PressFive

Έχοντας αποκτήσει το ευρωπαϊκό πρότυπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα λαμβάνει κονδύλια, για την βιώσιμη ανάπτυξη των πόλεων. Όπως αναφέρει ο 110ς στόχος των Ηνωμένων Εθνών : «Οι πόλεις αποτελούν κόμβους για την ανταλλαγή ιδεών, για το εμπόριο, τον πολιτισμό, την επιστήμη, την παραγωγικότητα, την κοινωνική ανάπτυξη κ.ά.», συμβάλλει στην κατανόηση του γενικού στόχου, που είναι η καταπολέμηση της κατάχρησης γης και την κατασπατάληση πόρων. Ως αρθρογράφος του κειμένου και μαζί με την ομάδα σύνταξης υλοποιήσαμε την έρευνα μας για αυτό το θέμα, που ανατέθηκε για την σχολική εργασία. Γενικά, το άρθρο φιλοδοξεί να καταδείξει την βασική επιδίωξη του στόχου και τις προσωπικές απόψεις των μαθητών.

Καταρχάς, σε πολλά αστικά κέντρα οι κάτοικοι βιώνουν έντονα συχνές προκλήσεις, όπως κυκλοφοριακή συμφόρηση και έλλειψη επαρκούς στέγασης και η υποβάθμιση των υποδομών. Στην Ελλάδα παρατηρείται στις περισσότερες πόλεις, αμφισβητώντας την σημασία της λέξης «πόλις», η οποία αποτελεί το κέντρο συμβίωσης των πολιτών, με στόχο την κοινωνική και οικονομική πρόοδο. Μέσα από διάφορες αναζητήσεις καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πόλεις μπορούν να ξεπεραστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να συνεχίσουν να ακμάζουν και να αναπτύσσονται, βελτιώνοντας ταυτόχρονα τη χρήση πόρων και μειώνοντας τη μόλυνση και τη φτώχεια. Συγκεκριμένα, ο ΟΗΕ επισημαίνει την αποτελεσματικότητα που έχει γίνει στην πρώτη περίοδο ανάκαμψης, επενδύοντας σε καινοτόμες ιδέες βελτίωσης και αντιμετώπισης υπαρχόντων παραγωγικών κενών. Παραδείγματος  χάρη, ο στόχος 11 συνεχίζει να επιδιώκει έως το 2030, στη  διασφάλιση της πρόσβασης όλων σε επαρκή, ασφαλή, στη προσιτή στέγαση και βασικές υπηρεσίες, και στη αναβάθμιση των φτωχογειτονιών. Το παραπάνω παράδειγμα δεν αποτελεί τον μοναδικό στόχο, συμβάλλουν και λοιποί παράγοντες στα κοινοτικά θέματα (ασφάλεια, προσβασιμότητα, βιωσιμότητα, μείωση της θνησιμότητας και νοσηρότητας, διαφύλαξη της παγκόσμιας πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς κλπ.).Συμπερασματικά, η συνεισφορά ενός παγκόσμιου οργανισμού και όλων των εθνών σε μία σύγχρονη κρίση, δεν συνδράμει μόνο στην οικονομική ενίσχυση αλλά και στην ενημέρωση των ίδιων των πολιτών, ώστε να λάβουν μέρος στην εξάλειψη αυτής της «νόσου». Το ερώτημα είναι: Τελικά έχει επιτευχθεί σε έναν μεγάλο βαθμό ή όχι;

Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, τα λόγια μένουν, οι πράξεις όμως όχι. Κάθε άτομο καθημερινά γίνεται μάρτυρας ατυχημάτων μέσα στην ίδια που ζει, ρισκάροντας ακόμα και τη ζωή του. Η έλλειψη υποδομών και στασιμότητας των κτιρίων στην Ελλάδα εξακολουθεί να υπάρχει παρά τις συνεχείς προσπάθειες δημόσιων φορέων αλλά και των πολιτών, μέσα από τις φορολογίες. Ειδικότερα, ο όρος «φορολογία» αποτελεί ένα βασικό κέρδος του κράτους, το οποίο θα πρέπει να κατανέμεται στην βελτίωση του τρόπου ζωής. Αναμφίβολα, είναι ανεπίτρεπτο να ζούμε στο πρώτο μισό του 21ου αιώνα και να εξακολουθούν να υπάρχουν πολεμικές συρράξεις. Ο συνολικός απολογισμός  δεκάδες χιλιάδες θάνατοι, εξάπλωση επιδημιών, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ζωή και τεράστιες υλικές καταστροφές τόσο σε υποδομές όσο και στο περιβάλλον. Αν συνεχιστεί η εξέλιξη σε αυτούς τους ρυθμούς το βιοτικό επίπεδο θα μειωθεί δραματικά!

Το συμπέρασμα από αυτή την έρευνα είναι πως το μέλλον το οποίο θέλουμε, είναι ένα μέλλον όπου οι πόλεις θα προσφέρουν ευκαιρίες για όλους, πρόσβαση σε υπηρεσίες, ενέργεια, στέγαση, μεταφορές, μένοντας στις ανθρώπινες αξίες. Τελικά αποτελεί ειρωνεία όταν οι διεθνείς οργανισμοί χρηματοδοτούν παγκόσμια έργα ανάπτυξης αλλά παράλληλα εξελίσσουν πολεμικό εξοπλισμό.

Η Ομάδα μας:

Δημήτρης Ρ., Ελένη Ψ., Εβελίνα Σ., Μαρία Σ.