμποδίων. Η φωτιά ήταν ορατή 54 χιλιόμετρα από την ακτή. Τέλος ενώθηκε με την ξηρά με ένα δρόμο που είχε μήκος 7 στάδια (1400 μέτρα). Χρειάστηκαν 12 χρόνια για την ολοκλήρωσή του και το όνομά του το πήρε από το νησάκι Φάρος στην είσοδο του λιμανιού (από τον κυβερνητη του πλοίου του Μενελάου που μαζί με την Ελένη πέρασε από εκεί μετά την άλωση της Τροίας, σύμφωνα με τους ντόπιους).
Η λέξη «φάρος» υιοθετήθηκε από πολλές χώρες και χρησιμοποιήθηκε ευρέως στο λατινογενές λεξιλόγιο: Γαλλικά (phare), Ιταλικά και Ισπανικά (faro) και Πορτογαλικά (farol).
Κριστίνα Μπ. (Α1)
Σελίδες που αξιοποιήθηκαν
https://www.mixanitouxronou.gr
https://el.wikipedia.org
