Ο Μίμης Πλέσσας, γεννημένος στο κέντρο της Αθήνας με καταγωγή απ” τη Ζάκυνθο, έφυγε από τη ζωή λίγο πριν τα εκατό του χρόνια στις 5 Οκτωβρίου 2024. Ο Μίμης Πλέσσας ήταν συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και πιανίστας με διεθνείς διακρίσεις.
Η ιστορία του ξεκινάει από τα έξι του χρόνια όπου έχασε τη γιαγιά του. Μια μέρα, πάνω στο πένθος, είδε ένα πιάνο και άρχισε να πατάει κρυφά τυχαίες νότες. Τότε ήταν που άρχισε να συνδυάζει τις νότες στο μυαλό του και να δημιουργεί μελωδίες. Στα δεκαπέντε του χρόνια έγινε ο πρώτος σολίστ πιάνου στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Βέβαια ο Μίμης Πλέσσας αντί για μουσική σπούδασε χημεία. Όταν τελείωσε τη Λεόντειο και ανακοίνωσε στη μητέρα του ότι ήθελε να γίνει μουσικός, εκείνη του είπε ότι έπρεπε να γίνει επιστήμονας. Έτσι πήγε και σπούδασε στη Φυσικομαθηματική σχολή Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Η.Π.Α . Όταν αρίστευσε στις εξετάσεις και το είπε στη μητέρα του, εκείνη βούρκωσε, τον αγκάλιασε και πέθανε.
Όταν ξέσπασε ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, ο Μίμης Πλέσσας έτρωγε μία φόρα την εβδομάδα ένα μικρό ψωμάκι που τους έδιναν οι Ιταλοί. Ο Μίμης όμως, παρ” όλες τις κακουχίες δεν παράτησε ποτέ το πιάνο. Ακόμα και στις σπουδές του έπαιζε στα καμπαρέ από τις 9 το βράδυ μέχρι τις 6 το πρωί.
Το 1952 ο νεαρός πιανίστας τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο μουσικής του πανεπιστημίου της Μινεσότα. Έχει γράψει 3.320 τραγούδια και έχει κερδίσει το αντίστοιχο βραβείο ΑΕΠΙ. Ήταν τόσο φίλος με τον Μάνο Χατζιδάκι όσο και με τον Μίκη Θεοδωράκη.
Ο Μίμης Πλέσσας συνεπώς είναι ένας πολύ σημαντικός μουσικός για την Ελλάδα, διότι έχει γράψει τη μουσική για όλο σχεδόν τον Ελληνικό κινηματογράφο. Ο Μίμης Πλέσσας ήταν, είναι και για πάντα θα είναι σύμβολο του Ελληνικού πολιτισμού.
του Μαθητή της ΣΤ τάξης Α.Α.
