Το τεύχος Φεβρουαρίου του ηλεκτρονικού περιοδικού Παρά …4ο  φιλοξενεί την εφημερίδα των μαθητών του 4ου ΓΕΛ Κατερίνης που δημοσιεύθηκε αρχικά στην εφημερίδα TO BHMA της Κατερίνης και  κυκλοφόρησε με «Το Βήμα της Κυριακής» στις 22 Φεβρουαρίου 2026.

Μπορείτε να διαβάσετε όλα τα άρθρα εδώ:  https://www.tovima.gr/category/mathitikes-efimerides/katerini/

Τα τελευταία χρόνια τα αδέσποτα ζώα αποτελούν ένα παγκόσμιο πρόβλημα και τα  κυνοκομεία συμβάλλουν στη βελτίωση του προβλήματος αυτού. Με αφορμή αυτό η ομάδα της  εφημερίδας του σχολείου μας αποφάσισε να κάνει μια επίσκεψη στο δημαρχείο για να συναντήσει τον εκπρόσωπο του κυνοκομείου, τον κύριο Χρήστο Λάζο.

Το κυνοκομείο υπάρχει πάνω από 10 χρόνια και ο βασικός σκοπός του είναι να προστατεύει αδέσποτα ζώα, ώστε να μην κυκλοφορούν μόνα τους στους δρόμους με κίνδυνο να τραυματιστούν ή να μην τα πατήσουν τυχόν μεταφορικά μέσα είτε να κολλήσουν κάποια ίωση. Πολλά σκυλιά χρειάζονται ιατρική περίθαλψη, εμβόλια ή φάρμακα, ειδικά όταν έχουν ζήσει για αρκετό καιρό στον δρόμο. Αυτά απαιτούν χρόνο, κόπο και πολλή αγάπη.

Ο βασικός στόχος του Κυνοκομείου είναι η υιοθεσία. Η υιοθεσία είναι μια πολύ αξιοθαύμαστη πράξη, γιατί δίνει σε ένα ζώο μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Τα σκυλιά που υιοθετούνται συνήθως δείχνουν μεγάλη αγάπη στους νέους τους ιδιοκτήτες, γιατί έχουν περάσει δύσκολες στιγμές και εκτιμούν τη φροντίδα. Όλοι οι πολίτες μπορούν να βοηθήσουν το κυνοκομείο με διάφορους τρόπους. Μπορούν να υιοθετήσουν ένα σκυλί. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί βοηθά όχι μόνο τα ίδια τα ζώα, αλλά και την πόλη γενικότερα. Έτσι μειώνεται ο αριθμός των αδέσποτων και προστατεύεται η δημόσια υγεία.

Παρόλα αυτά, τα έξοδα είναι πολλά και συχνά δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα ή υλικά. Η ζωή στο κυνοκομείο δεν είναι εύκολη για τα ζώα. Παρόλο που είναι ασφαλή, τους λείπει η ζεστασιά ενός σπιτιού. Πολλά σκυλιά νιώθουν φόβο, μοναξιά ή και άγχος ειδικά στην αρχή. Με την καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους, όμως, αρχίζουν να ηρεμούν και να δείχνουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Κάποια είναι παιχνιδιάρικα, άλλα ήσυχα και τρυφερά, και όλα έχουν ανάγκη από προσοχή.

Τέλος, το κυνοκομείο της Κατερίνης αξίζει περισσότερο σεβασμό και στήριξη. Τα ζώα δεν φταίνε που βρέθηκαν στον δρόμο. Με λίγη κατανόηση και αγάπη, μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο τους καλύτερο και, μαζί, και τον δικό μας.

Γράφει η Μαρία Σταμάτη

Στη σύγχρονη εποχή, το κινητό τηλέφωνο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Μας συνοδεύει παντού, από το πρωί που ξυπνάμε έως τη στιγμή που αποκοιμιόμαστε. Επικοινωνούμε, ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε και οργανώνουμε τη ζωή μας μέσα από την οθόνη του. Ωστόσο, όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στον ψηφιακό κόσμο τόσο απομακρυνόμαστε από τον πραγματικό, από τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας και από τις στιγμές που αξίζει να ζήσουμε.

Το κινητό μάς έχει φέρει πιο κοντά σε εκείνους που βρίσκονται μακριά, αλλά με έναν παράδοξο τρόπο, μας έχει απομακρύνει από όσους είναι δίπλα μας. Συχνά καθόμαστε στην ίδια παρέα και αντί να κοιταζόμαστε, κοιτάμε όλοι μια οθόνη. Ανταλλάσσουμε μηνύματα, αλλά όχι βλέμματα. Κοινοποιούμε στιγμές, αλλά δεν τις βιώνουμε πραγματικά. Έτσι, η ουσία της ανθρώπινης επαφής χάνεται πίσω από ειδοποιήσεις και ψηφιακά σύμβολα.

Κανένα emoji δεν μπορεί να αντικαταστήσει το χαμόγελο ενός φίλου που σε καταλαβαίνει χωρίς να πει κουβέντα. Καμία συνομιλία μέσω εφαρμογής δεν μπορεί να αποδώσει τη ζεστασιά μιας αγκαλιάς ή τη δύναμη ενός βλέμματος γεμάτου ειλικρίνεια και ενδιαφέρον. Η πραγματική επικοινωνία δεν περιορίζεται στα λόγια είναι το βλέμμα, η έκφραση, η παρουσία, η σιωπή που μοιράζεσαι με κάποιον που σε ακούει πραγματικά.

Ίσως αξίζει να δοκιμάσουμε, έστω και για λίγο να αφήσουμε το κινητό μας στην άκρη. Να σηκώσουμε το βλέμμα και να αντικρίσουμε τους ανθρώπους γύρω μας. Να τους μιλήσουμε, να τους ακούσουμε, να χαμογελάσουμε αληθινά. Τότε θα καταλάβουμε ότι η ουσιαστική σύνδεση δεν χρειάζεται σήμα ή Wi-Fi. Χρειάζεται μόνο ανθρώπινη παρουσία και διάθεση για επικοινωνία.

Γράφει η Νάγια Τζαφέρη

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άνοιγμα στο σκάκι είναι το διάσημο «Ναπολεόντειο». Είναι ένα ιστορικό άνοιγμα, με ασυνήθιστη και επιθετική αρχή. Βεβαίως, σύμφωνα με την κλασική σκακιστική θεωρία, η συμμετοχή της βασίλισσας από νωρίς στο παιχνίδι είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη, εντούτοις στο συγκεκριμένο άνοιγμα είναι απαραίτητη και αποδοτική!

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, το όνομα του ανοίγματος προέρχεται από τον θρυλικό Ναπολέοντα Βοναπάρτη, τον μεγάλο στρατηγό και διοικητή της Γαλλίας. Σύμφωνα λοιπόν με τον πασίγνωστο μύθο, λέγεται ότι ο Ναπολέων, αν και δεν ήταν επαγγελματίας σκακιστής, χρησιμοποίησε αυτή την στρατηγική σε παρτίδες του με άλλους Γάλλους αξιωματικούς. Ο Ναπολέων συχνά ακολουθούσε μια επιθετική τακτική, βάζοντας από νωρίς τη βασίλισσά του στο παιχνίδι, με στόχο να πιέσει από την αρχή τον αντίπαλό του και να τον φέρει σε δύσκολη θέση.

Παρόλο που δεν θεωρείται πρακτική επιλογή στρατηγικά στα σύγχρονα τουρνουά σκακιού, το ανάπτυγμα αυτό αποδίδει με ακρίβεια τον απρόβλεπτο και θαρραλέο χαρακτήρα του Ναπολέοντα και αποτελεί σύμβολο της επιθετικότητας, της ταχύτητας και της ευστροφίας.
Επιπλέον, ο Ναπολέων αξιοποίησε το ψυχολογικό πλεονέκτημά του απέναντι στον αντίπαλό του, προκαλώντας του σύγχυση και αποκτώντας τον έλεγχο της σκακιέρας. Η στρατηγική σκέψη του Ναπολέοντα, άλλωστε αντικατοπτρίζεται τόσο στα πεδία των μαχών, όσο και στο σκάκι.

Έτσι η παραβίαση των κανόνων της κλασικής ανάπτυξης, αλλά και η επιθετικότητα και η «πονηριά» του ανοίγματος αυτού, εμπνέουν τη δημιουργικότητα στις σκακιστικές στρατηγικές και ενθαρρύνουν τον κάθε παίχτη να τολμά κινήσεις, που θα αποτελέσουν την προσωπική του «σφραγίδα» πάνω στην σκακιέρα, όπως έκανε και ο Ναπολέων τότε!

Η δύναμη μιας καλής πράξης

Γράφουν  η Σαρρή Μαρία-Λυδία και ο Σαββίδης Ορφέας

Οι μικρές πράξεις καλοσύνης μπορεί να αλλάξουν τη μέρα ενός ανθρώπου και πολλές φορές δεν το συνειδητοποιούμε. Ένα χαμόγελο σε έναν συμμαθητή που είναι λυπημένος, ένα «ευχαριστώ» σε έναν καθηγητή, ή ακόμα και το να βοηθήσουμε κάποιον που δυσκολεύεται με μια εργασία, μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία από ό,τι φανταζόμαστε. Στο σχολείο, ζούμε καθημερινά μέσα σε μια μικρή κοινωνία. Εκεί, κάθε μας συμπεριφορά μετράει. Όταν επιλέγουμε να είμαστε καλοί, δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου όλοι αισθανόμαστε πιο ασφαλείς και ευτυχισμένοι. Οι πράξεις αυτές, όσο μικρές κι αν φαίνονται, μπορούν να γίνουν παράδειγμα και να εμπνεύσουν κι άλλους. Η καλοσύνη δεν κοστίζει τίποτα, αλλά η αξία της είναι τεράστια. Κι αν όλοι προσπαθήσουμε να κάνουμε έστω μια μικρή καλή πράξη κάθε μέρα, το σχολείο μας μπορεί να γίνει ένα μέρος που δεν θυμίζει απλώς χώρους μαθήματος, αλλά μια πραγματική κοινότητα, γεμάτη σεβασμό και αλληλεγγύη. Επιπλέον, οι καλές πράξεις έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις. Όταν κάποιος βιώνει καλοσύνη, είναι πιο πιθανό να τη μεταδώσει και σε άλλους, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζεται η θετική επίδραση στο περιβάλλον γύρω μας. Έτσι, ένα απλό χτύπημα στην πλάτη ή μια καλή κουβέντα μπορεί να γίνει η αρχή για ένα κύμα θετικών αλλαγών, που φτάνει πολύ πέρα από την πρώτη στιγμή και τον πρώτο άνθρωπο που επηρεάστηκε. Τέλος, η προσωπική μας εμπειρία δείχνει ότι κάθε φορά που προσφέρουμε βοήθεια ή ένα χαμόγελο, νιώθουμε και εμείς πιο ευτυχισμένοι και γεμάτοι δύναμη. Η καλοσύνη δεν αλλάζει μόνο τη ζωή των άλλων, αλλά και τη δική μας, κάνοντας μας να καταλάβουμε ότι η μικρή μας συνεισφορά μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο.