Ο Νοέμβριος είναι σαν εκείνον τον συμμαθητή που δεν κάνει πολλή φασαρία, αλλά πάντα κάτι σκαρώνει. Δεν έχει χιόνια, δεν έχει δώρα, δεν έχει καρπούζια — έχει όμως μια δική του γλύκα. Είναι ο μήνας που φοράμε επιτέλους ζεστά ρούχα χωρίς να λιώνουμε, που το διάλειμμα μυρίζει βρεγμένο χώμα και που το σχολείο αρχίζει να βρίσκει τον ρυθμό του.
Ο καιρός παίζει τα γνωστά του: λίγο ήλιος, λίγο βροχή, λίγο «τι στο καλό να φορέσω σήμερα». Κι εμείς, ανάμεσα σε τετράδια, διαγωνίσματα και χαμένες ομπρέλες, προσπαθούμε να οργανωθούμε — ή έστω να το προσποιηθούμε.
Ο Νοέμβριος έχει και τις σοβαρές του στιγμές, όπως η επέτειος του Πολυτεχνείου, που μας θυμίζει ότι η ιστορία δεν είναι απλώς μια παράγραφος στο βιβλίο. Αλλά έχει και τις πιο ήρεμες μέρες του, αυτές που απλώς απολαμβάνεις μια ζεστή σοκολάτα και λες «εντάξει, δεν είναι και τόσο κακός μήνας τελικά».
Και κάπως έτσι, πριν το καταλάβουμε, ο Νοέμβριος μας έχει βάλει σε πρόγραμμα, μας έχει στρώσει λίγο και μας έχει προετοιμάσει για τον χειμώνα — χωρίς να το κάνει θέμα.
