Η ανακύκλωση είναι η διαδικασία κατά την οποία υλικά που δεν χρειαζόμαστε πια, όπως χαρτί, πλαστικό, γυαλί και μέταλλο, επαναχρησιμοποιούνται για την παραγωγή νέων προϊόντων. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η ποσότητα των σκουπιδιών που καταλήγουν στις χωματερές και εξοικονομούνται φυσικοί πόροι. Για παράδειγμα, η ανακύκλωση χαρτιού βοηθά στη διάσωση δέντρων, ενώ η ανακύκλωση πλαστικού μειώνει τη ρύπανση των θαλασσών.

Ωστόσο, παρά τη σημασία της, πολλοί άνθρωποι δεν ανακυκλώνουν σωστά ή αδιαφορούν. Αυτό συμβαίνει είτε λόγω έλλειψης ενημέρωσης είτε λόγω αμέλειας. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ακόμα και μικρές πράξεις μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά. Αν κάθε πολίτης ανακυκλώνει σωστά, το συνολικό όφελος για το περιβάλλον θα είναι τεράστιο.

Το σχολείο μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην προώθηση της ανακύκλωσης. Οι μαθητές μπορούν να ενημερωθούν μέσα από μαθήματα και δράσεις, να συμμετέχουν σε προγράμματα ανακύκλωσης και να υιοθετήσουν οικολογικές συνήθειες. Επιπλέον, μπορούν να επηρεάσουν θετικά και τις οικογένειές τους, μεταφέροντας τις γνώσεις που αποκτούν.

Εκτός από την ανακύκλωση, υπάρχουν και άλλοι τρόποι προστασίας του περιβάλλοντος. Η μείωση της κατανάλωσης, η επαναχρησιμοποίηση αντικειμένων και η εξοικονόμηση ενέργειας είναι εξίσου σημαντικές. Για παράδειγμα, μπορούμε να χρησιμοποιούμε επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες, να σβήνουμε τα φώτα όταν δεν τα χρειαζόμαστε και να αποφεύγουμε τη σπατάλη νερού.

Συμπερασματικά, η προστασία του περιβάλλοντος είναι ευθύνη όλων μας. Η ανακύκλωση αποτελεί ένα απλό αλλά σημαντικό βήμα προς έναν πιο καθαρό και υγιή πλανήτη. Αν όλοι συμβάλουμε, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τις επόμενες γενιές.Top of Form

Οι μαθητές του 6ου Γυμνασίου Καλλιθέας που συμμετέχουν στη λειτουργία του school press του σχολείου παίρνουν

συνέντευξη από τον συγγραφέα Θοδωρή Κούκια, με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου του «Το Μουσείο των

Αποξηραμένων Συναισθημάτων

 Από ποια ηλικία ξεκίνησε η επαφή σας με τη Λογοτεχνία; Σας άρεσε από μικρή ηλικία να διαβάζετε και να γράφετε; Σε ποια ηλικία γράψατε το πρώτο σας βιβλίο;

Ως εσωστρεφές παιδί μου άρεσε από πολύ μικρή ηλικία να ταξιδεύω με τις περιπέτειες των ηρώων της λογοτεχνίας και να γίνομαι κομμάτι της «πραγματικότητάς» τους. Στο δημοτικό σε κάποια τάξη με είχαν ορίσει βιβλιοθηκάριο, έτσι είχα το προνόμιο να διαβάζω πρώτος όποιο καινούργιο μυθιστόρημα κατέφθανε στο σχολείο. Μου άρεσε πολύ το μάθημα τόσο της λογοτεχνίας όσο και της έκθεσης. Συχνά, όταν δεν αρκούσαν τα θέματα των εκθέσεων στο σχολείο, έβαζα τους γονείς μου να μου προτείνουν κάποιο θέμα και έγραφα κάτι ανάμεσα σε έκθεση και διήγημα. Στο λύκειο μια έκθεσή μου έφτασε μέχρι τη βουλή των εφήβων. Στα φοιτητικά χρόνια πειραματίστηκα με στίχους και έστελνα γράμματα σε καλλιτέχνες που μου άρεσαν για να τους τραγουδήσουν. Ευτυχώς (νομίζω) δεν ακούστηκαν ποτέ. Άρχισα να γράφω διηγήματα όταν πια διορίστηκα ως εκπαιδευτικός, σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσω, να επαναπροσδιορίσω ή να αποκωδικοποιήσω τον κόσμο του σχολείου και τη θέση μου απέναντι σε αυτόν.

Έχουν επηρεάσει τη σκέψη και τη γραφή σας κάποιοι συγγραφείς;

Πώς προέκυψε ο τίτλος αυτός;

*Σας ευχαριστώ θερμά για τις όμορφες ερωτήσεις και εύχομαι να κυνηγάτε πάντα τα όνειρά σας. Θ.Κ.

Νεφέλη  Σίνο Β3

Ειρήνη Πυρρώτη Β3

Στις γιορτές του, τα «Διονύσια» και τα «Ανθεστήρια», οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν σε Σάτυρους , έβαφαν τα πρόσωπά τους με τρυγία και περιφέρονταν στους δρόμους θέλοντας να φέρουν την Άνοιξη μέσα από τον θόρυβο , τον χορό και τα πειράγματα.

Αργότερα οι Απόκριες , που σήμαιναν ως λέξη αποχή από το κρέας, έγιναν μια τελευταία ευκαιρία για γλέντι πριν την μεγάλη νηστεία του Πάσχα.

Σε κάθε γωνία της χώρας η παράδοση παίρνει εντελώς διαφορετική μορφή αλλά παντού υπάρχει το ίδιο κέφι και ο ίδιος ενθουσιασμός.

Στην Πάτρα διοργανώνεται το μεγαλύτερο καρναβάλι της χώρας με τη μεγάλη παρέλαση, τον σοκολατοπόλεμο και το κάψιμο του Βασιλιά Καρνάβαλου.

Στο Γαλαξίδι ακολουθώντας το  έθιμο του Αλευρομουτζουρώματος την Καθαρά Δευτέρα οι κάτοικοι και επισκέπτες επιδίδονται σε έναν «πόλεμο» με χρωματιστό αλεύρι και φούμο.

Στην Νάουσα λαμβάνει χώρα το δρώμενο «Γενίτσαροι και Μπούλες», με τις περίφημες χειροποίητες, μάσκες που δεν έχουν τρύπες για τα μάτια αλλά μόνο μικρές σχισμές, και τις παραδοσιακές στολές.

Στην Κοζάνη  παρατηρείται το έθιμο των Φανών, δηλ  μεγάλες φωτιές που ανάβουν στις γειτονιές της πόλης το βράδυ της τελευταίας Κυριακής, με τραγούδια, χορό, κρασί και ξεφάντωμα ως το πρωί.

Στην Σκύρο πάλι βρίσκουμε το έθιμο του «Γέρου και της Κορέλας», όπου οι συμμετέχοντες φορούν προβιές ζώων και βαριές κουδούνες στη μέση που ζυγίζουν πάνω από 50 κιλά !!Με το εκκωφαντικό τους θόρυβο ξορκίζουν το κακό και ξυπνούν την φύση από τον χειμώνα.

Υπάρχουν όμως και έθιμα με πανελλήνια εμβέλεια, όπως η Τσικνοπέμπτη, μια μέρα που οι άνθρωποι ψήνουν κρέας («τσικνίζουν») παντού ακόμα και στους δρόμους, συνοδεύοντάς το με άφθονο κρασί, χορούς και διασκέδαση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως έθιμο έχει και το Γαϊτανάκι, ένας παραδοσιακός χορός δώδεκα ατόμων που πλέκουν χρωματιστές κορδέλες γύρω από ένα στύλο.

Πίσω από μια μάσκα μπορούμε να γίνουμε οποιοσδήποτε  θέλουμε, από ζητιάνος έως βασιλιάς. Η λογική πάει περίπατο και αναλαμβάνει η φαντασία.

Νεφέλη Σίνο Β3

Την Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025 το σχολείο μας τίμησε την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Στην ειδική εκδήλωση που διοργανώθηκε στο αμφιθέατρο του σχολείου μας αποδόθηκε φόρος τιμής στους αγωνιστές εκείνων των ημερών και αναδείχθηκαν οι διαχρονικές αξίες της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης.

Μέσα από την αφήγηση των γεγονότων, την προβολή οπτικοακουστικού υλικού αλλά και μουσικών κομματιών από την χορωδία μας είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τα γεγονότα εκείνης της περιόδου και να προβληματιστούμε πάνω στην αξία της ενεργού συμμετοχής στα κοινά και της προάσπισης των αξιών της δημοκρατίας που είναι πάντα διαχρονικές.

ΝΕΦΕΛΗ ΣΙΝΟ Β3