Δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του Εκπαιδευτικού Σεναρίου με τίτλο «Μαγεμένες οι
Ζωές μας Φτερουγίζουν-Η εμπειρία της μετανάστευσης μέσα από τα μάτια των
ανθρώπων» της εκπαιδευτικού Γλύπτη Μαρουλίας ΠΕ78, για το μάθημα της
Πολιτικής Παιδείας της Α’ Λυκείου. Αφορά τη διδασκαλία του Κεφ. 12
Μετανάστευση
Υποενότητες : 12.1.1 Κατηγορίες και αίτια μετανάστευσης 12.1.2 Κοινωνικές και
οικονομικές συνέπειες.
Επισυνάπτεται το σενάριο της ψηφιακής αφήγησης.
https://drive.google.com/file/d/1AMdl1kq79HGoqJqi2LuWDLcR_JGevZdy/view?usp=sharingΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
«Ταξίδι στην Ελευθερία»
Το βίντεο αποτελεί προσπάθεια να αποδώσει αφηγηματικά την περιπέτεια ενός παιδιού που ταξιδεύει πάνω στο φορτηγό πλοίο “White Mountain” με την μητέρα της και τον μηχανικό μπαμπά που εργάζεται στο συγκεκριμένο πλοίο του πλοιοκτήτη Λιβανού.
Τεσσάρων χρονών θυμάται να κοιμάται σε καφέ ξυλόκουτο καρφωμένο στον τοίχο της καμπίνας του μπαμπά της για να είναι προστατευμένη. Μέσα στους μήνες που κράτησε το μπάρκο στον Ινδικό Ωκεανό και ύστερα στον Ειρηνικό θυμάται τους τρεις τους (μαμά, μπαμπά και την ίδια) ως οικογένεια.
Στο καράβι ήρθε και ο γιος του Χιώτη καπετάνιου και η συμβίωση δυσκόλεψε καθώς της έτρωγε τις μπανάνες, την τσιμπούσε και την έριχνε από τις σκάλες.
Το πλοίο συνεχίζει τις πλόες του σε μέρη μαγικά: Καλκούτα Ινδία και μετά Οζάκα ανάμεσα σε θάλασσες και τυφώνες.
Ώσπου στην Ιαπωνία το καράβι ναυλώθηκε από τους Αμερικάνους να πάει στην εμπόλεμη ζώνη να κουβαλήσει πισσόξυλα για τον Αμερικανικό στρατό στο Βιετνάμ.
Η γυναίκα του καπετάνιου φοβήθηκε και έφυγε
Η μάνα της Ανθής, που είχε ζήσει ορφάνια χάνοντας τον πατέρα της στο υποβρύχιο «Πρωτέας» το «40, έχοντας κακοπεράσει «σε ξένα χέρια» δήλωσε κατηγορηματικά στον άντρα της:
Βομβαρδισμός, εμπρηστικές ναπάλμ
«Μη φοβάσαι αστραπές, βροντές είναι γιατί θα βρέξει, μη φοβάσαι πυροτεχνήματα είναι». Μα εκείνη αντιλαμβάνεται, νομίζουν ότι κοιμάται μα ακούει.
Το καράβι τραντάζεται κι εκείνη θέλει να φύγει από την αιώρα φυλακή.
Όταν με το καλό έπιασαν λιμάνι στρογγυλές βάρκες καλαθούνες ζώσαν το πλοίο με ορφανά να ανεβαίνουν πάνω του για ζητιανιά. Δύο από αυτά, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι, “no mama no papa” γίνονται οι μοναδικοί της φίλοι, «σιωπηλά ξυπόλυτα σαν κατσαρίδες που επιβιώνουν τον πόλεμο» λέει η Ανθή.
Η Ανθή σε μια κρίση αλληλεγγύης αποφασίζει ότι πρέπει να τα φιλέψει με το βάζο γλυκό βύσσινο που έφτιαξε η μάνα της εν μέσω του πολέμου.
Η αφήγηση της Ανθής για ένα βάζο με βύσσινο που εξερράγη είναι σαν τα γυαλάκια του πολέμου που καρφώνονται στην ασυνείδητη μνήμη ενός παιδιού. Βάζει στο σκαμνί την προαιώνια ορφάνια που ο πόλεμος σκορπά.
Πόλεμος τότε, πόλεμος τώρα, όχι άλλο πόλεμος.
Το βίντεο συνεχίζει με αυτό που συμβαίνει σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη, στη Λωρίδα της Γάζας, στο Ιράν. Σε αυτό που θρυμματίζει την ασφάλεια που θα έπρεπε να νοιώθουμε στο φυσικό μας χώρο, το ευρύτερο σπίτι μας που είναι «ο κόσμος»
Η δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν στο πως να αφηγηθώ μια προσωπική μαρτυρία με τρόπο που να μην προδίδει τη βιωματική εμπειρία της Ανθής, καθώς τεχνικά δεν διαθέτω τις ανάλογες γνώσεις. Συγκεκριμένα θα ήθελα πολύ να είχα τον χρόνο να χρησιμοποιήσω άλλο μέσο π.χ. animation ή εκδραμάτιση. Στην αφήγηση ακούστηκαν και ασυνόδευτοι πρόσφυγες της τάξης ΖΕΠ που μαθαίνουν την Ελληνική ως 2η Ξένη Γλώσσα. Το ηχητικό υλικό δεν είναι καλό λόγω έλλειψης χρόνου και διαθεσιμότητας των μαθητών. Έγινε βεβιασμένα και από κινητό τις τελευταίες μέρες και η ενσωμάτωση στο βίντεο είναι με προβλήματα.
Ωστόσο θεωρώ ότι αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για να εκφράσω σκέψεις, προβληματισμούς για τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα σε προσωπικές μαρτυρίες και την κοινωνική πραγματικότητα.
Το μήνυμα είναι ως προς τη στάση που έχουμε απέναντι σε γεγονότα που ξεπερνούν τον έλεγχο μας αλλά όχι τη θέαση ή τη θέση που θα διαμορφώσουμε.
Ομάδα στόχος Παιδιά Α Λυκείου μάθημα Πολιτική Παιδεία project Β 4μήνου «Διαμόρφωση Εαυτού μέσα από την κοινωνική πραγματικότητα» όπου στόχος είναι να αναδειχθούν οι αλληλεπιδράσεις ατόμου και κοινωνίας σε ιστορικό χρόνο και τόπο και πώς το άτομο παραμένει δημιουργός αλλά και δημιούργημα της κοινωνίας.
Μαιριλού Γλύπτη
2024-2025
