Οι αγώνες κράτησαν πολλά χρόνια, γεμάτα θυσίες και ηρωικές μορφές.  Αυτές τις ηρωικές μορφές εμείς οι μαθήτριες και οι μαθητές της ΣΤ1 τάξης με τη βοήθεια της δασκάλας μας προσπαθήσαμε να τις προσεγγίσουμε διαβάζοντας πολλά βιβλία. Εικονογραφημένα, κλασσικά, βιογραφίες, ιστορικά μυθιστορήματα μας βοήθησαν να αισθανθούμε τις ήρωες πιο κοντά μας από τη μια πλευρά κι από την άλλη να κατανοήσουμε ότι η Ελληνική Επανάσταση δεν ήταν απλά ένας πόλεμος αλλά ένας αγώνας για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την εθνική ταυτότητα.  Παρακάτω μπορείτε να δείτε μια σύντομη περίληψη των βιβλίων που διαβάσαμε.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του Στ1

Πρόκειται για μία γλώσσα, που από την αρχαιότητα μέχρι και τη σύγχρονη εποχή, μεταφέρει πανανθρώπινα μηνύματα, αξίες και ιδανικά και εκφράζει επιστημονικές θεωρίες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι πολλές ξένες γλώσσες έχουν υιοθετήσει και ενσωματώσει στο λεξιλόγιό τους πλήθος ελληνικών λέξεων. Δημοκρατία, φιλοσοφία, ιστορία, οικονομία, μαθηματικά, γεωγραφία, ποίηση, μουσική, φαντασία και διάλογος είναι ορισμένες μόνο από αυτές.

Για τους λόγους αυτούς, από το 2017 γιορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Η ημερομηνία αυτή συμπίπτει με την ημέρα θανάτου του εθνικού μας ποιητή, Διονύσιου Σολωμού.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του ΣΤ2, λοιπόν, για να τιμήσουν τη συγκεκριμένη ημέρα επιδόθηκαν σε τέσσερις δραστηριότητες. Αρχικά, έγραψαν το όνομά τους στη Γραμμική Β, τη γραφή που χρησιμοποιούνταν κατά τη μυκηναϊκή εποχή. Έπειτα, κατέγραψαν τις αγαπημένες τους ελληνικές λέξεις, ενώ, στη συνέχεια, εντόπισαν ελληνικές λέξεις που χρησιμοποιούνται σε άλλες γλώσσες. Τέλος, αντικατέστησαν ξένες λέξεις που χρησιμοποιούμε συχνά στην καθημερινότητά μας με τις αντίστοιχες ελληνικές.

Παρακάτω μπορείτε να κάνετε μια διαδραστική άσκηση με τις σημασίες των ξένων λέξεων:

Διαδραστική άσκηση

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του ΣΤ2 και του Δ3

Το γαϊτανάκι

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα της Αποκριάς, που διατηρείται μέχρι και σήμερα σε όλη την Ελλάδα, είναι το γαϊτανάκι. Γι’ αυτό το παιχνίδι χρειάζονται δεκατρία άτομα. Ο ένας κρατάει έναν μεγάλο στύλο στο κέντρο από την κορυφή. Στην κορυφή κρέμονται δώδεκα χρωματιστές και μακριές κορδέλες, τα γαϊτάνια. Από αυτές τις κορδέλες πήρε το όνομά του το έθιμο. Οι υπόλοιποι δώδεκα ‘‘χορευτές’’ κρατούν ένα γαϊτάνι ο καθένας και χορεύουν σε ζευγάρια. Την ώρα που κινούνται γύρω από τον στύλο εναλλάσσονται με το ταίρι τους. Έτσι, οι κορδέλες μπλέκονται και δημιουργούν χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν, λοιπόν, οι κορδέλες τυλιχτούν στον στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά του, τότε ο χορός τελειώνει. Έτσι, το στολισμένο και πολύχρωμο γαϊτανάκι μας θυμίζει το πνεύμα των Αποκριών και το γιορτάζουμε με χαρά!

 Έθιμα κρητικού καρναβαλιού

• Το κλέψιμο της νύφης: ένα θεατρικό δρώμενο αναπαριστά την κλοπή μίας νύφης από τους μασκαράδες.
• Η καμήλα: ένα έθιμο που αναβιώνει στο Ρέθυμνο, όπου μια αυτοσχέδια καμήλα φτιαγμένη από κουβέρτες γυρίζει στα σοκάκια της πόλης και διασκεδάζει τον κόσμο.
• Αρκουδιάρηδες: άνθρωποι ντυμένοι με δέρματα αρκούδας τριγυρνούν στα χωριά.
• Οι Λεράδες: ομάδες μασκαράδων ντύνονται με δέρματα ζώων και φορούν κουδούνια, τα οποία χτυπούν ρυθμικά. Το έθιμο αυτό απαντάται στις ορεινές περιοχές της Κρήτης.

Οι «Τζαμάλες» των Ιωαννίνων

Κάθε χρόνο στα Ιωάννινα γίνεται αυτό το ιδιαίτερο έθιμο. Σε κάθε γειτονιά και χωριό οι κάτοικοι ανάβουν μεγάλες φωτιές στις πλατείες την Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα. Μουσική και χορός επικρατεί γύρω απ’ τις φωτιές και κάθε επισκέπτης ή ντόπιος μαζεύεται μεταμφιεσμένος γύρω από αυτές. Γύρω από κάθε τζαμάλα, όπως αποκαλούν τη συνήθεια αυτή, τριγυρνάνε μικροί και μεγάλοι χορεύοντας και πίνοντας κρασί και οι συνοικίες συναγωνίζονται για το ποια έχει κάνει την καλύτερη γιορτή. Σύμφωνα με την παράδοση, η αποκριάτικη αυτή γιορτή κρατάει μια ολόκληρη νύχτα έως τις πρώτες πρωινές ώρες, οπότε και φτιάχνουν φασολάδα για την ημέρα της Καθαράς Δευτέρας που έρχεται. Κάθε περιοχή του νομού Ιωαννίνων έχει τη δική της τζαμάλα. Η δημοφιλέστερη από τους τουρίστες και τους μόνιμους κατοίκους είναι η φωτιά μέσα στο κάστρο, όπου από νωρίς το απόγευμα μέχρι και αργά το βράδυ, όλοι χορεύουν παραδοσιακούς και άλλους χορούς και πίνουν κρασί.

 Οι «Μπέηδες» στο Διδυμότειχο

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας υπήρχαν πολλοί Τούρκοι με μεγάλες περιουσίες, τους οποίους οι κάτοικοι του Διδυμότειχου ονόμαζαν «Μπέηδες». Οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν στους Έλληνες να συναθροίζονται και να μιλάνε ελεύθερα. Μετά από προσπάθειες κατόρθωσαν να συγκεντρώνονται την Αποκριά, να συζητούν και να λύνουν τα προβλήματά τους. Σιγά-σιγά μπορούσαν και να σατιρίζουν τους Τούρκους και να τους πειράζουν, αλλά μόνο για εκείνη την ημέρα. Το έθιμο συνεχίστηκε και μετά την απελευθέρωση και γινόταν σαν γιορτή για την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Μάλιστα κράτησε και με τα χρόνια αύξησε τον σατιρικό και περιπαικτικό χαρακτήρα του. Το έθιμο του «Μπέη» περιέχει διονυσιακά στοιχεία. Το ντύσιμο σχεδόν όλων των προσώπων βασίζεται σε ρούχα παλιότερων εποχών και στον αυτοσχεδιασμό. Αφού τελειώσει η «γύρα» του «Μπέη», γίνεται αναπαράσταση των τοπικών εργασιών (όργωμα, θερισμός) από τους γεωργούς. Ακολουθεί γαϊδουροδρομία και ρωμαϊκή πάλη. Μετά την ολοκλήρωση της ρωμαϊκής πάλης, ο κόσμος μαζεύεται στις ταβέρνες. Εκεί με το προσωπικό του «Μπέη» πίνει και διασκεδάζει με παραδοσιακά όργανα της περιοχής.

 Το κάψιμο του μακαρονά στη Δημητσάνα

Ένα από τα αποκριάτικα έθιμα είναι το κάψιμο του μακαρονά στη Δημητσάνα. Ο μακαρονάς ήταν ένας άνθρωπος που έφαγε όλα τα μακαρόνια του χωριού την εβδομάδα της Τυρινής και για να τον τιμωρήσουν κάθε χρόνο τον καίνε στη φωτιά. Οι νέοι του χωριού τον ετοιμάζουν κρυφά, φτιάχνουν ένα ανδρείκελο και το γεμίζουν με μπαρούτι. Κατόπιν, τον γυρίζουν στο χωριό με ακολουθία μασκαρεμένων σε χήρα και συγγενείς. Το βράδυ πηγαίνουν όλοι στο κέντρο του χωριού και τον καίνε. Ο κόσμος γιορτάζει πίνοντας, χορεύοντας και τραγουδώντας.

Πέτα ψηλά και μη φοβάσαι

Αυτή την Καθαρή Δευτέρα οι περισσότεροι δεν καταφέραμε να πετάξουμε τον αετό μας. Ο δυνατός άνεμος δεν συμφώνησε με αυτή την επιθυμία μας, είχε άλλη γνώμη. Έτσι λοιπόν όλοι μαζί στην τάξη παίρνοντάς τον σύμμαχο, φτιάξαμε τον αετό των ευχών και ξεκινήσαμε να τον πετάμε. Όταν έφτασε ψηλά και πετούσε σταθερά, του κόψαμε τον σπάγκο έτσι ώστε ελεύθερος να ταξιδέψει και να μεταφέρει τις ευχές μας παντού.

Στα μέρη που έχουν πόλεμο να πάει συμπόνια, υπομονή και ελπίδα. Στους νεκρούς από τα Τέμπη να πει πως τους σκεφτόμαστε. Στους αρρώστους υγεία και κουράγιο. Ελπίδα στους απελπισμένους, αγάπη και δύναμη στους πεινασμένους και καλές σκέψεις σε όλο τον κόσμο.

Τον κοιτούσαμε και τον χαζεύαμε καθώς ανέβαινε, μέχρι που χάθηκε από τα μάτια μας. Πιστεύουμε όμως πως ακόμα πετάει και πως θα καταφέρει να μεταφέρει τις ευχές μας από κει ψηλά! Αν θέλεις στείλε κι εσύ την ευχή σου. Ξέρει τον δρόμο για να βρει τις δικές μας κι όλες μαζί να συνεχίσουν το ταξίδι τους!

Σε δείγμα 100 κατοίκων σας παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης:

To παραμύθι μπορείτε να το διαβάσετε παρακάτω:

Ο Μελής στο διαδίκτυο

   Στην αρχή είδαμε ένα μέρος του έργου «Λαϊκή Αγορά» του Παναγιώτη Τέτση, ένα έργο τεραστίων διαστάσεων που πήρε στον καλλιτέχνη τρία χρόνια να ολοκληρωθεί.  Μετά πήγαμε στον 1^ο όροφο και είδαμε έργα για την Επανάσταση του 1821, όπως «Η έξοδος του Μεσολογγίου« του Θεόδωρου Βρυζάκη, η οποία απομνημονεύει ένα από τα πιο τραγικά και ξακουστά γεγονότα του Αγώνα, που συνέβη τη νύχτα της 10^ης Απριλίου του 1826. Ο καλλιτέχνης τη ζωγράφισε το 1853.

   Συνεχίσαμε ανεβαίνοντας στον 2^ο όροφο και πήγαμε σε μία αίθουσα που είχε μόνο έργα του Νίκου Χατζηκυριάκου- Γκίκα. Ένα από τα πιο διάσημα έργα του είναι «Το εργαστήριο του καλλιτέχνη«, όπου έχει ζωγραφίσει το εργαστήριό του.

   Κατόπιν, πήγαμε στην διπλανή αίθουσα όπου είχε μεταγενέστερα και πιο «αφηρημένα» έργα όπως η «Δήλος» του Νίκου Εγγονόπουλου. Ο Νίκος Εγγονόπουλος γεννήθηκε το 1907 και απεβίωσε το 1985. Ήταν Έλληνας καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ζωγράφος, σκηνoγράφος και ποιητής. Η «Δήλος» είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα του και τη ζωγράφισε το 1939.

    Μου άρεσε πολύ αυτή η εκδρομή, γιατί μέσα από τους πίνακες μπορείς να δεις γεγονότα, ιστορικές στιγμές, μπορείς να δεις πώς εξελίσσονται η τέχνη και οι άνθρωποι. Εάν πας με παρέα, θα παρατηρήσεις ότι κανείς δεν βλέπει με ίδιο «μάτι» τους πίνακες. Ο καθένας τους βλέπει διαφορετικά.

                                                                                                                                 Μαριάνα Κυρίτση

]]> https://schoolpress.sch.gr/pentelioinews/archives/287/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/pentelioinews/archives/311 https://schoolpress.sch.gr/pentelioinews/archives/311#comments Mon, 16 Dec 2024 08:52:29 +0000 ΣΑΜΑΡΤΖΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ-ΜΑΡΙΑ http://schoolpress.sch.gr/pentelioinews/?p=311 [...]]]> Σας προτείνουμε να διαβάσετε ένα πολύ ενδιαφέρον λογοτεχνικό βιβλίο όπου ονομάζεται Human Net! Το Human Net είναι ένα βιβλίο που περνάει ένα σημαντικό μήνυμα σε όλους τους ανθρώπους: πώς το bullying είναι άσχημο και δεν πρέπει να το κάνουμε σε κανέναν. Μερικά από τα γνωρίσματα εκείνα που χαρακτηρίζουν το βιβλίο είναι τα εξής: αλληλεγγύη, αγάπη, δυνατή φιλία, οικογενειακή αρμονία, κατανόηση, σεβασμός, θάρρος, τόλμη, δύναμη, επιβράβευση…

Ελευθερία Σαρειδάκη

Νεφέλη Μπέτκα

Για παράδειγμα: Όταν βγαίνουμε μια βόλτα όπου και αν κοιτάξεις θα δεις έναν άνθρωπο με το κινητό του. Αν πας λίγο πιο κει θα δεις κι άλλον, κι άλλον και πάει λέγοντας. Επίσης, ένα πολύ κακό είναι πως οι γονείς νομίζουν πως αν δώσουν στα παιδιά τους μία οθόνη θα ηρεμίσουν. Όμως αυτή δεν είναι η λύση! Καθώς δίνουν μια οθόνη επειδή θα ηρεμούν θα συνηθίσουν έτσι και δεν θα μπορούν χωρίς οθόνη. Τις οθόνες πρέπει να τις χρησιμοποιούμε για πληροφορίες και όχι για άσκοπα πράγματα, όπως τα βιντεάκια που στην τελική μας χαλάνε και τον εγκέφαλο! Επίσης, δεν πρέπει να ανεβάζουμε την προσωπική μας ζωή και την καθημερινότητά μας στο διαδίκτυο επειδή υπάρχουν πολλοί hackers και κακοί άνθρωποι στο ίντερνετ που ουσιαστικά κρύβονται πίσω από μια μάσκα και ένα ψεύτικο όνομα καθώς και μια ψεύτικη προσωπικότητα, για να κοροϊδεύουν τους αθώους και να τους κάνουν κακό με οποιοδήποτε τρόπο.

Αυτές είναι οι αρνητικές επιπτώσεις του να χρησιμοποιούμε τόσο πολύ τις οθόνες στην καθημερινότητά μας. Είναι καλό να είμαστε πιο συγκρατημένοι! Πρέπει να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία χωρίς φόβο αλλά πάντα με ΜΕΤΡΟ και ΛΟΓΙΚΗ!

Θεοδώρα Τσοπανίδη
Δανάη Παπαστάθη
Λυδία Παπαστάθη
Μυρτώ Κοντού

Η φωτιά ξέσπασε αρχικά στον Βαρνάβα και οι συνθήκες ακραίων θερμοκρασιών και ισχυρών ανέμων κατέστησαν την εξάπλωση της γρήγορη και ανεξέλεγκτη έως την Πεντέλη. Το μήκος των μετώπων έφτασε τα 23 χιλιόμετρα, σύμφωνα με την υπηρεσία Copernicus, ενώ κάηκαν συνολικά περίπου 85.000 στρέμματα. Κατοικίες εκκενώθηκαν, η ατμόσφαιρα γέμισε καπνό, η βιοποικιλότητα της περιοχής επηρεάστηκε ανεπανόρθωτα, ενώ επιβαρύνθηκε το έδαφος με αποτέλεσμα ο τόπος να γίνει πιο ευάλωτος σε πλημμύρες.

Αν και οι ακραίες καιρικές συνθήκες έπαιξαν ρόλο στην ένταση της πυρκαγιάς, οι ανθρώπινες αμέλειες αποτέλεσαν βασικό παράγοντα της εκδήλωσής της. Παράλληλα οι ελλείψεις στην οργάνωση πυροπροστασίας αποτέλεσαν για ακόμα μια φορά συνηθισμένη αιτία λόγω της οποίας η γρήγορη αντίδραση έγινε δυσκολότερη.

Η φετινή καταστροφή φέρνει στην επιφάνεια την ευθύνη που έχουμε όλοι να συμβάλλουμε στην προστασία του περιβάλλοντος. Ως μαθητές, μπορούμε να ενημερωθούμε για την πρόληψη πυρκαγιών και να προτρέψουμε κι άλλους να υιοθετήσουν υπεύθυνες περιβαλλοντικές πρακτικές. Επίσης μπορούμε να υποστηρίξουμε δράσεις αναδάσωσης.

Παρά τις μεγάλες απώλειες, όλοι μπορούμε και πρέπει να στηρίξουμε την προσπάθεια αυτή και να βοηθήσουμε για την προστασία της φύσης. Η πυρκαγιά στην Πεντέλη μάς υπενθυμίζει την αξία του φυσικού πλούτου και την αναγκαιότητα να τον διαφυλάξουμε για τις επόμενες γενιές. Με υπευθυνότητα και σωστές ενέργειες, ίσως καταφέρουμε να αποτρέψουμε ανάλογες καταστροφές στο μέλλον. Είναι στο χέρι μας να προστατεύσουμε τα δάση και να διατηρήσουμε τη φυσική κληρονομιά της χώρας μας ασφαλή και ζωντανή.

Γεράσιμος Μπάλλας
Δημήτρης Ιωαννίδης
Κοραλία Μπουζούμ-Πίντερ
Υρώ Σαρειδάκη