Άποψη ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ – Άποψη

5th October – World Teacher’s Day

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Sun, 04 Oct 2026 18:38:43 +0000

World Teachers’ Day is held annually on 5 October to celebrate all teachers around the globe.

It is a day to celebrate how teachers are transforming education but also to reflect on the support they need to fully deploy their talent and vocation, and to rethink the way ahead for the profession globally.

It commemorates the anniversary of the adoption of the 1966 ILO/UNESCO Recommendation concerning the Status of Teachers, which sets benchmarks regarding the rights and responsibilities of teachers, and standards for their initial preparation and further education, recruitment, employment, and teaching and learning conditions. The Recommendation concerning the Status of Higher-Education Teaching Personnel was adopted in 1997 to complement the 1966 Recommendation by covering teaching personnel in higher education.

World Teachers’ Day has been celebrated since 1994.

WORLD TEACHER’S DAY 2026: Under the theme «Standing with teachers: 60 years of protecting the profession, advancing its status and shaping our futures,» the 2026 edition will centre on reviewing the current challenges related to teacher status and the strategies to address them, calling on society and policy-makers to protect, promote and elevate that status.

Πληροφορίες και εικόνα:https://www.unesco.org/en/days/teachers

Διάκριση μαθητή του ΓΕ.Λ. Δεμενίκων στον 13ο Διεθνή Διαγωνισμό Ζωγραφικής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Sun, 04 Oct 2026 14:10:00 +0000

Ο μαθητής του ΓΕ.Λ. Δεμενίκων Αγγελόπουλος Θεόδωρος διακρίθηκε στον 13ο Διεθνή Διαγώνισμό Ζωγραφικής από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με θέμα: «Το Μουσείο θέλω να είναι…» λαμβάνοντας την 6η θέση.

Θερμά συγχαρητήρια για την επιτυχία αυτή και πολλές ευχές για περισσότερες επιτυχίες στο μέλλον!

Το διακριθέν έργο:

13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού – Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2026

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Sun, 27 Sep 2026 18:26:13 +0000

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026 μαθητές και μαθήτριες του ΓΕ.Λ. Δεμενίκων θα συμμετέχουν στην 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού.

Το φετινό κεντρικό μήνυμα είναι «ΑΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ», ενώ το σύνθημα της ημέρας είναι «Ένα άλμα. Μία Ελλάδα. Ένα κοινό όνειρο».

Δείτε το σχετικό βίντεο του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. με τον Νικόλαο Σταματονικολό, διακεκριμένο αθλητή στο αγώνισμα του άλματος σε μήκος, με ατομική επίδοση 8,14μ. και μέλος της Εθνικής Ομάδας Κλασικού Αθλητισμού.

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ από τη μαθήτρια ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Οι ρατσιστικές συμπεριφορές και αντιλήψεις δεν αποτελούν φαινόμενα της σύγχρονης εποχής. Αντιθέτως, ακολουθούν διαχρονικά την κάθε νέα γενιά και πλαισιώνονται στην κοινωνία της, προκαλώντας δυσχέρειες σε τμήματά της. Ευτυχώς, τα κρούσματα βίας και οι συμπεριφορές απομόνωσης, που πηγάζουν από τέτοιες προκαταλήψεις, έχουν μειωθεί ανά τα χρόνια. Όμως, ακόμη έννοιες «αποδοχή» και «συμπερίληψη» δεν έχουν καθολικά εφαρμοστεί. Ως πρωταρχικός κοινωνικός φορέας, το σχολείο είναι ικανό και οφείλει να διαπαιδαγωγήσει κατάλληλα τους πολίτες του μέλλοντος.

Καταρχάς, για την ορθή επίλυση του εν λόγω κοινωνικού ζητήματος είναι αναγκαία η εύρεση της πηγής των ιδέων που τον προκαλούν. Βασικός λόγος που οι νέοι σήμερα συχνά δεν μπορούν να σεβαστούν κάποιον που δεν τους μοιάζει έγκειται στα στερεότυπα και στις προκαταλήψεις που άκριτα υιοθετούν, κυρίως από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Συχνό φαινόμενο, εξάλλου, αποτελεί η αποδοχή αντιλήψεων από τους νέους χωρίς να χρησιμοποιήσουν τη λογική ή την κριτική τους ικανότητα. Με αυτόν τον τρόπο, αντί να εξαλείφονται οι προκαταλήψεις, μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.

Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε δυσμενείς καταστάσεις, από τη φύση τους προσπαθούν να βρουν τον υπεύθυνο που τους οδήγησε σε αυτές. Κοινωνικά προβλήματα, όπως, η ανεργία, η φτώχεια και η εγκληματικότητα, φαινομενικά και σύμφωνα με άτομα προκατειλημμένα απέναντι στο διαφορετικό, οφείλονται τάχα στην ύπαρξη «ξένων» ανθρώπων. Αυτοί οι «ξένοι» μπορεί να είναι αλλοεθνείς, αλλόθρησκοι ή απλά από διαφορετική κοινωνική τάξη. Προς τους ανθρώπους, λοιπόν, που θεωρούν υπαίτιους για τη δυστυχία τους, νιώθουν θυμό, ανασφάλεια, έχθρα και ανταγωνισμό με αποτέλεσμα να συμπεριφέρονται ρατσιστικά.

Ενώ οι έννοιες της «αποδοχής» και της «συμπερίληψης» είναι γνωστές στη θεωρία, στην πράξη εμφανίζονται σπάνια. Τα σχολεία αποτελούν τον κυριότερο φορέα αντιλήψεων και τόπο διαμόρφωσης συνηθειών για τον κάθε άνθρωπο. Σύμφωνα με τον πασίγνωστο φιλόσοφο Αριστοτέλη, ο εθισμός του ανθρώπου σε καλές πράξεις από μικρή ηλικία είναι το πιο σημαντικό. Επομένως, πρέπει τα παιδιά μέσω του σχολείου να μάθουν να αποδέχονται το διαφορετικό, δηλαδή να μην το λαμβάνουν ως εχθρικό και ξένο και να μην το απομακρύνουν. Έπειτα να εφαρμόσουν τη συμπερίληψη και να κάνουν την αποδοχή πράξη μέσω της ενσωμάτωσης.

Εν συνεχεία, δεν είναι επαρκές να γνωρίζουν τα παιδιά το σωστό και το λάθος στη θεωρία, αλλά να το εφαρμόζουν στη ζωή τους. Για να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να σχολεία να προωθούν την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης μέσω δράσεων, όπως, συζητήσεις με ειδικούς και σχετικές παρουσιάσεις. Ακολούθως, να προσφέρουν στα παιδιά ευκαιρίες για έμπρακτη έκφραση αλληλεγγύης και ευαισθησίας, λόγου χάρη, επισκέψεις σε προσφυγικά κέντρα. Εν τέλει τόσο οι καθηγητές όσο και το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα θα ήταν ωφέλιμο να προβάλλουν μία κουλτούρα συμπερίληψης και αποδοχής, μέσω των στάσεων τους απέναντι στο διαφορετικό.

Καταληκτικά, καθίσταται σαφές ότι είναι χρέος όλων μας ως πολίτες αυτού του κόσμου και ως πρεσβευτές της δημοκρατίας και της ισότητας να πάψουμε να αντιμετωπίζουμε τον διαφορετικό από μας άνθρωπο ως κάτι ξένο. Μπορεί να έχει άλλη θρησκεία και να μιλά ξένη γλώσσα, αλλά παραμένει άνθρωπος όπως όλοι μας. Προσωπικά, θεωρώ πως ο ευκολότερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος να υιοθετήσουμε στάση αποδοχής και σεβασμού είναι διαμέσου της ενσυναίσθησης και της κριτικής μας ικανότητας.

ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Κύρια εικόνα άρθρου:https://www.nationalgallery.gr/artwork/dialogos/

«Μία πράξη…χίλιες ζωές»

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Wed, 13 May 2026 13:15:57 +0000

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ από τη μαθήτρια ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Στο πλαίσιο της σύγχρονης κοινωνίας, όπου τα προβλήματα και οι δυσκολίες εξαπλώνονται σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας, η δράση του εθελοντισμού λειτουργούν ως πηγή ελπίδας για ένα «καλύτερο αύριο». Είναι αναγκαίο να θίξουμε τα κίνητρα συμμετοχής σε κοινωνικά κινήματα εθελοντισμού, αλλά και εξίσου να αναφερθούμε στις προσφορές των δράσεων αυτών.

Ξεκινώντας, είναι σημαντικό να διατυπωθούν οι λόγοι για τους οποίους ένας άνθρωπος αποφασίζει να συμμετάσχει σε εθελοντικά προγράμματα. Καθώς οι συνθήκες ζωής τείνουν να αλλοιώνονται με το πέρασμα του χρόνου παρά να βελτιώνονται, και τα κοινωνικά προβλήματα εντείνονται αντί να περιορίζονται, συχνά οι εθελοντές ενεργοποιούνται από τη συνειδητοποίηση και την κατανόηση αυτών των καταστάσεων. Επιθυμούν λοιπόν να συμβάλλουν στο έργο αντιμετώπισής τους και το κάνουν έμπρακτα μέσω του εθελοντισμού.

Από την άλλη, πλήθος πολιτών έπειτα από προσωπικές εμπειρίες και βιώματα αποκτούν μεγαλύτερη ευαισθησία προς τα κοινωνικά προβλήματα και είτε κατευθυνόμενοι από το αίσθημα της ενοχής είτε από αυτό της ευθύνης, ενεργοποιούνται και παίρνουν μέρος σε οργανώσεις εθελοντισμού, όπως, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, αποσκοπώντας στην κάλυψη της ηθικής τους ικανοποίησης και κυρίως στην προσφορά προς τον ευάλωτο συνάνθρωπο. Επιπλέον, αρκετοί τείνουν να ενδιαφέρονται για τέτοιες κινητοποιήσεις εξαιτίας της προσπάθειάς τους για εύρεση ενός βαθύτερου νοήματος ζωής, όπως αυτό της ανιδιοτελούς προσφοράς και της αλληλεγγύης.

Εύλογα μπορούμε να αντιληφθούμε την αξιοσημείωτη σοβαρότητα και την τεράστια αναγκαιότητα του εθελοντισμού στη σύγχρονη εποχή, καθώς συχνά βοηθά στη βελτίωση των βιωτικών συνθηκών των πολιτών. Πιο συγκεκριμένα, εθελοντικές δράσεις,όπως, η αιμοδοσία ενισχύουν σημαντικές αξίες που πλέον έχουν αποδυναμωθεί από τον ατομοκεντρισμό, την αδιαφορία και τον εγωισμό που καταβάλλει τη σύγχρονη κοινωνία. Η αλληλεγγύη, η συνυπευθυνότητα και η συλλογικότητα μπορούν να αρχίσουν να ξανανθίσουν δια μέσω του εθελοντισμού.

Επιπρόσθετα, είναι προφανές πως αυτό το κοινωνικό κίνημα συνδράμει στην κατοχύρωση και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της υγείας των ανθρώπων και βοηθά επίσης στην περιβαλλοντική φροντίδα και προστασία. Εν τέλει, καθιστά τον άνθρωπο ενεργό, υπεύθυνο και αυτοπροσδιοριζόμενο πολίτη από παθητικό και ετεροκατευθυνόμενο ον.

Εν κατακλείδι, ο εθελοντισμός αποτελεί μία πράξη αλτρουισμού και ανιδιοτελούς προσφοράς, η οποία μπορεί να σώσει ή να αναβαθμίσει τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων πού βρίσκονται σε ανάγκη. Το όραμα συγκρότησης ενός «καλύτερου κόσμου» δεν είναι ακατόρθωτο, αρκεί να προσπαθήσουμε όλοι μας να υιοθετήσουμε μία στάση ζωής αντίστοιχη με τα λόγια του ήρωα της επανάστασης Ιωάννη Μακρυγιάννη:«πρέπει να είμαστε εις το ημείς και όχι εις το εγώ».

ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Κύρια εικόνα άρθρου: https://pixabay.com/el/images/search/volunteering/

«Ανέβηκα στους ώμους των πατέρων μου, για να δω μακρύτερα το μέλλον.»

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Wed, 13 May 2026 12:42:38 +0000

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ από τη μαθήτρια ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Σε μία κοινωνία όπου η τεχνολογική έξαρση αποτελεί το μελλοντικό δεδομένο και η παράδοση ένα απλό στοιχείο του παρελθόντος, τίθεται το ερώτημα του ποια πρέπει να είναι η σωστή στάση. Αφενός υπάρχουν τα άτομα που υποστηρίζουν την προγονοπληξία και αφετέρου κάποιοι που είναι οι υπέρμαχοι της προόδου. Καμία όμως από αυτές τις στάσεις δεν αποτελεί το ιδανικό, καθώς και οι δύο εξίσου αποτελούν ακρότητες. Η επιδιωκόμενη στάση θα πρέπει να είναι μία μέση προσέγγιση όπως χαρακτηριστικά διατυπώνεται στην αρχαιοελληνική ρήση «μέτρον άριστον».

Κρίνεται, πρωτίστως, αναγκαίο να γνωστοποιηθεί η αξία της παράδοσης στη ζωή των ανθρώπων της σύγχρονης κοινωνίας . Η παράδοση δεν είναι όπως λανθασμένα θεωρείται από την κοινή γνώμη, μονάχα τα ήθη και τα έθιμα. Αντιθέτως, η παράδοση ταυτίζεται με το παρελθόν και την ιστορία μας. Αναντίρρητα, η σημασία της έγκειται στη γνώση του παρελθόντος, ώστε να οδηγηθούμε στην αποφυγή επανάληψης ίδιων λαθών. Στο παρελθόν μπορούν να βρεθούν τα αναρίθμητα διδάγματα από τα οποία οι άνθρωποι δύνανται να αντλήσουν γνώσεις, εμπειρίες και εν γένει την πείρα των παλαιότερων γενιών. Συνεπώς, η γνώση της παράδοσης οδηγεί στην απόκτηση χρήσιμη σοφίας η οποία εν τέλει καταλήγει στη λήψη ορθότερων αποφάσεων.

Είναι γεγονός ότι, η γνώση του παρελθόντος δε συμβάλλει μόνο στην αποφυγή σφαλμάτων, αλλά αποτελεί εξίσου πηγή έμπνευσης για μελλοντικά επιτεύγματα. Η ιστορία διαχρονικά λειτουργεί ως βάση για καλλιτέχνες και επιστήμονες. Οι καλλιτέχνες εμπνέονται από τα ιστορικά γεγονότα για δημιουργία έργων, ενώ οι επιστήμονες βασίζονται σε ανακαλύψεις του παρελθόντος για τις έρευνες τους. Συγχρόνως, κατέχοντες τις απαραίτητες γνώσεις για το παρελθόν και την ιστορία , η οποία διαμόρφωσε τον κόσμο και τους ανθρώπους του σήμερα, γίνεται δυνατή η πληρέστερη αυτογνωσία. Κατανοούμε την κοινή ταυτότητα με το παρελθόν, έπειτα αντιλαμβανόμαστε σε βάθος πλέον το παρόν και έτσι είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για το μέλλον.

Αφού συνειδητοποιήσουμε την αξιοσημείωτη σημασία της παράδοσης της ζωή του ανθρώπου ευλόγως θα αναρωτηθούμε πώς θα καταφέρουμε να αξιοποιήσουμε τα αγαθά που μας προσφέρει. Καταρχάς, έχει καταστεί σαφές ότι η γνώση του παρελθόντος της αποτελεί βασική αναγκαιότητα. Για να είναι δυνατή η χρήση των διδαγμάτων της ιστορίας είναι απαραίτητη η δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης με το παρελθόν. Οφείλει ο κάθε πολίτης να μελετά την ιστορία σε βάθος, στοχεύοντας στην κατανόηση της ουσίας και του διδάγματος και όχι στην επιφανειακή απομνημόνευση ιστορικών γεγονότων και ημερομηνιών.

Εν τέλει, κρίνεται σκόπιμο να μιλήσεις για την αποφυγή ακροτήτων και την προσέγγιση του μέσου ως προς τη στάση απέναντι στην παράδοση. Η προγονοπληξία, δηλαδή η υπερβολική προσήλωση στο παρελθόν και η πλήρης αδιαφορία για κάθε νεωτερισμό, αποτελεί την υπερβολική προσέγγιση. Από την άλλη, η προοδοπληξία, στην οποία έγκειται η ελλειπτική στάση, αποτελεί την αρνητική αντιμετώπιση και την έκφραση άγνοιας προς την παράδοση συνάμα με την αποκλειστική επιδίωξη της προόδου. Το ιδανικό είναι η μεσότητα, όπως συνήθιζε να υποστηρίζει ο Σταγειρίτης φιλόσοφος Αριστοτέλης. Στην προκείμενη περίπτωση στο μέσο είναι ο σεβασμός προς την παράδοση και η επιδίωξη μιας υγιούς σχέσεως με αυτήν.

Ως εκ τούτου και κατά λογική αναγκαιότητα, εξάγεται το συμπέρασμα ότι το παρελθόν είναι σημαντικό τόσο για την κατανόηση του παρόντος όσο και για τη βελτίωση του μέλλοντος. Οφείλουμε, επομένως, ως πολίτες του κόσμου να γνωρίζουμε ουσιαστικά την ιστορία μας, να σεβόμαστε το παρελθόν και να παραδειγματιζόμαστε κριτικά από την παράδοση για να δημιουργήσουμε ένα πιο γόνιμο μέλλον.

ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ

Κύρια εικόνα: Η αράχνη, Γύζης Νικόλαος, CC BY-NC-ND
Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου

https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/

May and The Poets

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Fri, 01 May 2026 15:57:20 +0000

A POEM BY JAMES HENRY LEIGH

There is May in books forever;
May will part from Spenser never;
May’s in Milton, May’s in Prior,
May’s in Chaucer, Thomson, Dyer;
May’s in all the Italian books:—
She has old and modern nooks,
Where she sleeps with nymphs and elves,
In happy places they call shelves,
And will rise and dress your rooms
With a drapery thick with blooms.
Come, ye rains, then if ye will,
May’s at home, and with me still;
But come rather, thou, good weather,
And find us in the fields together.

Leigh Hunt (1784–1859) was one of the prominent writers of the Romantic period in England in the early 1800s, along with John Keats, Percy Bysshe Shelly, and many others. He wrote not only poems, but also essays, plays, literary criticism, and political commentary. His verse is not as philosophical as Keats’ or Shelley’s, and so he is not as popular with academic critics today — but in a sense that makes some of his poems more accessible, especially for younger readers.

“May and the Poets” is a clever reminder that spring can be found at any time of year in the works of the great poets — and Hunt recites his favorites for us: Edmund Spenser, John Milton, Matthew Prior, Geoffrey Chaucer, James Thomson, and George Dyer. May hides in our bookshelves, and even when it rains, May still can be found between the pages. Nevertheless, fair weather is always the best, so that we — you and me — can go into the May fields together.

Υλικό από:https://riverhouses.org/hunt-may/

Original picture

«Η επίδραση των κοινωνικών δικτύων στη ζωή των νέων»

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Thu, 30 Apr 2026 19:31:24 +0000

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ από το μαθητή ΚΑΤΣΙΚΑΝΤΑΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ

Τα τελευταία χρόνια τα κοινωνικά δίκτυα έχουν μπει δυναμικά στη ζωή των νέων και αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Πλατφόρμες όπως το Instagram, το TikTok και το Snapchat προσφέρουν δυνατότητες επικοινωνίας, ψυχαγωγίας και ενημέρωσης. Ωστόσο, η συνεχής χρήση τους έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές επιπτώσεις, γεγονός που προβληματίζει την κοινωνία.

Αρχικά, τα κοινωνικά δίκτυα βοηθούν τους νέους να επικοινωνούν εύκολα και γρήγορα με φίλους και συγγενείς, ακόμα και αν βρίσκονται μακριά. Μέσα από αυτά μπορούν να ανταλλάσσουν απόψεις, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να ενημερώνονται για γεγονότα που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο. Επιπλέον, πολλοί μαθητές τα χρησιμοποιούν για εκπαιδευτικούς σκοπούς, όπως η αναζήτηση πληροφοριών ή η συνεργασία σε σχολικές εργασίες.

Παρόλα αυτά, η υπερβολική ενασχόληση με τα κοινωνικά δίκτυα μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα. Πολλοί νέοι περνούν αρκετές ώρες μπροστά σε μια οθόνη, με αποτέλεσμα να παραμελούν το διάβασμα, τη σωματική άσκηση και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Επιπλέον, η συνεχής σύγκριση με «τέλειες» εικόνες και ζωές που προβάλλονται στο διαδίκτυο μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος και ανασφάλεια.

Ένα ακόμα σημαντικό ζήτημα είναι ο εθισμός. Πολλοί νέοι δυσκολεύονται να αποχωριστούν το κινητό τους, ακόμα και σε στιγμές που απαιτούν συγκέντρωση, όπως στο σχολείο ή στο οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό επηρεάζει αρνητικά τόσο τις σχολικές τους επιδόσεις όσο και την ποιότητα της ζωής τους.

Συμπερασματικά, τα κοινωνικά δίκτυα δεν είναι ούτε απόλυτα ωφέλιμα ούτε απόλυτα επιβλαβή. Το σημαντικό είναι η σωστή και μετρημένη χρήση τους. Οι νέοι πρέπει να μάθουν να τα αξιοποιούν υπεύθυνα, ώστε να απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματά τους χωρίς να πέφτουν στις παγίδες τους.

Δημήτρης Κατσικανταής

Εικόνα από: https://pixabay.com/el/

Η Χορευτική Ομάδα του ΓΕ.Λ. Δεμενίκων στο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ

ΤΣΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ — Thu, 30 Apr 2026 19:17:16 +0000

Η χορευτική ομάδα του ΓΕ.Λ. Δεμενίκων συμμετείχε την Τετάρτη 29η Απριλίου 2026 στη μουσικοχορευτική παράσταση του Δικτύου ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ στο πλαίσιο του προγράμματος “Κινούμαστε Χορεύοντας και Περπατώντας“.

Ο τίτλος της μουσικοχορευτικής παράστασης που ανέβηκε στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών είχε τίτλο “Τρανός χορός που γένιτι“ με τη συμμετοχή 15 σχολείων του νομού μας.

Υπεύθυνοι του προγράμματος Αγωγής Υγείας «Λαβύρινθος» για το ΓΕ.Λ. Δεμενίκων είναι οι: Μαριόλη Νίκη, εκπαιδευτικός ΠΕ02 και Στεφάνου Γιώργος, εκπαιδευτικός ΠΕ04.02. Οι πρόβες της χορευτικής ομάδας έγιναν με το συντονισμό των: Καραγιάννη Ελισάβετ, εκπαιδευτικού ΠΕ80, η οποία ανέλαβε και τη διδασκαλία των χορών και Μαριόλη Νίκης, εκπαιδευτικού ΠΕ02. Στις πρόβες συνέδραμε και η εκπαιδευτικός ΠΕ02 Παπανικολάου Κωνσταντίνα.

Στην παράσταση συμμετείχαν οι εξής μαθήτριες και μαθητές:

ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΓΑΛΑΝΗ ΡΑΦΑΕΛΑ, ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΓΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ, ΖΥΓΟΥΡΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ, ΚΑΛΟΓΕΡΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑ, ΜΑΝΕΤΤΑ ΘΕΩΝΗ, ΜΑΣΟΥΡΑ ΕΛΙΑΝΑ, ΜΟΣΧΟΥ ΕΙΡΗΝΗ, ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ, ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑΝΝΑ, ΤΣΑΟΥΡΔΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΤΣΙΟΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΗ ΜΑΡΙΑ, ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΦΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ, ΧΟΝΔΡΟΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΧΡΥΣΙΚΟΥ ΜΑΡΙΑ – ΙΩΑΝΝΑ, ΧΡΥΣΙΚΟΥ ΦΑΙΔΡΑ